Αλλαγή πορείας

«Πάει ο παλιός ο χρόνος, ας γιορτάσουµε παιδιά, ήρθε ο νέος µε τα δώρα, µε τραγούδια και χαρά»! Ετσι τραγουδούσαν και τραγουδάνε τα παιδιά, έτσι υποδεχόµασταν, χρόνια τώρα, το νέον έτος, µε ελπίδα και αισιοδοξία ότι κάτι καλύτερο θα φέρει, ότι θ’ ανατείλει «µια άσπρη µέρα και για µας»! Το 2011 πάντως, ούτε δώρα, ούτε τραγούδια, ούτε χαρά κοµίζει. Μάλλον τα εντελώς αντίθετα, που έχουν ήδη καταφτάσει. Τι να περιµένουµε λοιπόν; Η πρωθυπουργική ρήση «ή αλλάζουµε ή βουλιάζουµε» µας προδιαθέτει δυσµενώς. Εντάξει! Ν’ αλλάξουµε! Αλλά τι; Το ανύπαρκτο, διεφθαρµένο, πελατειακό, χαώδες κράτος µας; Την πορεία προς ιδέες και αξίες που θ’ αναθερµάνουν τις προσδοκίες «των ελεύθερων πολιτών και όχι των άβουλων υπηκόων», όπως έλεγε και η θερµή ελληνίστρια ντε Ροµιγί; Μήπως χρειάζεται επειγόντως, αλλάζοντας, να παραµερίσουµε και τους «µέτριους» ανάξιους, να εµπιστευτούµε και ν’ αναδείξουµε τους ικανούς, «άξιους» µε δυνατότητες, γνώσεις και όραµα; «Αυτός ο τόπος, ο µικρός, ο µέγας» διαθέτει πολλούς, όσο κι αν τους αποµόνωνε και τους διέγραφε ανέκαθεν. Στους δύσκολους καιρούς, όπου ανάσα ψυχική, οµαδική, ανθρώπινη, συντροφική αλληλεγγύη, εκεί και σωστή κριτική σκέψη, δράση, θέληση και όρεξη για δηµιουργική αποτελεσµατική δουλειά.

Μόνο πατώντας στα παλιά χνάρια των ηθικών, δηµοκρατικών ανθρώπινων αξιών, µε οδηγό τη δικαιοσύνη και την αλήθεια, χωρίς πολιτικάντικες µπαρούφες, µπορούµε να βαδίσουµε µε αισιόδοξη θέληση τον δρόµο του µέλλοντος. Τι άλλο µας µένει;