Εµπειρίες µε τριακόσιους άνδρες
Ελπίδα Σ. ΤΑ ΦΥΛΑ ΧΩΡΙΣ ΦΥΛΛΑ Εκδ. Τόπος
Οσα έµαθε σε δυόµισι χρόνια πορνείας για τις σχέσεις ανδρών – γυναικών γράφει µια Ελληνίδα µε πτυχία Ψυχολογίας – κάτι που γίνεται για πρώτη φορά στη χώρα µας
«Εχοντας κάνει σεξ επί πληρωµή µε περισσότερους από τριακόσιους άνδρες µέσα σε δυόµισι χρόνια, ξέρω πια πολύκαλά ότι τα σηµαντικότερα πράγµατα στο σεξ κινούνται γύρω από το σεξ» δηλώνει η Ελπίδα Σ. Είναι ένα πρώην κολ γκερλ, λίγο πριν από τα τριάντα, µε πτυχία Ψυχολογίας στο Ρέθυµνο και τηΣορβόννη. Aποφάσισε να γράψει για την εµπειρία της µε τους άνδρες όχι ακριβώς στο κρεβάτι αλλά στο πεδίο της συµπεριφοράς, προσπαθώντας να περιγράψει τον τρόπο µε τον οποίο προσεγγίζουν, φλερτάρουν, χειρίζονται την επιθυµία τα δύο φύλα.
Το εγχείρηµα, για τα ελληνικά δεδοµένα, είναι καινοφανές. Αντίθετα στον αγγλοσαξονικό κόσµο βλέπουµε αρκετά πρώην κολ γκερλ ναγράφουν βιβλία, στήλες σε εφηµερίδες και να γίνονται µπλόγκερ. Παράδειγµα η «Belle de jour», που έγραψε το «Secret Diary of aCall Girl» και στα 34 της αποκάλυψε τηναληθινή της ταυτότητα (γεννήθηκε στη Φλόριντα και έγινε κολ γκερλ στο Λονδίνο), καθώς και το γεγονός ότι διαθέτει διδακτορικό στις επιστήµες της υγείας, στον τοµέα της γενετικής επιδηµιολογίας. ∆ύο της βιβλία έγιναν µπεστ σέλερ και τηλεοπτικό σίριαλ.
Στα ίδια βήµατα, η Ελπίδα Σ. έγραψε το πρώτο της βιβλίο και άνοιξε µπλογκ – ο εκδότης περιγράφει στην εισαγωγή πώς πήγε η ίδια στον εκδοτικό οίκο και παρέδωσε τα χειρόγραφα. Στο βιβλίο της, µε τον εύγλωττο τίτλο «Τα φύλα χωρίς φύλλα», αποκαλύπτει ότι γνώρισε το επάγγελµα µέσω γνωστής της σερβιτόρας σε µπαρ και υποσχέθηκε στον εαυτό της – υπόσχεση που τήρησε – να κάνει αυτή τη δουλειά για περιορισµένο χρονικό διάστηµα, µε σκοπό να συγκεντρώσει κάποια χρήµατα.
«Στην εποχή µας ασχολούµαστε πολύ µε το σεξ, σηµάδι ότι δεν το ευχαριστιόµαστε» λέει. Προσθέτει δε και πολλά άλλα: «Η διεγερτικότερη σεξουαλική φαντασίωση των περισσότερων ανδρών είναι το απρόσωπο, χωρίς δεσµεύσεις, σεξ. Οι γυναίκες σαν εµένα υποσχόµαστε να µετατρέψουµε σε πραγµατικότητα µια ζωική παρόρµηση των ανδρών που είναι αδύνατον να πραγµατοποιηθεί στην κανονική ζωή(…) Μια γυναίκα µε σέξι εµφάνισηδεν θέλει οπωσδήποτε να κάνει σεξ εδώ και τώρα. Η γυναίκα αυτή θέλει να την προσέξουν, όχι να την πηδήξουν! Η διαφορά µπορεί να φαίνεται στους άνδρες µικρή αλλά είναι τεράστια! Ηγυναίκα αυτή επιφυλάσσει στον εαυτότης το δικαίωµα της επιλογής».
Λέει και άλλα πολλά. Με στρωτή και αποφθεγµατική γλώσσα, η Ελπίδα Σ. δίνει συµβουλές, κυρίως σε γυναίκες, καταφεύγει σε παραδείγµατα του ζωικού βασιλείου όπως οι χιµπαντζήδες µπονόµπο, σε ανεκδοτολογικές ιστορίες, όπως του προέδρου των ΗΠΑ Τζον Κάλβιν Κούλιτζ που έδωσε το όνοµά του σε οµώνυµο σύνδροµο, ακόµη και σε µία ρήση «του µεγάλου φαλλοκράτη Μίλαν Κούντερα», καθώς «οι φαλλοκράτες καταλαβαίνουν καλύτερα τις γυναίκες από τους πολιτικά ορθούς». Αυτό που εντυπωσιάζει πάντως είναι ότιενώ, όπωςλέει, είναι κόρη µορφωµένης φεµινίστριας που έζησε τον Μάη του ‘68, η ίδια αναπαράγει – αναλυµένα, είναι αλήθεια – πολλά από τα κλισέ που διαχρονικά οριοθετούν τους παραδοσιακούς ρόλους των φύλων. Στη γυναίκα – λέει – το σεξ, «όταν δεν το εµπνέει η καρδιά», αφήνει «τη στυφή γεύση της µαταίωσης». Και κάπως έτσι, µία «ιέρεια» του έρωτα µετατρέπεται σε ιεροκήρυκα της αγάπης…
Μέγας και στις αντιθέσεις
Κορυφαία ελληνίστρια της Σχολής της Ιστορικής Ανθρωπολογίας που µελετά την αρχαιότητα διεπιστηµονικά, η Κλοντ Μοσέ δεν θέλησε να προτείνει άλλη µια εκδοχή της «αληθινής» προσωπικότητας του Μεγαλέξανδρου, ούτε κόλλησε στα περιστατικά της περιπετειώδους ζωής του, αλλά τον αναστοχάστηκε. Είδε τη σύντοµη βασιλεία του ως τοµή πολιτική και πολιτιστική, η οποία γέννησε την ελληνιστική µοναρχία και ανέπτυξε νέες µορφές σκέψης και φιλοσοφίας της θρησκείας. Και από την άλλη παρακολούθησε την εξέλιξη της γεµάτης αντιθέσεις εικόνας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο οποίοςδοξάστηκε ως απόγονος του ∆ία και ταυτόχρονα δαιµονοποιήθηκε ως απόλυτος µονάρχης.
Πολωνέζα Αννα Φρανκ
Η Ρούτκα ήταν µια14χρονη Εβραιοπούλα στο ανοιχτόγκέτο του Μπεντζίν στην Πολωνία, η οποία κατέγραψε στο ηµερολόγιό της σκέψεις και γεγονότα από τους τελευταίους µήνες της ζωής της το 1943. Η περιπέτεια αυτού του χειρογράφου από το 1943 που η Ρούτκα τοέκρυψε στο σπίτι µιας φίλης της λίγο πριν οδηγηθεί σε στρατόπεδο συγκέντρωσης µε όλη την οικογένειά της, µέχρι το 2006 που εκδόθηκε µε τη φροντίδατης ισραηλινής ετεροθαλούς αδελφής της, είναι σχεδόν τόσο ενδιαφέρουσα όσο και το περιεχόµενό του. Ο αναγνώστης παρακολουθεί την αφύπνιση της γυναικείας φύσης µιας έφηβης, την ίδια ώρα που γύρω της ο κόσµος σκοτεινιάζει και ο φόβος εξαπλώνεται.
Σιωπή σε άσπρο – µαύρο
«Τίποτα στον κόσµο δεν µπορεί να νικήσει τη σιωπή». Η φράση αυτή του Γιώργου Χειµωνά δίνει το στίγµα αυτού του φωτογραφικού λευκώµατος που επιβάλλεται µε την ήρεµη µελαγχολία του. Ψυχαναλύτρια που κατοικεί στο Στρασβούργο καιπου έχει διδάξει Φωτογραφία στα ΤΕΙ της Αθήνας, η Ροζάκη φωτογραφίζει τη φευγαλέα µορφή µιας γυναίκας όπως φαίνεται από το κεφαλόσκαλο, µια γερόντισσα που αφήνει το βάρος της στα γόνατά της, τον διάδροµο ενός βαγονιού τρένου, ένα άδειο µπαρ, µια αποκαµωµένη Φιλιππινέζα κ.ο.κ., εισάγοντας στιγµές παύσης και αυτοσυγκέντρωσης στους ιλιγγιώδεις ρυθµούς του κατακλυσµένου από πληροφορίες κόσµου µας.
Δράση πέρα από τους χορούς
< Μ.Α.
Εχει ταυτιστεί µε τους παραδοσιακούς χορούς στη συνείδηση των περισσοτέρων. Το πρώτο γυναικείο σωµατείο στην Ελλάδα όµως που ίδρυσε η πρωτοπόρος φεµινίστρια Καλλιρρόη Παρέν πριν από έναν αιώνα – το Λύκειο Ελληνίδων – κατάφερε να απλώσειτη δράση του σε πολλούςκαι διαφορετικούς τοµείς. Τόλµησε να µιλήσειγια το δικαίωµα των γυναικώνστη µόρφωση και την εργασία.
Αντιστάθηκε στο ρεύµα της εποχής που αντέγραφε ξενόφερτα πρότυπα και επεδίωξε την προβολή της ελληνικής παράδοσης. Οργάνωσε εράνους στην Κατοχή και στήριξε τους πρόσφυγες µετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Αυτό το πολυσχιδέςέργο του Λυκείου Ελληνίδων αναδεικνύει ο πολυτελής και πλούσιος σε υλικό αφιερωµατικός τόµος που κυκλοφορεί µε αφορµήτα εκατοστά γενέθλια του Λυκείου από το Πολιτιστικό Ιδρυµα του Οµίλου Πειραιώς σε επιστηµονική επιµέλεια της Εφης Αβδελά.
Περισσότεροι από δέκα ερευνητές σκιαγραφούν το πορτρέτο του Λυκείου µέσα από 15 µελέτες. Παρουσιάζουν την Καλλιρρόη Παρέν. Αναλύουν την εθνική πολιτική του. Προσεγγίζουν ιστορικά τον τρόπο συγκρότησης της πλούσιας ιµατιοθήκης µε τις αυθεντικές ενδυµασίες και τα πιστά αντίγραφα. Αποκαλύπτουν τους εκπαιδευτικούς στόχους του. Αποδεικνύουν πως έχει ξεπεράσει τα σύνορα όχι µόνο µέσα από τις παραστάσεις, αλλά και τα παραρτήµατα που διαθέτει στο εξωτερικό. Και εµπλουτίζουν την ενδιαφέρουσα ιστορία του Λυκείου – που εξελίσσεται παράλληλα µε εκείνη της ελληνικής κοινωνίας – µέσα από χρονολογικούς πίνακες και πλούσιο αρχειακό φωτογραφικό υλικό.














