Με το «νυστέρι» οι λύσεις

Μια έρευνα για τα προβλήµατα στα νοσοκοµεία που θύµισε το τρενάκι του τρόµου, κάθε στροφή και ένα «τέρας» («Νέοι Φάκελοι» (Σκάι)

Ελάχιστα χρόνια έχουν περάσει από εκείνα τα αλήστου µνήµης «ρεπορτάζ της κατσαρίδας», µε τα οποία ο τηλεοπτικός λαϊκισµός επέλεγε να αναφερθεί στον πιο προβληµατικό τοµέα του συµβολαίου κυβέρνησης – λαού, το Σύστηµα Υγείας. Στην αντίθετη και δηµοσιογραφικά κατεύθυνση, η εξαντλητική έρευνα του Τάσου Τέλλογλου στο «Ιπποκράτειο», που παρουσίασαν οι «Νέοι Φάκελοι» (Σκάι). Αποκαλυπτική όχι µόνο για το ζοφερό παρόν, που προδίδει σε πολλά σηµεία τις προσπάθειες βελτίωσης, αλλά και για εκείνο το όχι και τόσο µακρινό παρελθόν, όταν η µιντιακή συσκότιση-των-κατσαρίδων αποδείχθηκε µέθοδος της συντήρησης των νοοτροπιών, που ανεξαρτήτως κυβερνήσεων ροκανίζουν ακόµη το Σύστηµα Υγείας.

Γιατί προφανώς το πρόβληµα των νοσοκοµείων δεν ήταν µια γερή φασίνα και άφθονο απολυµαντικό, αλλά όσα τρεις εβδοµάδες στο «Ιπποκράτειο» οι κάµερες των «Φακέλων» ανέδειξαν καταγράφοντας ασταµάτητα περιστατικά, χώρους, αποθήκες, συνεντεύξεις των άµεσα υπευθύνων για τη λειτουργία του κρατικού νοσοκοµείου, συγκεντρώνοντας ένα ένα τα προβλήµατα, στα οποία κλήθηκε να δώσει απάντηση ο υπουργός.

Σαν την «Αλίκη στη χώρα των θαυµάτων», ο δηµοσιογράφος αποκάλυπτε από διάδροµο σε διάδροµο και από γραφείο σε χειρουργείο τον κόσµο στον οποίο η ελπίδα συνυπάρχει µε την απόγνωση, η φροντίδα µε την εγκατάλειψη, η βοήθεια µε την αδιαφορία, η φιλανθρωπία µε το σκάνδαλο και την κλοπή.

Για παράδειγµα, την ίδια στιγµήπου ασθενείς συνωστίζονται την ηµέρα της εφηµερίας στους διαδρόµους για επείγοντα περιστατικά, ορισµένοι εξ αυτών κουβαλούν βαλιτσάκι. Σε συµφωνία µε τον γιατρό τους µέσω της εφηµερίας εξασφαλίζουν κρεβάτι. Με την κανονική µέθοδο εισαγωγής θα χρειάζονταν περισσότερο χρόνο. Την ίδια στιγµή η φροντίδα για κάποιον ασθενή που χρειαζόταν άµεση νοσηλεία «σκόνταφτε» στην πραγµατικότητα: µε τη µέθοδο του επείγοντος περιστατικού άλλος ασθενής καταλαµβάνει ένα κρεβάτι, το οποίο θα µπορούσε να χρησιµοποιηθεί για κάποιον που χρειαζόταν άµεση νοσηλεία.

«Εκείνος που χρειάζεται επειγόντως κρεβάτι θα βρει», λέει στην κάµερα ο καθηγητής Στεφανάδης για να διαψευστεί την ίδια στιγµή, όταν η προϊσταµένη της εφηµερίας, µερικούς ορόφους παρακάτω αναζητούσε κρεβάτι για επείγον περιστατικό χωρίς καµιά επιτυχία.

Σε κάθε βήµα της η έρευνα αποκάλυπτε αυτή την παράδοξη ενδονοσοκοµειακή τραµπάλα, που ισορροπούσε στο ανεστραµµένο τρίγωνο φροντίδας – αδιαφορίας – σκανδαλωδώς διαφυγόντων κερδών για το νοσοκοµείο, αλλά και τα Ταµεία των ασθενών.

Την ίδια ώρα τα 170 εκατοµµύρια ευρώ του χρέους του νοσοκοµείου απαιτούν άµεσες περικοπές δαπανών. Ο διοικητής Κωνσταντίνος Μπάνης και ο αναπληρωτής Πάνος Παναγιωτόπουλος έχουν αναλάβει το τιτάνιο έργο της µείωσής του. Σύντοµα αποδεικνύεται και σισύφειο, καθώς µειώνονται µεν οι δαπάνες για νοσοκοµειακά υλικά, αλλά µειώνεται και η ποιότητα. Τρύπια δοχεία ούρων γεµίζουν τις αποθήκες, παραλαµβάνονται και µετά επιστρέφονται για να αντικατασταθούν.

Χρονοδιαγράµµατα, στατιστικές, οικονοµικά στοιχεία που πρώτη φορά καταγράφονται και µια πινακίδα στο γραφείο του διοικητή µε το απόφθεγµα του Θωµά Ακινάτη: «Σοφός είναι αυτός που πρέπει να βάλει τάξη».

Αυτό το «Grey’s Anatomy» α λα ελληνικά δεν έχει ούτε γοητευτικό Μακτρίµι, ούτε Μέρεντιθ, έχει µόλις 2 νοσηλευτές για 37 ασθενείς στο Καρδιολογικό του «Ιπποκρατείου», έχει όµως και γιατρούς που δίνουν τη µάχη για να σώσουν ασθενείς και αυτό ο φακός του Τάσου Τέλλογλου δεν το παραλείπει. Χώνεται στο χειρουργείο. Μια ζωή σώζεται µε µια από τις πιο λεπτές επεµβάσεις. Πώς να µειωθούν τα έξοδα των χειρουργείων µπροστά στη σωτηρία της ανθρώπινης ζωής; Και πώς να συντηρηθεί η ιατρική φροντίδα µε τις µικρές αµοιβές του ΕΣΥ; Γι’ αυτό και η µακρά παράδοση του «φακελακίου» έχει γίνει η αναπόσπαστη µαύρη κηλίδα στις λευκές στολές της ελπίδας. Τι λέει γι’ αυτό ο υπουργός; Τραγωδία, αλλά πώς να παρέµβει όταν αφορά την προσωπική σχέση ασθενούς και γιατρού, θα απαντήσει αργότερα.

Και το πρόβληµα των «βαλιτσακίων»;

Θα λυθεί µε τις συγχωνεύσεις των νοσοκοµείων, όπως και τα «πακέτα φιξ» της υπερτιµολογηµένης νοσηλείας και το χαλαρό σύστηµα ελέγχου εισόδου και εξόδου ασθενών, που θα τα λύσουν ικανοί µάνατζερ. Οσο για τα ασφαλιστικά ταµεία που αρνούνται να πληρώσουν τα έξοδα νοσηλείας;

«Εχει κάθε δικαίωµα τότε ο ασφαλισµένος να πάρει ένα τραπέζι και να το φέρει στο κεφάλι της κυβέρνησης». Η ατάκα του υπουργού γίνεται το µότο της εκποµπής, καθώς προβάλλεται ξανά και ξανά σαν επιβεβαίωση του απόλυτου δικαιώµατος του πολίτη να έχει την ιατρική φροντίδα, χάριν της οποίας υπέγραψε τόσα «συµβόλαια» µε τόσες κυβερνήσεις.