Πολιτισμός

Κερδισμένα στοιχήματα και επιστροφές

Μaraveyas Ιllegal

Μaraveyas Ιllegal

Σχόλια
4 λεπτά

Ηχρονιά μάς αφήνει με μια ωραιότατη γεύση ανανέωσης, κυρίως από τις ελληνικές αγγλόφωνες παραγωγές, ενώ δεν υπάρχει πλέον Σαββατοκύριακο που να μη συμβαίνει κάτι νέο σε λάιβ. Μέσα στα συν η συμβολή της ανεξάρτητης δισκογραφικής εταιρείας Ιnner Εar που απλώνεται και σε ελληνικές παραγωγές./
ΑΛΜΠΟΥΜ
«Εxit»
Μόνικα Διατηρώντας το προσωπικό της στυλ, κερδίζει τη «μάχη» του δεύτερου CD («Εxit») που καθιερώνει – και με τη βούλα πλέον- την αγγλόφωνη ποπ σε ένα ευρύτερο κοινό. Πιστή στις pop/folk επιρροές της, τις μετασχηματίζει σε ένα φωτεινό μελωδικό ποπ άκουσμα, με «γεμάτες» ενορχηστρώσεις, που ώρες ώρες σου δίνουν την αίσθηση…

πτήσης. Το να μεταφέρεσαι κάποια εκατοστά πάνω από τη γη δεν είναι και λίγο.

«Πέρασμα»
Σωκράτης Μάλαμας Κάτι σαν επιστροφή στις βασικές συντεταγμένες της «σωκρατικής σχολής». Λιτός, ουσιαστικός, με εκείνο το βάρος της κυριακάτικης μελαγχολίας αποτυπωμένο ανάμεσα στις γραμμές και στον ήχο μιας κιθάρας- παίζεται από τον ίδιο- που γίνεται ένα με την ψυχή των τραγουδιών. Το ίδιο ισχύει και για την φωνή της Μελίνας Κανά που τραγουδάει πέντε από τα 14 τραγούδια.

Αυτοκινητάδα με συννεφιά και Σωκράτη στο φουλ. Οι στίχοι είναι του Αλκη Αλκαίου.

«Αυτό το πλοίο που όλο φτάνει»
Παύλος Παυλίδης &Τhe Β-Μovies Το αίτημα; Αδειάστε το κεφάλι από τον θόρυβο της πόλης, ακούστε και ηρεμήστε. Το «αυτό το πλοίο που όλο φτάνει» είναι σαν να σε καλεί να ανακαλύψεις ξανά τις απλές αξίες του εφηβικού σου συναισθηματισμού μέσα από έναν ανάλαφρο ποπ ήχο, λιτές ενορχηστρώσεις και απλές (σχεδόν απλοϊκές) μελωδίες που αναδεικνύουν έναν εξαιρετικό στίχο.

«Ρeeling Αpples»
Αthena Η Αθηνά (Ανδρεάδη) μας παραδίδει τον δεύτερο προσωπικό της δίσκο, όπου η folk και η pop συναντούν την jazz κι όλα αυτά φιλτραρισμένα μέσα από ένα… κύτταρο ελληνικό.

Τραγουδίστρια και τραγουδοποιός, φτιάχνει έναν δίσκο που ακούγεται σαν ενιαίο έργο από την αρχή μέχρι το τέλος.

«Guitar and Clarinet in Ρarallel»
Takis Βarberis, Ρetroloukas Chalkias Ο πιο «παιγνιώδης» και ταξιδιάρης « Βασιλικός» («Βασιλικός θα γίνω») που έχετε ακούσει ποτέ.

Μαζί στο αυτοκίνητο ο «Βασιλικός» (η «Κοντούλα Λεμονιά», το «Ποιμενικό» κ.ά.), ανοιχτός ο δρόμος μπροστά και ανακαλύπτετε πού μπορεί να φτάσει ένας αυτοσχεδιαστικός διάλογος μεταξύ κλαρίνου και κιθάρας. Δεν είναι ένα οποιοδήποτε κλαρίνο. Ούτε μια οποιαδήποτε κιθάρα. Ο Τάκης Μπαρμπέρης συναντάει- στο κλαμπ «Παράφωνο»τον ζωντανό μύθο του κλαρίνου Πετρολούκα Χαλκιά και πορεύονται χέρι χέρι στα μονοπάτια της ηπειρώτικης παράδοσης. Πρόκειται για παλιά ζωντανή ηχογράφηση (Τ. Μπαρμπέρης, Π. Χαλκιάς και Κ. Καλογήρου, τάμπλα, κρουστά) όπου καταγράφηκε μια σπάνια στιγμή της αυτοσχεδιαστικής τέχνης.

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ
Μaraveyas Ιllegal
«ΚooΚoo» Αψογη σκηνική παρουσία, συμπαθής, άμεσος και- κυρίως- φορτισμένος με εκείνη την ενέργεια που, όσο «αλλού» κι αν είσαι, σηκώνεσαι και χορεύεις. Επιπλέον δεμένη μπάντα, ωραίος ήχος, ωραία ροή…

Σταύρος Ξαρχάκος και ΚΟΕΜ
«Gazarte» Η επιστροφή του «ανθρώπινου» ήχου. Του πιο γλυκού μαντολίνου, της λεπτομέρειας που κάνει τη διαφορά. Το πρόγραμμα: Η πιο δυνατή τριάδα των τελευταίων 50 χρόνων- Θεοδωράκης, Χατζιδάκις, Ξαρχάκος- μέσα από νέες ενορχηστρώσεις που δεν σου αφήνουν περιθώριο να αναρωτηθείς για τα μεγέθη των τραγουδιών Αλκηστη Πρωτοψάλτη
Καλύτερη (και φωνητικά) από ποτέ. Είτε στην τωρινή παράσταση του «Παλλάς» (με τον Μάριο Φραγκούλη) είτε στο περσινό πιάνο/φωνή με τον Στέφανο Κορκολή («Gazarte»), βρίσκεται σε απόλυτη σκηνική φόρμα. Μπρίο, δυναμισμός, καλαισθησία, συγκίνηση.

Αλκίνοος Ιωαννίδης
Στο πρότζεκτ «Αbsolute Ηeaven and Ηellenic» μαζί με το νεοϋρκέζικο σύνολο Αbsolute Εnsemble και τον Μιλτιάδη Παπαστάμου (Μικρή Επίδαυρος). Εκεί που οι «τραγουδιστοί» κυπριακοί στίχοι του Μεσαίωνα γίνονται αφορμή να ανακαλύψουμε νέες μουσικές συγγένειες. Απολαυστικά παιξίματα, απολαυστικός Αλκίνοος από ένα συμφωνικό σύνολο που, παρότι κλασικό, έδειξε αμέσως τις… ροκ διαθέσεις του.

Αρλέτα και Λάκης Παπαδόπουλος
«Σταυρός του Νότου» Το αιώνιο βελούδο της φωνής (μπολιασμένο ενίοτε με ένα σατανικό σαρκασμό) και η τρυφερότητα ενός παλιού ροκά. Δεν σπάνε, δεν χαλάνε και, όπως φαίνεται, είναι ανθεκτικότατοι στον χρόνο: Οσο πιο τσακισμένοι τόσο πιο συγκινητικοί.

Επόμενο άρθρο

Google news

Ακολουθήστε tanea.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Σχετικά άρθρα

Σχόλια
Σχολίασε εδώ
0 /50
0 /2000

Τα Νεότερα

  1. Πάρος: Εμπόδια για την Μονάδα Τεχνητού Νεφρού – Πέντε μήνες αναμονής για την υπογραφή της μίσθωσης, ταλαιπωρία για 15 νεφροπαθείς
  2. Αποκάλυψη FT: Έως και 1.000 ρομπότ στις σήραγγες της Χαμάς σχεδιάζει να στείλει το Ισραήλ
  3. Συναγερμός ξανά στην Ιταλία: Νέες απειλές για βόμβες σε σχολεία

Πιο Σχολιασμένα

Πιο Διαβασμένα

Cookies