Οι οφειλές της Γερµανίας

Ιγνάτιος Αξιώτης
ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Εδώ και ενάµιση χρόνο, κατά χρονικά διαστήµατα, µε αφορµές διάφορα γεγονότα (δηµοσιονοµική κρίση, δανεισµός της Ελλάδος) διάφοροι αξιωµατούχοι της Γερµανίας και ο Τύπος της καταφέρονται κατά τρόπον υβριστικό και απαξιωτικό εναντίον της Ελλάδος και των Ελλήνων. Πρόσφατες δηλώσεις: «Ο γερµανός φορολογούµενος δεν µπορεί να πληρώνει τους Ελληνες για την παράταση της εξόφλησης του πρόσφατου δανείου». Εννοούν για τη συµµετοχή της Ντόιτσε Μπανκ στον πρόσφατό µας τριετή δανεισµό µε 5% (Ε.Ε. και ∆ΝΤ).

Τίθεται το ερώτηµα αν οι γερµανοί φορολογούµενοι γνωρίζουν τα εγκλήµατα πολέµου που διέπραξαν οι πατεράδες και οι παππούδες τους στην Ελλάδα πριν από 69 χρόνια. Τις συνέπειες αυτών τις πλήρωσαν, τις πληρώνουν και θα τις πληρώνουν ακόµη οι Ελληνες.Γνωρίζουν τις οικονοµικές οφειλέςτής σηµερινής Γερµανίας ακόµη και απότον Α΄ Παγκόσµιο Πόλεµο;

Γνωρίζουν ότι εκτός των απωλειών ανθρωπίνων ζωών, περίπουενός εκατοµµυρίου (υπολογίζεται και η υπογεννητικότητα), και της καταστροφής των υποδοµών της χώρας προκάλεσαν µε τις ληστείες τους και το αναγκαστικό – συµβατικό κατοχικό δάνειο έναν πρωτοφανή υπερπληθωρισµό που εκµηδένισε την ελληνική δραχµή και το ΑΕΠ 35 ετών (∆οξιάδης); 

Ηοικονοµικήζηµιάαπότον υπερπληθωρισµό ανέρχεταισε 27.000.000 χρυσές λίρες (Αγγελόπουλος 1995). Το ύψος του δανείου κατά την Τράπεζα της Ελλάδας ανέρχεται (δίχως τους τόκους) σε 227.940.201 εκατ. δολ. το 1944 και κατά τον Αλτενµπρουκ σε 400 εκατ. µετακατοχικά µάρκα.

Είναι άξιον απορίας πώς ένα τόσο µεγάλο και οικονοµικό πανίσχυρο κράτος, όπως είναι η σηµερινή Ενωµένη Γερµανία, να συµπεριφέρεται µε τόση έπαρση απέναντι σε ένα µικρό κράτος όπως η Ελλάδα, το οποίο όµως θυσιάστηκε κατά τον Β΄ Παγκόσµιο Πόλεµο για την ελευθερία και τη δηµοκρατία και έγινε πραγµατικό ολοκαύτωµα και οικονοµικό ράκος από τη Γερµανία. ∆ιερωτώµαι γιατί επιστηµονικές εταιρείες όπως η Ενωση Ελλήνων Συνταγµατολόγων, η Ενωση Ελλήνων Οικονοµολόγων, ο ∆ικηγορικός Σύλλογος Αθηνών, η Α∆Ε∆Υ, η ΓΣΣΕ, η ΚΕ∆ΚΕ και άλλοι φορείς δεν παρεµβαίνουν µε ουσιαστικέςενέργειες, ακόµη και δικαστικές, για τη διεκδίκηση της υπαρκτής δανειστικής σύµβασης των γερµανικών αρχών κατοχής.

Τούτο, όταν υπάρχει το προηγούµενο της εξόφλησης αντιστοίχων δανειστικών συµβάσεων το 1956 και 1971 στη Γιουγκοσλαβία και Πολωνία.