Η Λώρα

Ο πολιτικός επαναστάτης Μάλκολμ Χ δεν σκότωσε τον άνθρωπο Μάλκολμ και αυτό φαίνεται στην «Αυτοβιογραφία» του, που την έγραψε με τη βοήθεια του Αλεξ Χάλεϊ (Εκδ. Κουκίδα 2005, μτφ. Αγγέλα Βερυκοκάκη). Ενα βιβλίο που διαβάζεται μονορούφι επειδή παρακολουθεί τον μετασχηματισμό της προσωπικότητάς του χωρίς να στρογγυλεύει τις γωνίες και επειδή περιγράφει τη σύντομη αλλά πυκνή πορεία του μέσα από ολοζώντανα επεισόδια. Χαρακτηριστική η συγκλονιστικά γραμμένη ιστορία της Λώρας, μιας κοπέλας που τον συγκίνησε στα 16 του όταν ζούσε στο μαύρο γκέτο της Βοστώνης με την ετεροθαλή αδελφή του. Η Λώρα, που πήγαινε με τα βιβλία της στο ντράγκστορ όπου εργαζόταν ο Μάλκολμ, έγινε η ντάμα του στο λίντι χοπ και στους χορούς της γειτονιάς όπου πρωτοστατούσε ο Κάουντ Μπέισι(!), αλλά εκείνος την παράτησε για τη Σοφία, μια ξεβγαλμένη πλούσια λευκή με δικό της αυτοκίνητο. Διότι στη δεκαετία του ΄40 «το να έχει κανείς μια λευκή γυναίκα που δεν ήταν κάποια γνωστή πόρνη ήταν – για τον μέσο μαύρο άντρα τουλάχιστον- ένα πρώτης τάξεως σύμβολο ανόδου». Η Λώρα κατέληξε πόρνη και τοξικομανής και ο Μάλκολμ το είχε μέχρι τέλους βάρος στη συνείδησή του. Η αυτοκριτική του και ο διαρκής αναστοχασμός των θέσεών του είναι ένα από τα πιο γοητευτικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του και κάνει αυτή την αυτοβιογραφία να ξεχωρίζει.