[ AΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Καλλιτέχνες στα συµβούλια

Πάντα µου έκανε εντύπωση η επιλογή καλλιτεχνών στα δηµοτικά συµβούλια. Με ποια λογική σταυρώνεις έναν καλλιτέχνη, όσο κι αν τον συµπαθείς; Πώς φαντάζεσαι ότι θα αφήσει το θέατρο, το τηλεοπτικό στούντιο, την µπαγκέτα και θα βρει ενδιαφέρον και χρόνο για δηµοτικά συµβούλια; Εχετε παρακολουθήσει ποτέ δηµοτικόσυµβούλιο;Εστω οποιοδήποτεσυµβούλιο; Τις αργές διαδικασίες, δηµοκρατικές µεν,κουραστικές δε, ατελείωτες για ανθρώπους πουτρώγονται µε τον χρόνο και τηδηµιουργικότητα, νευρικούς, πληµµυρισµένους ναρκισσισµό,µε στόχους εντελώς έξω και µακριά από τουςαληθινού ς δρόµους της πόλης, στόχους στη λογοτεχνία καιτη σκηνοθεσία, τοθέατρο, τους ρόλους, τα ριάλιτι, τις θεαµατικότητες της τηλεόρασης ή την αρµονία των µουσικών συνδυασµών και τη θεραπεία και ανάδειξη των φυσικώντους προσόντων; Φαντάζεστε έναν τραγουδιστή να πρέπει να ακούει κατεβατά για την προσφορά της τάδε εργολαβίας φωτισµού των οδώνκαι τηναντιπροσφορά, καιτα επιχειρήµατα του τάδε τοπικού συλλόγου για το καφενείο της πλατείας, και τα αποτελέσµατα των πλειστηριασµών,και τις αιτιάσεις τωνιδιοκτητών ακινήτων προςαπαλλοτρίωση; Πόσες φορές µπορεί ένας τηλεστάρ να αντέξει κάτι τέτοιο; Ενας συνθέτης; Ενας ηθοποιός; Ενας συγγραφέας; Πόσες ώρες θα υποµείνει, ακόµα και την πρώτη φορά, στην πρώτη συνεδρίαση, αυτήν την πλήξη σε συνδυασµό µε το άγχος που κάθεκαλλιτέχνηςέχει, ότι τις ώρες εκείνες οι ανταγωνιστές του, και µην ξεχνάτε ότι η τέχνη µόνο ανταγωνιστές έχει, δεν έχει συναδέλφους, οιανταγωνιστές του λοιπόν εκείνη τηνώρα δηµιουργούν ή χαζεύουν δηµιουργικά ή αναπαύονται;

Καταλαβαίνω τους πολιτικούς που προτείνουν σε καλλιτέχνες να τους βάλουν σε συνδυασµούς. Ακόµα και τοότι εκείνοιδέχονται,είναι τόση η ανασφάλεια και η ανάγκη αναγνώρισης. Ως εδώ καλά, αλλά να τους ψηφίζουν κι οι ψηφοφόροι πρώτους και καλύτερους;Τόση αθωότητα πλέον;