«Φίδια» ήταν τα δελφίνια

Βραβευµένος µε Οσκαρ καλύτερου ντοκιµαντέρ «Ο όρµος» (The Cove) του οµογενούς Λούι Ψυχογιού. Εγώ όµωςπήγα για δελφίνια και βρέθηκα ανάµεσα σε σταλινικά φίδια. Κρίµα!

Το στόρι αληθινό και ως εικόνα ανατριχιαστικό.

Στο λιλιπούτειο νησί Ταϊτζί της Ιαπωνίας, σε έναν καλά κρυµµένο και οχυρωµένο ορµίσκο, πλήθος ψαράδων αφού πρώτα προκαλέσουν µε φλάντζες τροµακτικό θόρυβο ώστε να αποπροσανατολίσουν και να ξεκουφάνουν κοπάδια δελφινιών, στη συνέχεια τα παρασύρουν στη λιµνοθάλασσα και στο τέλος διαλέγουν τα καλύτερα και ξεκάνουν τα περισσότερα. Πάνω – κάτω σφάζουν ετησίως 23.000 «τεµάχια». Μπρρρρ!

Τα καλύτερα, δηλαδή µε ανώτερο δείκτη ευφυΐας, τα µοσχοπουλάνεσε θαλάσσια πάρκα.

Τα υπόλοιπα τα τεµαχίζουν και τα πουλάνε στις ψαραγορές ως φτηνή τροφή των Ασιατών. Οπως όµως ο τόνος και κάθε θαλάσσιο είδος που κολυµπάει στον αφρό, το κρέας του δελφινιού περιέχει απαγορευτικές ποσότητες τοξικών ουσιών, κυρίως υδραργύρου. ∆ηλητήριο στον ανθρώπινο οργανισµό. Το αποτέλεσµα για την υγεία, εντελώς καταστροφικό. Η µινιµάτα (έτσιονοµάζουν την ασθένεια οι Γιαπωνέζοι) καταλήγει στα έµβρυα, µε αποτέλεσµα πολλά µωράνα γεννιούνται µε δυσµορφία και ατροφικά.

Ο Ρικ Ο’Μπάρι µε τον Λούι Ψυχογιό, διάσηµο φωτογράφο του National Geographic από πατέρα Σπαρτιάτη που κατά τηδιάρκεια του Εµφυλίου πήρε των οµµατιών του και βρέθηκε στις ΗΠΑ, παρέα µε µια χούφτα αποφασισµ ένωνακτιβιστών οργανώνουν µεθοδικά την εισβολή στοσφαγείο των δελφινιών, οπλισµένοι σαν αστακοίµεδιαστηµικής τεχνολογίας συσκευές.Από υδρόφωνα µέχρι και τηλεκατευθυνόµενες υποθαλάσσιεςµικροκάµερες. Καταφέρνουν νααπαθανατίσουν σε όλο το… µεγαλείοτους αυτές τις φρικιαστικές σκηνές. Εδώ τελειώνει το χρονικόκαι αρχίζει πλήθος ενστάσεων και ερωτηµάτων.

Γιατί, ως γνωστόν, ο άνθρωπος είναι το πιο αχόρταγο και σαρκοβόροείδος στον πλανήτη.∆εν υπάρχει τίποτα που πετάει, κολυµπάει, τρέχει και περπατάει, το οποίο να µην το κυνηγάει, ντουφεκίζει, κατασπαράζει, βαλσαµώνει και να µην παίζει µε αυτό. Γιατί επίσης, ως γνωστόν, η αλιεία αποτελεί έναν από τους τρεις πιο επικερδείς και πιο χρήσιµους βραχίονες της παραγωγής στην Ιαπωνία. Γιατί επίσης, ως γνωστόν, ταδελφίνια και οι φάλαινες κατασπαράζουν τόνους ψαριών στο πέρασµά τους. Εποµένως, οι Γιαπωνέζοι έχουν λόγο να εξοντώνουν κάθε εχθρό που συµβάλλει στον περιορισµό των οικονοµικών τους.

Γιατί επίσης, ως γνωστόν, βασικό συστατικό στοιχείο της διατροφής σχεδόν κάθε Ασιάτη είναι το ψάρι. Πώς να το κάνουµε.

Εκείνοι τρώνε ψάρια, εµείς κρέας. Ως εκ τούτου, το προσδόκιµο ζωής ενός Ιάπωνα είναι υψηλότερο από κάθε παιδοβούβαλου Αµερικανού.

Γιατί επίσης είναι γνωστό ότι στα δικά µας µέρη, τα σφαγεία αγελάδων, πουλερικών, προβάτων, κατσικιών και πάσης φύσεως επίγειων ειδών είναι τόσο, µα τόσο πολλά που ένα ελάχιστο µέρος να δεις από κοντά σε πιάνει τεταρταίος πυρετός.

Γιατί επίσης είναι γνωστόότι οι ασθένειες αγελάδων και πουλερικών έχουν προκαλέσει σε ολόκληρο τον πλανήτη πλήθοςασθενειών. Με αποτέλεσµα από την κινδυνολογίακαι την τροµοκρατία να διπλασιάζεται ο τζίρος των φαρµακευτικών βιοµηχανιών.

Και γιατί, τέλος, ως γνωστόν αν µια τέτοια οµάδα από γιαπωνέζους ακτιβιστέςοπλισµένους σαν αστακούς επιχειρούσε να εισβάλειεπί αµερικανικού εδάφους, ε τότε άπαντες, ακόµα και οι συγγενείς τους τρίτου βαθµού, θα µπουζουριάζονταν και θα σφραγίζονταν στο Γκουαντάναµο.

Τουτέστιν, η τρίχα έγινε τριχιά και είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα. Αγαπητέ Λούι. Ως Ελληνας, χαίροµαι για το Οσκαρ καλύτερου ντοκιµαντέρ που κέρδισες το 2010. Ως ψύχραιµος θεατής, όµως, είµαι αναγκασµένος να πω ότι ιδεολογικά, αν και κατάγεσαι από καραµπινάτη αντικοµµουνιστική οικογένεια, είσαι σταλινικά µονολιθικός!

{{{ video }}}

«Ο όρµος»

Γιαπωνέζικο σφαγείο δελφινιών Το πασίγνωστο ντοκιµαντέρ του Λούι Ψυχογιού Βάρβαροι οι Γιαπωνέζοι, πολιτισµένοι οι Αµερικανοί

Βαθnullοί=4

(πες αλεύρι, το χάµπουργκερ

σε περιµένει)