Απολαυστικό θέαµα η «πτώση»

Ο κανιβαλισµός, απροκάλυπτος πλέον, µοιάζει µάλλον µε ξέσπασµα απόγνωσης ενός κλειστού περιβάλλοντος που χρόνια τρέφεται από τις σάρκες του και πλέον έχει φτάσει στο «κόκαλο» και κάνει θέαµα την ίδια του τη βαρβαρότητα
Κυνηγούσαν ρεπόρτερ τον έναν εκ του διδύµουτων παρουσιαστώντου πρωινάδικου τουΑΝΤ1,τονΣπύρο Χαριτάτο, για νααπαντήσει σε πιεστικές«πονηρές» ερωτήσεις, οιαπαντήσεις στιςοποίες υποτίθεταιθα αποκάλυπταν αν ο ίδιος και ο συνεργάτης του θα διατηρήσουν τη δουλειά τους ή θα τους «σουτάρει»– κατά το κοινώςλεγόµενο–τοκανάλι. Απίστευτο! ∆ιανύουµε τη χρονιά της εξαγριωµένης τηλεόρασης. Φήµες που αφορούν τον «αποκεφαλισµό» παρουσιαστώνµεσούσης τηςσεζόν όχιµόνο υιοθετούνται χωρίςκαµία απολύτως αµφισβήτησηαλλά αναδεικνύονται σε κεντρικόθέαµα εκποµπών κουτσοµπολιού, στις οποίες πάνελ ειδικών «ερµηνευτών» διαφόρων,αδιόρατων για τουςκοινούςτηλεθεατές,σηµαδιών επιδίδονταισε ατέρµονες τροµολαγνικέςκουβέντες για το«ποιος,ποιος, ποιος θα φαγωθεί…».

ΟιΚαραµεροχαριτάτοιαποτελούν απλώςπαράδειγµα,το πιο πρόσφατο,αυτού τουτηλεοπτικού κανιβαλισµού,οοποίος κάθε άλλο παρά καινοφανής είναι στην κουτσοµπολίστικη τηλεόραση. Αλλωστε στις κοινωνίες σε κρίση το θέαµα του βίαιου ξεφλουδίσµατος διαφόρων διασηµοτήτων διασφαλίζει την ψευδαίσθηση µιαςισότητας απέναντι στησκληρή µοίραπου µπορεί ανάπάσαστιγµήνααντιµετωπίσει κάθεεργαζόµενος. Ολοιευάλωτοιαπέναντιστον πιοδύσκολοκριτήπουείναιη «κοινήγνώµη»,τόσοευµετάβλητη καιαπρόβλεπτη που καθιστά τους εξαρτώµενουςαπό αυτήν απόλυταέρµαια τωνδιαθέσεών της.

Αυτή ησυνήθης τάσητων αγορών, καιδητωντηλεοπτικών, αποδεικνύεταικαιιδανικόάλλοθι στηνεγχώριατηλεόραση όχι µόνο για να ξεσπάσουν ανασφάλειες και παντός είδους κόµπλεξ αλλάκαιγιανακαµουφλαριστεί µια θεαµατική άγνοια περί τη λειτουργίατης τηλεόρασης πουγίνεται«καλόςαγωγός» για ίντριγκες διαφόρων ειδών, είτεενδοκαναλικές, όπου διάφοροι χρησιµοποιούν τηµέθοδο των «διαρροών» µε ιδιοτελείς σκοπούς,είτε καιενός µιντιακού περιβάλλοντος σεσύγχυση όπουοκαθείςαξιοποιεί κατά βούληση την «κακή είδηση». Αλλωστε είναι αυτή που κάνει τηλεόρασηκαι συνήθωςτηλεθέαση.

Εγινανβέβαια«εύκολοςστόχος» οι Καραµεροχαριτάτοιµε το πουεπέδειξαν ανησυχία για τονανταγωνισµό.∆ενήταντα σχόλια γιατην εγκυµοσύνητης Φαίης Σκορδά, τα οποία απλώς βοήθησανναξεδιπλωθείοµικροαστικός συντηρητισµόςπου αποτελεί το πλαίσιο της κουτσοµπολίστικης τηλεόρασης,αλλά τοότιεπέδειξαντηνπρόσφορη γιατον τηλεοπτικόκανιβαλισµό «νευρωτικήπροσωπικότητα» του ανασφαλούς.

Οσαεπακολούθησανωστόσο αποτελούνδείγµα της βαθύτατης κρίσηςπου σπαράσσει µια τηλεόρασηόλοκαιπερισσότερο έρµαιοτωναδυναµιώντις οποίες συσσώρευσε χωρίςτην παραµικρήαπόπειραθεραπείας τους στιςδύο δεκαετίες της λειτουργίαςτης.Ηάγνοιαγια βασικούς τοµείς της, όπως είναι η ανάλυσηποσοστών τηλεθέασης τα οποία αποτέλεσανστις εποχέςτηςτηλεοπτικήςευφορίας όπλο τωνσουξεδιάρηδων, γίνεται σήµερα µπούµεραγκ. Μετατράπηκε σε «όπλο» του θεαµατικού ξεφλουδίσµατος πρώτα της δικής τους καριέρας από ανειδίκευτους «αποφλοιωτές» του λούστρου διασηµοτήτων.

Οιυποτιθέµενες«κόντρες»,οι οποίεςαποτέλεσανµέσοτις περασµένεςσεζόνγιανακεντρίσουν εφήµερα το ενδιαφέρον του κοινού γιατα πρόσωπα που αλληλοξεκατινιάζονταν, διαµόρφωσαν ένακαθεστώς αλληλοσπαραγµού πουκατέλυσε τουςελάχιστους καιευάλωτους κανόνες τηςµιντιακής συνύπαρξης.

Το χειρότερο είναιότι όλα αυτά εθίζουν το φιλοθέαµον στη βαρβαρική απόλαυση της «πτώσης» απότονυποτιθέµενοθρόνο τους διαφόρων διασηµοτήτων – ενίοτε καιοι ίδιοιµπερδεύονται καινοµίζουνότιδιαθέτουντέτοιο – η οποία καλλιεργεί ύπουλα ταήθηενόςσαρκοβόρου κόσµου,στονοποίοόλαείναι δυνατάκαι κανέναςφραγµός, καµιά απολύτωςαξία δενισχύει παρά ο νόµος της αγοράς (εν προκειµένω η τηλεθέαση).