Ευρώπη μιγάδων

Αυτό το βιβλίο δεν είναι πολιτικό, είναι όμως μαχητικό. Ο Κουμανταρέας που μεγάλωσε σε ένα δεξιό σπίτι, συγκινήθηκε από την Αριστερά αλλά όχι τόσο ώστε να την αγκαλιάσει. Ωστόσο οι κοινωνικές ανησυχίες του ήταν πάντα ισχυρές και την τελευταία 20ετία κατευθύνει όλη του την παρεμβατική δύναμη υπέρ των μεταναστών. «Ας το πάρουμε απόφαση: είμαστε μια Ευρώπη μιγάδων», τονίζει σε δύο κείμενα της…

Φρουράς. Και χωρίς να αγνοεί ότι οι μετανάστες δεν είναι όλοι αθώοι, «όπως δεν είμαστε κι εμείς», επισημαίνει τη μέχρι τώρα σπασμωδική και ξενοφοβική πολιτική του ελληνικού κράτους απέναντί τους, την εκμεταλλευση που υφίστανται και τα δυσδιάκριτα όρια μεταξύ νόμιμων και μη. Ωστόσο, τονίζει, «θα ήταν άνανδρο να τους εγκαταλείψουμε στη σημερινή οικονομική κρίση». Μην ξεχνάμε, λέει, ότι σ΄ αυτούς χρωστάμε μια μεγάλη πολιτισμική κατάκτηση: την εξάπλωση της γλώσσας μας, αφού αυτοί χρησιμοποιούν μεταξύ τους τα ελληνικά ως κοινή γλώσσα ακόμα και εκτός συνόρων. Τολμηρός!