Σκέτη κηδεία

ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΑΝΟΥ Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιάριτου. Σκηνοθέτη της«Βαβέλ», των «21 γραµµαρίων»και κυρίως του «Amores Peros».Το λένε «Biutiful», αλλά στη θέση ενός µεσαίου επιπέδου θεατή θα το τιτλοφορούσα «The Funeral». Η Κηδεία! Μαύρη µαυρίλα στους κατάµαυρους,κακόφηµους δρόµους, της µαύρης πλευράς της Βαρκελώνης. Νακόβεις φλέβες από ταπρώτα λεπτά.

Το είδα στο Φεστιβάλ Καννών και αισθάνθηκα πελάτης γραφείου τελετών. Από πού ν’ αρχίσω λοιπόν. Α ναι. Ο κεντρικός ήρωας πάσχει από µεταστατικό-του προστάτη-καρκίνο στα κόκαλα και το συκώτι. Με δύοµήνες ζωής. Το πολύ. Αυτή η αρχή. Η συνέχεια ακόµα πιο εφιαλτική.

Ο ενδιάµεσοςκρίκος µεταξύ κινέζων και µαύρων λαθροµεταναστών, αλλά και κανίβαλων αστυνοµικών. Σπρώχνει προϊόν από Κίνα και πληρώνει την µπατσαρία. Η µπατσαρία ξυλοφορτώνει ανηλεώς τους µαύρους.

Οι κινέζοι σε κάτεργαεργασίας. Ασφυξία όπως στα κρεµατόρια του Χίτλερ. Η πρώην τον απατάει. Ο κόσµος στον πάτο και πιο κάτω. ∆ιαφθορά, αχαλίνωτη βία, παρακµή, απιστία, προδοσία, αρρώστια, άγριαεκµετάλλευση, ατελείωτη δυστυχία. Ελπίδα καµία. Βοήθειαααααα!

Να το δω;

Μόνο για τον µοναδικό Χαβιέ Μπαρδέµ!