Νοκ άουτ ή σαχ µατ;

Τα ενώνει η στρατηγική, τα χωρίζει η αδρεναλίνη. Δύο αθλήµατα στη µορφή του ενός: το σκάκι και το µποξ. Ενώθηκαν για πρώτη φορά το 2003 και έκτοτε η «σκακιστική πυγµαχία» (chess boxing) απασχολεί την εναλλακτική αθλητική ειδησεογραφία. Το σπορ ξεκίνησε ως προσωπικό στοίχηµα και καλλιτεχνικό πρότζεκτ του 39χρονου πλέον ολλανδού Iέπε Pούµπινγκ, ο οποίος εµπνεύστηκε από το αγαπηµένο του κόµικς«Παγωµένος Iσηµερινός» του Eνκί Mπιλάλ, διοργάνωσε το πρώτο πρωτάθληµα και στέφθηκε και πρωταθλητής. Σήµερα τοάθληµα έχει τον δικό του οργανισµό (World Chess Boxing Οrganisation) και µετράει αισίως το πέµπτο παγκόσµιο πρωτάθληµα (διοργανώνεται στο Βερολίνο στις 2 Απριλίου). Οι κανόνες είναι ίδιοι κι απαράλλακτοι τα τελεταία οχτώ χρόνια. Ο αγώνας περιλαµβάνει έντεκα διαδοχικούς γύρους, ξεκινάει µε ένα τετράλεπτο σκακιστικό µατς και διατηρεί τους χρονικούς περιορισµούς για κάθε κίνηση, όπως και στις κανονικές παρτίδες. Για τηνιστορία, στη φινλανδική ταινία «Uuno Turhapuro» του 1991 ο ήρωας παίζει σκάκι µε ένα handsfree, ενώ ταυτόχρονα αποφεύγει τα κροσέ του αντιπάλου του σε πυγµαχικό αγώνα. Αλλά και η ταινία «Ninja Checkmate» (1979) του Τζόζεφ Κούο – που στην αµερικανική βερσιόν πέρασε ως «Το µυστήριο της σκακιστικής πυγµαχίας» – ενέπνευσε το ραπ κοµµάτι «Da Mystery of Chessboxin» των Wu-Tang Clan. Ο παραγωγός του γκρουπ RZA δηλώνει µέχρι σήµερα φαν του δυναµικού και φιλοσοφηµένου αθλήµατος.