Ο ανυπάκουος γιος και τα πάθη της μετάφρασης

Ο Ντμίτρι Ναμπόκοφ, ο ανυπάκουος γιος, αφοσιώθηκε στο λυρικό τραγούδι, έπαιξε πρωταγωνιστικούς ρόλους βαρύτονου σε πολλές σπουδαίες όπερες και υπήρξε ο μεταφραστής των έργων του πατέρα του από/και σε τέσσερις γλώσσες. Στον πρόλογο του Πρωτοτύπου της Λώρας διηγείται τρυφερές σκηνές οικογενειακής ζωής και δηλώνει ότι χρειάστηκε πολλά χρόνια μέχρι να αποφασίσει τελικά να μην είναι αυτός που θα μπλοκάρει την έκφραση του δημιουργικού οίστρου του πατέρα του. Ετσι έφερε στο φως αυτό το αλλιώς σημαντικό έργο, του οποίου όμως η ελληνική μετάφραση παρουσιάζει δυστυχώς μερικές αστοχίες. Η γριά υπηρέτρια, γράφει η μεταφράστρια, αγόρασε για τη Φλόρα, «ασπάραγος αντί για ασπιρίνη» (σελ. 55) και εννοεί τα σπαράγγια. Ο Ναμπόκοφ αναφέρει στα γαλλικά τα faits divers, που αποδίδονται στις σημειώσεις ως «μικρές ιστορίες» ενώ πρόκειται για τα εγκληματικά συμβάντα της ιδιωτικής ζωής που καταλήγουν στο αστυνομικό δελτίο. Ο Χάμπερτ παρουσιάζεται ως not unattractive (άρα ελκυστικός, που δεν του λείπει η γοητεία) αλλά μεταφράζεται ως όχι αντιπαθής. Κρίμα, διότι στον Ναμπόκοφ βαραίνουν πολύ οι αποχρώσεις.