Η κρίση θέλει παραµύθι

Οσοι εύχονται να έρθει η καλή νεράιδα του παραµυθιού και να εξαφανίσει την τρόικα µ’ ένα τίναγµα του µαγικού ραβδιού, καλύτερα νατο ξεχάσουν. Αυτό που τους υπόσχεται, ωστόσο, είναινα κάνει µικρούς και µεγάλους ναξεχάσουν τις σκοτούρες, «ζωντανεύοντας» ήρωες λαϊκών παραδόσεων, παραµυθιών και αρχαίων πεποιθήσεων. Ποιος είπε ότι η σύγχρονη οµιχλώδης πραγµατικότητα, το ∆ιαδίκτυο και τα video games αποδυνάµωσαν τις πριγκίπισσες και τα ξωτικά;

Αντίθετα, η νέα εποχή αλλά και η κρίση τα θέλουν τα παραµύθια, συµφωνούν έλληνες παραµυθάδες. «Η αθωότητα και η απλότητα των παραµυθιών νικάνε τηδύσκολη εποχή στην οποία ζούµε», παρατηρούντρεις σύγχρονοι παραµυθάδες, οι Αγνή Στρουµπούλη, ΣάσαΒούλγαρη και Στέλιος Πελασγός, που βλέπουννα αυξάνονται τα µέλη όλων των ηλικιών του φαν κλαµπ τους εν καιρώ κρίσης.

∆ύσκολοι καιροί για πρίγκιπες… Ευνοϊκοί γιατους παραµυθάδες και τους αφηγητές; «Παρατηρούµε ότι µικροί και µεγάλοι στρέφονται στο παραµύθι καιαυτό είναι σηµάδι ψυχικής υγείας και όχι διάθεση αποφυγής της αλήθειας», σχολιάζει στα «ΝΕΑ» ο δρ Στέλιος Πελασγός, καλλιτεχνικός διευθυντής των ∆ιεθνών Φεστιβάλ Αφήγησης και Τεχνών του Λόγου της Κοζάνης και του Πηλίου.

«Η τηλεόραση και το ∆ιαδίκτυο διεκδικούν την εξουσία. Τα παραµύθια όµως είναι πιο κοντά στην πραγµατικότητα από τα δελτία ειδήσεων, γιατί περιγράφουν χωρίς να διαστρέφουν ψυχικές και ανθρώπινες συγκρούσεις», συνεχίζει ο αφηγητής, παιδαγωγός και συγγραφέας, πουθα βρεθεί στις 15-16 Ιανουαρίου στο Εργαστήρι Μαιρηβή.

Η στροφή στο παραµύθισε περιόδους κρίσης δενείναι λοιπόν αποτέλεσµα της ανάγκης του ανθρώπου να ζήσει για λίγο στο ψέµα και τη φαντασίωση. «Είναι η δίψα και η ανάγκη µας να στερεωθούµε,να βρούµε τις ρίζεςµας.

Ταυτόχρονα, τα παραµύθια δίνουν χώρο στις αντιφάσεις µας, στον φόβο, τον πόνο και τις λαχτάρες µας», προσθέτει και η Αγνή Στρουµπούλη, που κάθε Κυριακή µοιράζεται τα παραµύθια µε τουςακροατές του Β’ Προγράµµατος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας.

Η Σάσα Βούλγαρη µιλά καιγια την «ανακούφιση» που προσφέρει στοκοινό µια ευχάριστη ιστοριούλα. «Μας φέρνει πιο κοντά στην παιδικότητα, τηναθωότητα, στον εσωτερικό µας εαυτό. Οπως το βασιλόπουλο του παραµυθιού πασχίζει να φτάσει στο ευτυχές τέλος», λέει η παραµυθού και ψυχοπαιδαγωγός, που κάνει σεµινάρια στο Ιδρυµα «Μιχάλης Κακογιάννης» και στο Μουσείο Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης.

Μικροί και µεγάλοι

Αφηγήσεις παραµυθιών παρακολουθούν µικροί και µεγάλοι, ιδιαίτερα σε περιόδους γιορτών αλλά και σε κυριακάτικες εκδηλώσεις ή σεµινάρια. «Αλλωστε τα παραµύθια της προφορικής παράδοσης τα έλεγαν οι µεγάλοι σε µεγάλους» λέει στα «ΝΕΑ» η Αγνή Στρουµπούλη, η οποία νιώθει ότι αφηγείται ιστορίες για τα άρρητα της ζωής, που οι µικροί διαισθάνονται και οι µεγάλοι καταλαβαίνουν. Για τον Στέλιο Πελασγό είναι σηµάδι παρακµής να θεωρούµε τον Καραγκιόζη και τα παραµύθια παιδικές τέχνες. «Το αναλλοίωτο και αιώνιο παιδί που γελά, παίζει, τροµάζει και ενθουσιάζεται, αγαπά τα λαϊκά παραµύθια όπου ο αδύναµος νικά τον δυνατό, ο χαζός και καλός νικά τον έξυπνο, ο χωριάτης τον αστό και ο ταπεινός τον βασιλιά. Η ηλικία δεν έχει σηµασία».