Αγγελικό µίνιµαλ
«Η µουσική δεν περιγράφεται» λέει ο εσθονός συνθέτης Αρβο Περτ. «Υπάρχουν τόσοι τρόποι πρόσληψής της όσοι και οι ακροατές της. Η µουσική απλώς βιώνεται»
Θα ήταναπλώς έναςάγνωστος εσθονός συνθέτης. Που απλώς θαείχε δουλέψειως παραγωγός ήχου στο Ραδιόφωνο τουΤαλίν, γράφοντας παράλληλα µουσικές για ντοκιµαντέρ και τηλεταινίες. Και απλώςθαείχεαναγκαστεί ύστερα απόκόντρες µεσοβιετικούς αξιωµατούχους για την «πολύ µοντέρνα και αφαιρετική» µουσική του να εγκαταλείψει την πατρίδα του µαζί µε τη σύζυγο και ταδύο παιδιά του… Θα ήταν απλώς όλα αυτά ο εσθονός µετρ του «ιερού µινιµαλισµού», όπως τον έχουν ονοµάσει, Αρβο Περτ, αν δενείχε αποφασίσει στις αρχές του ‘70 να σταµατήσει για κάποια χρόνια κάθεσυνθετική δραστηριότητα γιανα σπουδάσει τη µεσαιωνική και αναγεννησιακήµουσική,τα θρησκευτικά µέλη και την πολυφωνία τηςΕυρώπης(και την ηπειρώτικη).
«Οι σύγχρονες σύνθετεςκαι τόσοεξελιγµένες τεχνολογικά πρακτικές στον τοµέα του ήχου»,έχειπει,«µεέστρεψαν στοάκρωςαντίθετο. Στην απολύτως απλή,αφτιασίδωτη µουσική». Η «παύση» αυτή έδωσε στον Αρβο Περτ τονχαρακτήρατου.Εκείνο που τον έκανε διάσηµο (η εκτίναξη στο διεθνές στερέωµα ήρθε µε την ηχογράφηση το 1984 του αργόσυρτου και καθηλωτικού κοντσέρτου για βιολί «Tabula Rasa» – «Αγραφο Χαρτί»). Εκείνοπουτον ενέταξε στη χορεία τωνσύγχρονων µινιµαλιστών της θρησκευτικής κατάνυξης, όπως ο πρόσφατα χαµένος Πολωνός Χένρικ Γκορέτσκι ή οΒρετανός ΤζονΤάβενερ, που έχει ασπαστείτοελληνορθόδοξο δόγµα. Κάτι ακόµη – τόσο σηµαντικόσεκάθεηχητική έκφραση τέχνης –όµως τον «ανέβασε» στα µάτια της διεθνούς µουσικής κοινότητας: οισιωπές του.Τα«διαλείµµατα, που παίρνουν ζωή όταν το έργο ακούγεται στο σύνολό του σε έναν εκκλησιαστικό χώρο», όπως λέει. Που έχουν κυρίαρχη θέσηστη συνθετική τουδιαδικασία, πουτης έχει δώσει το παράξενο όνοµα «tintinnabuli».
Αυτές οι σιωπές δίνουν τον… τόνο και σε στην Τέταρτη Συµφωνίά του,µετονυπότιτλο «Λος Αντζελες», πουπρωτοερµήνευσε τον Ιανουάριο του 2009 ο φινλανδόςµαέστρος Εσα-Πέκα Σάλονεν µε τη Φιλαρµονική τουΛοςΑντζελες. Ηχογράφηση που περνά τώρα σε έκδοση της δραστήριας ECM, µε τηνοποία είχε ηχογραφήσει και το«Tabula Rasa». Καιµια λεπτοµέρεια: ηκυκλοφορίασυµπίπτειµε τα 75χρονα του συνθέτη, που γιορτάστηκανµετηνερµηνεία της Συµφωνίας στην Ουαλία, τη Βαϊµάρη και το Σατλέ του Παρισιού.
Τέταρτη Συµφωνία απέχει 37 χρόνια από την Τρίτη του!














