Αυτοσαρκασμός και χιούμορ

Δεκαοκτώ ξεκαρδιστικά κείμενα του Γούντι Αλεν. Δεκαοκτώ παράδοξες ματιές πάνω στη σύγχρονη κοινωνία από τον μάστορα της μικρής φόρμας και ξεχωριστό σκηνοθέτη
«Θα σου μιλήσω στα ίσα, Μάικ, δεν έχω ξαναδεί ποτέ μου κάτι τέτοιο- και ξέρεις πως είμαι αυτός που τσάκωσε τον Δολοφόνο της Αστρολογίας. Ο Δολοφόνος της Αστρολογίας ήταν ένας επικίνδυνος μανιακός που του άρεσε να πλησιάζει αθόρυβα ανθρώπους που τραγουδούσαν τιρολέζικα τραγούδια και να τους σπάει τα κεφάλια. Ηταν δύσκολο να τον μαγκώσουμε, γιατί είχε κερδίσει τη συμπάθεια της κοινής γνώμης». Να ένα ξεκαρδιστικό δείγμα από το νέο βιβλίο του Γούντι Αλεν, ύστερα από πολλά χρόνια απουσίας .

Ο νευρ(ωτ)ικός σκηνοθέτης επιστρέφει στο πεδίο που ξέρει καλά, ίσως τόσο όσο το γύρισμα ταινιών: το γράψιμο αυτοτελών διηγημάτων- δεκαοκτώ τον αριθμό – δέκα από τα οποία δημοσιεύτηκαν αρχικά στο «Νew Υorker» και οκτώ που κυκλοφορούν για πρώτη φορά. Ο Γούντι Αλεν πραγματεύεται δεκάδες σύγχρονα θέματα (από το Νew Αge μέχρι την ψυχανάλυση και το σεξ) με εργαλείο τον υπαινιγμό και με αποτέλεσμα την έμμεση- καυστική κριτική στο αμερικανικό μοντέλο ζωής.

«Η Σκέτη Αναρχία είναι κλασικός, πρώτης τάξεως Γούντι Αλεν: δηκτικός, αυτοσαρκαζόμενος, έτοιμος για μια έκρηξη νευρωτικής υπερβολής, εφευρετικός και πανέξυπνος», όπως αναγράφει το οπισθόφυλλο του βιβλίου. Και ο τρόπος του είναι πρωτότυπος και ξεχωριστός. Σταθείτε για παράδειγμα στο ξεκαρδιστικό διήγημα με τον τίτλο «Μαρτυρία- σοκ στη δίκη της Ντίσνεϊ». Αλήθεια, ποιος άλλος θα σκαρφιζόταν πως στη δίκη του Γουόλτ Ντίσνεϊ- για το πακέτο αποζημίωσης που καταβλήθηκε στον απερχόμενο πρόεδρο Μάικλ Οβιτς- θα παρουσιαζόταν ως μάρτυρας… ο Μίκι Μάους; Και μάλιστα θα ανέφερε στο δικαστήριο ότι επαγγέλλεται… «τρωκτικό κινούμενο σχέδιο»;

Ο Γούντι Αλεν «τσιμπάει» πραγματικές ειδήσεις και γεγονότα από τον Τύπο και τις προεκτείνει με τον πιο παράδοξο τρόπο. Στο διήγημα «Πένα για νοίκιασμα » περιγράφει την πρόταση ενός φανταστικού παραγωγού ταινιών με το όνομα Ε. Κόλι Μπιγκς στον επίσης φανταστικό συγγραφέα- σεναριογράφο με το όνομα Φλάντερς Σκούλικς να μεταπλάσει σε μυθιστόρημα μία κλασική ταινία με το Τρίο Στούτζες. Στις τέσσερις σελίδες του σουρεαλιστικού διηγήματος ξεδιπλώνεται η παθογένεια της σύγχρονης κινηματογραφικής βιομηχανίας, των ασύδοτων προσώπων της και των καλλιτεχνών. Φανταστείτε πως ο συγγραφέας βάζει τον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες να τηλεφωνήσει στον ακριβοθώρητο παραγωγό και να του ζητάει κι αυτός να κάνει μυθιστοριοποιήσεις αφού στο κελάρι του δεν έχει μείνει ψίχουλο!

Η συλλογή Σκέτη Αναρχία δεν ακολουθεί τη δομή του παλαιότερου βιβλίου Χωρίς φτερά του Γούντι Αλενεκεί είχαμε περισσότερα κείμενα- διαλόγους, σαν μικρά σενάρια. Τώρα, τα κείμενα έχουν τον χαρακτήρα καθαρών διηγημάτων με χιουμοριστικό πρόσημο και τον γνωστό υπαινιγμό των ταινιών του.