Οι ντουντούκες τους µάραναν

Κοντά στις εφτά το πρωί. Μια φουρνιά (καραβιά θα ήταν η καλύτερη λέξη) στριµωγµένων επιβατών βρίσκει λιµάνι στον Σταθµό Αττική του ΗΣΑΠ, ηµέρα απεργίας (πάλιιιιιιιι) των εργαζόµενων στις αστικές συγκοινωνίες – πλην ΗΣΑΠ και τραµ –, µε τα γνωστά ανεξακρίβωτα αιτήµατα (µη µου χαλάτε τη βολή µου, µη µου χαλάτε τη βολή µου).

Σαν τον «συνωστισµό» στην παραλία της Σµύρνης µε την Καταστροφή, που έλεγε και το σχολικό εγχειρίδιο, περιέγραψαν την εικόνα αναγνώστες. Λεφούσια από σκυφτούς ανθρώπους κινούν όλοι µαζί από τον σταθµό στα πεζοδρόµια, για να πάρουν τον δρόµο του γολγοθά τους προς το κέντρο. Μισή ώρα δρόµο και βάλε για τους περισσότερους. Διότι η αστική συγκοινωνία, που την πληρώνουν όλοι πανάκριβα για να την έχουν, δεν είναι εκεί. Απεργεί. Ή εκτελεί έργα…

Κοντά, κάποιος µε ντουντούκα εµψυχώνει το σκυφτό πλήθος: «Μην ανησυχείτε. Παρακάτω σας περιµένει ο κύριος Ρέππας να σας µεταφέρει όλους µε τη λιµουζίνα του»…

Παρακάτω, άλλη ντουντούκα. Οι επαγγελµατίες «διαµαρτυρόµενοι απεργοί»: «Είµαστε από το ΠΑΜΕ. Μην πληρώνετε εισιτήρια. Μην πληρώνετε…».

Και το πλήθος, ταλαιπωρηµένο, να περπατάει, να περπατάει…