Οι ζωές των άλλων

O ΝΤΆΝΙΕΛ Κον-Μπεντίτ (αριστερά) θυµάται έναν παλιό του γνώριµο, που φέτος γιορτάζει τα 80ά του γενέθλια. Είναι ο µέγας Ζαν Λικ Γκοντάρ (δεξιά), µε τον οποίο µοιράστηκαν το ίδιο επαναστατικό πάθος – αν και κατοικούν «σε διαφορετικούς πλανήτες» – κι έφτασαν κάποτε να ψυχρανθούν. Ο ευρωβουλευτής των Πρασίνων γράφει στη «Frankfurter Allgemeine» ότι η ταινία όλων των εποχών συνεχίζει να είναι το «Με κοµµένη την ανάσα» (1959), θυµίζει τις παλιές κατηγορίες για τον αντισηµιτισµό του Γκοντάρ και αποκαλύπτει ένα στιγµιότυπο απ’ την πρόσφατη συνάντησή τους µέσα στο 2010: «Νοµίζω ότι ήταν αποφασισµένος να συµφιλιωθούµε… ∆εν είµαστε ανταγωνιστές, απλώς ζούµε σε διαφορετικούς πλανήτες. Στο τέλος τον ρώτησα: null ∆εν θέλεις να κάνεις άλλη ταινία;». Απάντησε null ναι, ναι, και µάλιστα µ’ αυτά τα δύο null. Αµέσως έβγαλε απ’ την τσέπη του δύο αντικείµενα. Ενα στιλό, για το οποίο είπε null αυτό κουβαλάνε όλοι οι πράκτορες σήµερα, επειδή έχει κάµερα στην άκρη null. Το δεύτερο ήταν ένα ξυπνητήρι, που επίσης είχε ενσωµατωµένο φακό».

Ο ΜΠΕΝΟΥΆ Πίτεερς έγραψε την πρώτη βιογραφία του Ζακ Ντεριντά (φωτογραφία), έξι χρόνια µετά το θάνατο του τελευταίου. Η Κατρίν Αλπέρν του βγάζει το καπέλο στο «Τelerama»: «Τρία χρόνια ερευνών, εκατοντάδες µαρτυρίες, αναζήτηση σε αµέτρητα αρχεία… Ο συγγραφέας πέτυχε µάλλον την απαραίτητη απόσταση, επειδή ο ίδιος δεν είναι φιλόσοφος. ∆εν προσφέρει νέες ερµηνείεςγια τον Ντεριντά, αλλά η αφήγησή του διαβάζεται σχεδόν σαν µυθιστόρηµα, όπου συνδυάζονται οι ιστορίες ζωής και φιλοσοφίας. Την ίδια στιγµή ρίχνει φως στο ιστορικό φόντο και στις συνθήκες δηµιουργίας των έργων του στοχαστή».