Το µελό-του-παρουσιαστή

Χωρίς όρια και έλεος, ο τηλεοπτικός κανιβαλισµός δεν περιορίζεται πλέον στο αναµάσηµα καβγάδων ή την ανακύκλωση εκποµπών αλλά «στρώνει τραπέζι» της παρηγοριάς για τηλεαστέρες υπό «διωγµόν»
Οπως π.χ. τον Γιώργο Παπαδάκη από την πρωινή ζώνη που φήµες ήθελαν ότι του έδωσαν «µια βραδινή εκποµπή». Φήµες που έγιναν τάχιστα «τηλεοπτικές πληροφορίες» και κατόπιν πανελικά σχόλια για πότε «του την πήραν» και αυτήν και τον «πέταξαν» εκτός Αnt1, για να υπογραµµιστεί και η βαρβαρότητα των καιρών, για πότε τον «έκλαψαν» µε συναδελφική αλληλεγγύη – τι συγκινητικό!

Με την ευκαιρία ξέσπασαν καιµερικοί προσωπικοί καηµοί «αδικηµένων» από τον Αnt1, και όλο αυτό µε τόνους δεόντως δραµατικούς για την «αναλγησία» µιας τηλεοπτικής επιχείρησης που «δεν σέβεται την 20ετή προσφορά» του παρουσιαστή. Είναι να θαυµάζει κανείς «ευαισθησία» και συναδελφική «αλληλεγγύη»!

Και δεν ήταν µόνοο Παπαδάκης, ο οποίος ήδη στο ξεκίνηµατης σεζόν είχε πάντως µόνος του θέσει το θέµα της αποχώρησής του τουλάχιστον από την πρωινή ζώνη του Αnt1, αλλά και το δίδυµο των Καραµεροχαριτάτων, που µε τις ίδιες φήµες έφευγε από το πρωινάδικο. Και το µεν αισιόδοξο σενάριο τους ήθελε να αναλαµβάνουν στη θέση του Παπαδάκη την πρωινή ζώνη, το δε απαισιόδοξο να παίρνουν ακόµη και τα παπούτσια στο χέρι. Χρειάστηκε να κάνουν δηλώσεις από την εκποµπή τους οι ίδιοι οι παρουσιαστές ότι ούτε φεύγουν από το κανάλι ούτε άλλα σχέδια µετακίνησης υπάρχουν προςτο παρόν, ρίχνοντας µάλλον λάδι στη φωτιά, αφού απαντώντας στο «ανυπόστατο» του έδωσαν µόνοι τους υπόσταση. Ο αναβρασµός σε καναλικές επιχειρήσεις που πρέπει να αναδιαµορφωθούν ολόκληρες για να επιβιώσουν, ούτε άγνωστος είναι ούτε καινούργιος και είναι επόµενο να καλλιεργεί αίσθηµα ανασφάλειας.

Αυτό δηµιουργεί ήδη άγριεςσυνθήκες στον χώρο της τηλεόρασης, όπου δεν υπάρχουν µόνο τηλεαστέρες, αλλά πλήθος επαγγελµατιών που δίνουν τον αγώνα της επιβίωσης και που πληρώνουν ακριβά τις στρεβλώσεις, για τις οποίες δεν ευθύνονται. Οµιντιακός χώρος γίνεται το θέατρο των πιο άγριων φαινοµένων της κρίσης, καθώς σε αυτόν πάντα και παντού στον κόσµο αντανακλώνται τα χειρότερα ελαττώµατα ενός συστήµατος.

Εµείς βρεθήκαµε να ανακυκλώνουµε τη βαρβαρότητα διογκώνοντάςτην.

Παριστάνοντας τους έκπληκτους για τον καναλικό κυνισµό, ο οποίος προφανώς δεν «ρίζωσε» από µόνος του, αλλά διαµορφώθηκε σε κλίµααδιαφορίας αν όχι και συναίνεσης των λαµπερών και ακριβοπληρωµένων σταρ της οθόνης. Και δυστυχώς, ακόµη και αυτή τη δύσκολη στιγµή το κλίµα της ανασφάλειας που επικρατεί για όλους τους εργαζοµένους γίνεται άλλοθι για να πουληθεί στο φιλοθέαµον σαν το «µελό-του-αδικηµένου-παρουσιαστή». ∆εν έχασε την ευκαιρία, για παράδειγµα, η Τατιάνα Στεφανίδου να ασχοληθεί από την εκποµπή της και να ταυτιστεί µε τον «αδικηµένο Γιώργο Παπαδάκη» ως εκδιωχθείσα και αυτήαπό τον Αnt1 (η θέση του θύµατος άλλωστε εξαγνίζει!). Τι κι αν προς το παρόν ουδείς φαίνεται να διώχνει τον Παπαδάκη, του οποίου λήγει απλώς το συµβόλαιο στο τέλος της χρονιάς. Γελοιότητες που κανέναν δεν αφορούν, πολύ περισσότερο έναν κόσµο που αντί να ψυχαγωγείται όπως έχει ανάγκη, βρίσκεται παγιδευµένος σε έναν ατέρµονα τηλεοπτικό κανιβαλισµό που δεν έχει άλλο αποτέλεσµα από το να ενισχύει την αυταρέσκεια τηλεαστέρων, οι οποίοι απροκάλυπτα πλέον κάνουν εκποµπές για να τους «παίξουν» άλλες εκποµπές και ανενδοίαστα το δηλώνουν. Το µόνο βέβαιο είναι ότι αυτή η τηλεόραση τελειώνει. Γιατί έχει φτάσει στα όριά της σαν κλειστό σύστηµα αυτοτροφοδοτούµενο µε κουτσοµπολιά και εκδικητικές απαντήσεις, λεςκαι δεν υπάρχει άλλος κόσµος και άλλα προβλήµατα από την τσαντίλα των παρουσιαστών για υποθετικούς «εχθρούς» τους ή για τα «κόλπα» των ανταγωνιστών τους. Γιατί όσο φτηνή κι αν είναι σε κόστος, το φτηνιάρικο της ποιότητάς της την καθιστά ακριβή σε βάθος χρόνου, καθώς δεν ανανεώνεται, δεν παράγει και δεν µπορεί να αντιµετωπίσει τις αλλαγές των εποχών.