Οι ζωές των άλλων

Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ της νοµπελίστριας Αουνγκ Σαν Σου Κι (φωτογραφία) απ’ τη χούντα της Βιρµανίας προκάλεσε γενική ευφορία, αλλά είναι απλώς ένα στιγµιότυπο σε µια αναχρονιστική δικτατορία. «Κι όµως», γράφει ο Ρενό Εγκρετό στη «Monde Diplomatique», «ο στρατός όντως µεταµορφώνεται. Είναι η µόνη οργανωµένη δοµή που παρεµβαίνει στην πολιτική, οικονοµική και πολιτιστική ζωή. Τηνεξουσία του δεν αµφισβήτησε ούτε η Σου Κι ως αρχηγός της Εθνικής Λίγκας για τη ∆ηµοκρατία… Το πρόβληµα δεν είναι η αντικατάσταση της στρατιωτικής δικτατορίας µε πλήρη δηµοκρατία, αλλά η εξέλιξη του στρατού από σώµα “πραιτόρων” σε κάτι διαφορετικό».

«ΚΑΤΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ο Οµπάµα προς το πολιτικό κέντρο ή είναι ένας µύθος;», αναρωτιέται ο Πολ Γουόλντµαν στο «American Prospect». «Τα σχόλια του Τύπου είναι σαφή: “Ο Οµπάµα τρέχει προς το κέντρο”, διαδροµή που εξοργίζει τους ∆ηµοκρατικούς, θεωρείται ανεπαρκής απ’ τους Ρεπουµπλικανούς και πιθανότατα τον βοηθάει µε τους ανεξάρτητους… Την επόµενη φορά που θα ακούσετε κάτι σχετικό, ρωτήστε πάντως τι εννοούν µε τη λέξη “κέντρο”. Μήπως πρόκειται για όρο µε ξεπερασµένο περιεχόµενο; Μήπως αφορά επιτροπές που κερδίζουν παροδικούς τίτλους στις εφηµερίδες,αλλά δεν έχουν καµία ουσιαστική επιρροή;».