ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

Λίγες εβδοµάδες προτού η Ευρωπαϊκή Ενωση λάβει τις τελικές αποφάσεις για τη θωράκιση των οικονοµιών της απέναντι στις κρίσεις χρέους, στην Αθήνα η συζήτηση εστιάζεται στο θέµα της συναίνεσης ανάµεσα στα µεγάλα πολιτικά κόµµατα της χώρας.

Ο όρος συναίνεση εν προκειµένω αφορά περισσότερο το µέλλον και λιγότερο το παρόν. Για την ακρίβειαπαραπέµπει κυρίως στη µετά το 2013 περίοδο, όποτε λήγει το Μνηµόνιο και ταυτόχρονα η θητεία της τρέχουσας Βουλής.

Η σηµερινή κυβέρνηση επιδιώκει να εξασφαλίσει τη συγκατάθεση της αξιωµατικής αντιπολίτευσης στις γενικές κατευθύνσεις µιας πολιτικής που θα εγγυάται κάτι πολύ συγκεκριµένο:

n Να µη διακυβευτείη πορεία σωτηρίας της ελληνικής οικονοµίας µετάτις προσεχείς εκλογές, την επίσπευση των οποίων αποκλείει κατηγoρηµατικά.

Η Ν.∆. δεν φέρεται διατεθειµένη να δώσει τη συγκατάθεσή της σε µια τέτοια προοπτική και τα στελέχη της δηλώνουν ότι υποπτεύονται εκλογικό αιφνιδιασµό.

Τυπικά, τόσο η κυβέρνηση όσο και η αξιωµατική αντιπολίτευσηκινούνται στα πλαίσια των ρόλων τους. Και από αυτή την άποψη η απόκλιση που προκύπτει από τις τοποθετήσεις τουςείναι φυσιολογική στα πλαίσια της κοινοβουλευτικής δηµοκρατίας.

Οπότε αυτός που θα έχει τοντελικό λόγο θα είναι το εκλογικό σώµα.

Υπάρχουν όµως δυο ακόµη παράµετροι τις οποίες τα δυο κόµµατα δενµπορούν να αγνοήσουν.

n Πρώτον, οι αποφάσεις στην Ενωση λαµβάνονται τώρα.

n ∆εύτερον, στο παιχνίδι «σωτηρία της ελληνικής οικονοµίας» εµπλέκεται και ένας ακόµη παράγων: οι εταίροι της χώρας.

Από αυτούς αναµένεται πρακτική υποστήριξη µε συγκεκριµένους τρόπουςγια να αποµακρυνθεί οριστικά το φάσµατης χρεοκοπίας.

Για να διασφαλιστεί όµως αυτή η υποστήριξη απαιτούνται δεσµεύσεις που υπερβαίνουν τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις.

Αυτό σηµαίνει ότι για τα δυο µεγάλα κόµµατα η ώρα της ευθύνης είναι τώρα.

Πρέπει να υπερβούν αµέσως τις επιδιώξεις τους και να ξεκαθαρίσουν τις θέσεις τους µε ορίζοντα πέραν των επόµενων εκλογών. Είναι προϋπόθεση για να παραµείνει η χώρα στα επόµενα χρόνια αξιόπιστος συνοµιλητής των εταίρων της.

Κατά συνέπεια,πέρα από τις διαφορές τους, που δεν είναικαι δυσθεώρητες, το ΠΑΣΟΚ και η Ν.∆. οφείλουν να συµφωνήσουν σε µια στρατηγική που θα κρατάει ανοικτή τη γραµµή τηςσωτηρίας της ελληνικής οικονοµίας.

Από αυτό θα κριθούν και τα δύο κόµµατα.