Θράσος χωρίς βάθος

ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ακαδηµαϊκοί τού πρόσφεραν δέκα υποψηφιότητες Οσκαρ. Εγώ ούτε µισή. Το πολύπολύ φωτογραφίας και ερµηνείας στη δεκαπεντάχρονη Χέιλι Στάινφελντ. Το λένε «Αληθινό θράσος» («True Grit») και πράγµατι είναι αντάξιο του ονόµατός του. Χωρίς βάθος The PasT Το 1969 ο επαγγελµατίας Χένρι Χάθαγουεϊ σκηνοθετεί ακόµη ένα western µε τον τίτλο «True Grit» («Αληθινό θράσος») και πιστολέρο πρωταγωνιστή τον Τζον Γουέιν (1907-1979). Αποτέλεσµα; Εκεί, εκεί στη Β’ Εθνική.

The PResenT To 2010 οι αδελφοί Τζόελ και Ιθαν Κόεν, για λόγους που µόνο οιίδιοι γνωρίζουν,αποφασίζουν να παίξουν για πρώτη φορά µε το «είδος» και να ξανασκηνοθετήσουν, αντιγράφοντας την ίδια ιστορία. Αποτέλεσµα;Μπλα µπλα µέχρι τελικήςπτώσεως του θεατή.

The Revenge Ο πατέρας δολοφονείται στο σαλούν. Επειδή η µάνα είναι αγράµµατη και έχει πέσεισε µελαγχολία και επειδή ο αδελφός της είναι µικρός, η δεκατετράχρονηΜάτι Ρος αποφασίζει ναεκδικηθεί. Με πενήντα δολάρια πείθει και προσλαµβάνει έναν ακατανίκητο πιστολέρο µε το όνοµα Ρούµπεν «Ρούστερ» Κόγκµπερν. Οι δυο τους παρέα µε έναν ρέιντζερ από το Τέξας που κυνηγάει τον ίδιοάνθρωπο επειδή στο µεταξύ έχει σκοτώσει και κάποιον γερουσιαστή διασχίζουν µια επικίνδυνη ινδιάνικη περιοχή µε προορισµό να εντοπίσουν και αν µπορέσουν να συλλάβουν ολόκληρη τη συµµορία της οποίας οδολοφόνος Τοµ Τσέινι είναιένα από τα εκλεκτά µέλη. Φυσικάκαι να τους καθαρίσουν.

TOO much Talking
Από το πρώτο µέχρι δέκαλεπτά πριν από το TheEnd ένα ατελείωτο µπλαµπλα. Η Χέιλι Στάινφελντ επιδίδεται σε ρεσιτάλ µικροµέγαλης θηλυκήςδιάνοιας. Ο Τζεφ Μπρίτζες µε το ίδιο µισόκλειστο στόµα, την ίδια προφορά αρχοντόβλαχου και το ίδιο µονόφθαλµο βλέµµα– το τάχα µου «κακό»– και παρέα µε τον µονοδιάστατο Ματ Ντέιµον διασχίζουν την οθόνη από τη µία ώς την άλλη άκρη. Περίπου µια τριµελής νεκρή ανθρώπινη φύση µεστόµα που πάει ροδάνι και µεφόντο τον θρησκευτικό φονταµενταλισµό. Αν ο Μπιλ Λάντεν είναι του Αλλάχ, η Μάτι Ρος είναι η µανιοκαταθλιπτική ζωντανήενσάρκωση της Παλαιάς ∆ιαθήκης και του «Οφθαλµόν αντί οφθαλµού». Kill me? Killyou! Μακριά από τέτοιο θηλυκό!

The OscaR Τόσα χρόνια οι ακαδηµαϊκοί σχεδόνπεριφρονούσαν σαν να ήταν ξένο σώµα από αυτόν τονλαµπερό και χλιδάτο θεσµότούς αδελφούς Κόεν οι οποίοι έφτιαχναν ταινιάρες που έφεραν τα πιο… σκληρά καρύδια των τελευταίων τριάντα αµερικανικών ετών. Τώρα που οι τελευταίοι υποκλίνονται στο main stream τούς προσκυνούν.

Να το δω;

Και να µην το έβλεπα δεν θα αισθανόµουν πιο φτωχός