Κοµεντί ερµηνειών

ΑΝ ΚΑΤΙ ΑΞΙΖΕΙ απ’ αυτή τη µακροσκελή, ολίγον δραµατική και ολίγον ροµαντική κοµεντί του Εντουαρντ Ζούικ «Αγάπη σαν ναρκωτικό» (Love and other drugs) είναι οιερµηνείες των δύο πρωταγωνιστών. Της Αν Χάθαγουεϊ και του Τζέικ Τζίλενχαλ. Για πρώτη φορά µε έπεισαν ότι είναι «εργαλεία» πολυµορφικά. Εκείνος, από καλή οικογένεια, γεννηµένος να πουλάει τον εαυτό του, καταλήγει στη φαρµακευτική Pfizer. Η γοητεία του ανοίγει καρδιές, πόδια (θηλυκών) και πόρτες γιατρών. Ολα για πούληµα. Εκείνη, αντιθέτως, κλειστή, µοναχική, απελπισµένη και καχύποπτη. Μόλις 25 κιόµως στο πρώτο στάδιο του Πάρκινσον. Η συνάντηση εντελώς σεξουαλική. Στιγµιαία. Ορµητική. Αποτέλεσµα; Εκείνος για πρώτη φορά στη ζωή του ερωτεύεται. Εκείνη µόνο για τοκρεβάτι. Φοβάται ότι εξαιτίας της αρρώστιας της, αφού τηνχορτάσει, στο τέλος θα την εγκαταλείψει. Εκείνος επιµένει. Η σκηνοθεσία προσπαθεί να ισορροπεί ανάµεσα στο δραµατικό και το κωµικό. Το φάρµακο δεν είναι το φάρµακο αλλά τα αισθήµατα και η καρδιά. Α, ρε, πόσο ανάγκη τα έχουµε και πόσοεύκολα τα περιφρονούµε όλα αυτά. Να ‘ναι καλά το σινεµά.

Να το δω;
Μπορείς να ζήσεις και χωρίς αυτό το… ναρκωτικό!