ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΣΤΟΧΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΙΣΘΗΣΗΣ

Πολύ περισσότερο από το άλλο δοκιμιακό και φιλολογικό του έργο, το δώρημα αυτό- η Ιλιάς μεταφρασμένη από τον Δ.Ν.

Μαρωνίτη- ζητάει την πρόσληψή του όχι τόσο από τον τεχνικά επαρκή όσο από τον συνεργατικά «εμπαθή» αναγνώστη· και ζητάει να εκτιμηθεί όχι τόσο ως «τελευταίον επιγέννημα» φιλολόγου επιστήμης όσο ως σήμα μιας διακεκριμένης περιπέτειας στοχασμού και αίσθησης, η οποία τώρα ψηλαφεί ένα είδος έσχατης ελευθερίας ακριβώς επειδή συνυπολογίζει τις φθίνουσες προθεσμίες.

Δύσκολο αυτό σε μέρες όπου η σημειωτική των εικόνων και του κατευθυνόμενου αναγνωστικού καταναλωτισμού τείνει να κάνει τον αναγνώστη βιαστικό και αψίκορο. Αλλά το «γέρας», σε όλο το φάσμα των ομηρικών του συνδηλώσεων, είναι εδώ, μαζί μας, και οι αναδεξάμενοι πορευθήσονται ευγνώμονες και «μεστοί ευφροσύνης».