Ψηφιακή «ανάσταση»

Θα γινόταν 66 χρονών αύριο Σάββατο, αν ζούσε σήµερα.
Ο θρύλος της ρέγκε µουσικής «ξαναγεννιέται» στην ψηφιακή εποχή σαν ένα από τα πιο µεγάλα είδωλά της
Στο νούµερο 56 της Χόουπ Ρόουντ στο Κίνγκστον µαζευόταν τότε πολύς κόσµος. Αλλοι για να πουν δυο κουβέντες µε τον Μποµπ, άλλοι για να ρίξουν µια µατιά, άλλοι έρχονταν για να µάθουν πράγµατα, µερικοί έρχονταν για να παίξουν µπάλα,ντόµινο ή πινγκ πονγκ. Κάπως έτσι ήταν τα πράγµατα στην οικία Μάρλεϊ, ένα ανοιχτό σπίτι– όπως το θυµάται ο Ζίγκι Μάρλεϊ, ο γιος του Μποµπ.

«Ερχονταν αρκετοί και για να αγοράσουν δίσκους και Τ-shirts από το “Tuff Gong Records”, το µικρό δισκάδικο πουείχε ο Μποµπ εκεί κι αυτό στο 56, και άλλοι κατέβαιναν για να αράξουν και ναακούσουν µουσική. Πάντα συνέβαινε κάτι και πάντα οΜποµπήταν ανοιχτός για τον κόσµο».

Ετσι περίπου θα είναι καιτο καινού ργιοσπίτι του Μάρλεϊ που ετοιµάζει να ανοίξει ο γιος του Ζίγκι στο Ιντερνετ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση www. bobmarley.com. Θα µπορείς να µπεις,να αράξεις και να ακούσεις µουσική.

Ο Μποµπ Μάρλεϊ, που το Σάββατο θα γινόταν 66 χρονών, πια «ζει» µέρες δόξας στην ψηφιακή εποχή.

Ψηφιακά – καιόχι µόνο – ένας«νέος» Μάρλεϊ µόλις κυκλοφόρησε. Το«Live Fοrever», το τελευταίο ηχογραφηµένο ζωντανά λάιβ του στο Πίτσµπουργκ. Τριάντα χρόνια πριν. ∆ιπλό CD, τριπλό βινύλιο και download στα ψηφιακά καταστήµατα.Η αιωνιότητα σε όλα τα formats.

Τότε οΜάρλεϊ έκανε περιοδεία µετο «Uprising» άλµπουµ του,ενώ ο κόσµος έβλεπε σε αυτόν µια µεγάλη µουσική δύναµη, έναν πρωτοπόρο και ένανάνθρωπο που µπορούσε να εµπνεύσει το ακροατήριό του µε τον ίδιο τρόπο που µπορούσε να το κάνει ένας Τζέιµς Μπράουν και ένας Ρέι Τσαρλς. Η µουσική ήταν το µήνυµα. Και το µήνυµα – one love, one world – τόσο δυνατό όσο η µουσική. «No woman no cry», «Exodus», «Could you be loved», «Is this love».

Σήµεραο Μάρλεϊ πουλάει πιο πολλά Τ-shirts από τον Τσε Γκεβάρα.Οι µουσικές του ακούγονται παντού, έχουν αντίκρυσµα στην παγκόσµιακουλτούρα, είναι σηµείο αναφοράς τηςδισκογραφίας πέρα από τη ρέγκε και τοδικό της µεγάλο εκτόπισµα. Στην εποχή που οι Beatles είναι «καυτό» προϊόνκαι θησαυρός στα downloads, ο Μάρλεϊ φαίνεται σαν να έχει µόλις ξεκινήσει.

Αν και χρόνια τώρα, ο ήχος από την Τζαµάϊκα και τα ρεφρέν του Μάρλεϊ έχουν περάσει σαν νεράκι στις επόµενες γενιές, που σαµπλάρουν ασταµάτητα το «Get up stand up» και το «Jammin» γι’ αρχή.

INFO

Αφιέρωµα στον Μποµπ Μάρλεϊ:
Παρασκευή 11/2 στον «Ελληνικό Κόσµο» (Πειραιώς 254), Σάββατο 12/2 στην Αποθήκη «Μύλος» (Θεσσαλονίκη)

Αφιέρωµα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

∆υο µεγάλες γιορτές, µία στην Αθήνα και µία στη Θεσσαλονίκη, γίνονται για τον Μάρλεϊ την ερχόµενη εβδοµάδα. Και γύρω από το «One Love – One Heart» µαζεύονται για να παίξουν τις µουσικές τους ρέγκε δυνάµεις.:

Από την Τζαµάικα ο Little Roy και τις εποχές του rocksteady όταν άρχιζε να ηχογραφεί µε τον Coxsone Dodd στο στούντιο που έγραψε ιστορία.

Από τη Βρετανία ο Prince Malachi του Dancing School και Runnaway Slave, oι Jahcoustic από τη Γερµανία και ο Ras Daniel Ray (επίσης από Τζαµάικα) µαζί µε έλληνες καλλιτέχνες και φαν του Μάρλεϊ όπως οι Σταύρος Νταντούς, Λεωνίδας Μπαλάφας, Πάνος Μουζουράκης, Joanna Drigo, Μάρω Μάρκελλου, Kύριος Κ και άλλους.

Οι εκδηλώσεις για τον Μάρλεϊ στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη αρχίζουν νωρίς, µε συναυλίες και µουσικούς της ρέγκε επί σκηνής. Οπως σε κάθε ρέγκε συνάντηση όµως, παίρνουν σειρά οι selectors (όπως λένε τους DJs στην Τζαµάϊκα) και µε θρυλικά δισκάκια στα πικάπ τιµούν τον Μάρλεϊ και τους ρυθµούς του νησιού.

Στην Αθήνα µάλιστα, στο Κέντρο Πολιτισµού «Ελληνικός Κόσµος», µετά τις συναυλίες, το πρόγραµµα έχει συνέχεια µε Radical G και Collie Youth από τους T.H.C Soundsystem οι οποίοι κρατάνε τις µουσικές της Τζαµάικας ζωντανές στην ελληνική σκηνή πολλά χρόνια τώρα.

Οι συναυλίες έχουν και φιλανθρωπικό σκοπό, αφού ένα µέρος των εσόδων θα διατεθεί στο Ιδρυµα για Παιδιά «Κιβωτός του Κόσµου».


«Ο δικός µου Μποµπ»

Τρεις νέοι έλληνες καλλιτέχνες που συµµετέχουν στις δύο συναυλίες για τον Μποµπ Μάρλεϊ µάς µιλούν για τη σχέση τους µε τον µεγάλο Τζαµαϊκανό.

n Πάνος Μουζουράκης: «Με ταλίγα αγγλικά που ήξερα όταν πρωτάκουσα ΜποµπΜάρλεϊ λογικό ήταν να µε τραβήξειαρχικά η φωνή του πουέκανε και παγκόσµια γνωστό αυτό το περίεργο είδος µουσικής που κουβαλούσεµαζί της. Φωνή αµόλυντη που ήθελε απλώς να µεταφέρει την αλήθεια, τηναπλότητα της αρµονικής συνύπαρξης, την εσωτερική ατοµική επανάσταση απέναντι σε κάθετι κακό και δήθεν αλλά όχι µε κάποια µιλιταριστική διάθεση η ενέργεια θα ήταν άπλα αυτή που θα υπερίσχυε. Ενα από τα αγαπηµένα µου τραγούδια του είναι το “Please don’t you rock my boat”». n Joanna Drigo: «Eνας επαναστάτης µε καυστικότατο στίχο. Το ιδιαίτερο όµως χαρακτηριστικό του είναι ότι δεν έγραφε εµβατήρια ή µινόρια αλλά έντυνε τους στίχους του µε την πανέµορφη και πολύ ευχάριστη reggae µουσική! Αυτή η αντίθεση είναι πάρα πολύ ενδιαφέρουσα και κρύβει πολλά από πίσω. Ενα πρώτο,ότι δεν χρειάζεταιµια επανάσταση να είναι ποµπώδης ούτε βαµµένη µαύρη.

Αυτό εισέπραξα κι εγώ σαν συµβουλή γιατη ζωή µου. Πες ό,τι θεςνα πεις χωρίς δραµατισµούς,κάνε τη διαφορά χωρίς να είσαι προκλητικός. Και απόλαυσε τα µικρά µα όµορφα πράγµατα της ζωής, γιατί ο Μάρλεϊ, εκτός απ’ τα επαναστατικά του τραγούδια, έγραφε και για την αγάπη και για µικρές καθηµερινές όµορφες εικόνες στη ζωή µας. Αγαπηµένο κοµµάτι, το “War”… Πολύ ειλικρινές,µεστό και συµπαγές».

n Mάρω Μαρκέλλου: «Ειδικά αφότου είδα την ταινία “I am legend”, νοµίζω ότι το “3 little birds” είναι το πιο αισιόδοξο τραγούδι που έχει γραφτεί. Το λατρεύω και νοµίζω ότιείναι ένακοµµάτι που χαρίζει αυτόµατα στον ακροατή ένα είδος άµεσης παρηγοριάς, µια αίσθηση ασφάλειας, η οποία είναι πολύτιµη, ειδικά στην εποχή που ζούµε…».