Εκπαιδευτικό σύστημα

Η κυρία Σίσσυ Τσαντήλα, πρωτοετής φοιτήτρια, γράφει για το σύστημα εισαγωγής στα πανεπιστήμια:

«Νοέμβριος για εμάς τους φοιτητές σημαίνει περισυλλογή και μια διαρκής αμφισβήτηση για τις ήδη παρμένες αποφάσεις μας, που αφορούν κατά κύριο λόγο το μέλλον μας. Ενα μέλλον καθορισμένο για τους περισσότερους από τώρα, αλλά που διαρκεί για πάντα, από μία χρονιά και μόνο, τη Γ΄ Λυκείου, που επιβάλλεται να την αντέξεις όσο ψυχοφθόρα και εξαντλητική και αν είναι και σαφώς να βγεις νικητής με μια καλή βαθμολογία στις Πανελλαδικές, ώστε να θεωρείσαι επιτυχημένος, σύμφωνα με το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα και το κοινωνικό γίγνεσθαι.

Μια χρονιά που αντικειμενικά απαιτεί πολλά, όχι μόνο από την ατομική προσπάθεια του μαθητή, αλλά και από τους γονείς του ή οποιονδήποτε άλλον συμβάλλει σ΄ αυτή την πολυπόθητη νίκη του. Καθ΄ όλη τη διάρκεια απορεί αν πραγματικά αξίζει όλη αυτή η προσπάθεια, γιατί πρέπει να τα περάσει όλα αυτά, ποιος καθόρισε αυτό το σύστημα εξετάσεων, το οποίο βασανίζει όλους τους μαθητές.

Η ελληνική κοινωνία, δυστυχώς, κάθε χρονιά κάνει κριτική σε κάθε τελειόφοιτη σχολική φουρνιά και αξιολογεί την ποιότητα του κάθε μαθητή- ανθρώπου με τα τελικά του μόρια και τη γενικότερη στάση και αντοχή του. Μια ελληνική συνήθεια που καταπιέζει και φθείρει ψυχολογικά κάθε είδους μαθητή. Ενισχύει τον ανταγωνισμό και καταβάλλει το πνεύμα, γιατί το περιορίζει να σκεφτεί και να δράσει κατά το κοινωνικό απαιτούμενο για να πετύχει τον στόχο του. Ο μαθητής φοβάται αυτή τη χρονιά, αλλά καλείται να υπερβεί τον εαυτό του και να αποδώσει άψογα την έτοιμη γνώση στις τελικές εξετάσεις.

Νοέμβριος πια για τον φοιτητή, ένας μήνας αναπόλησης της τελευταίας χρονιάς του λυκείου, η οποία μαυρίζει θριαμβευτικά όλα τα σχολικά χρόνια. Η τελευταία χρονιά είναι κατάρα αλλά και βασιλική οδός προς το όνειρο. Κανείς πάντως δεν ξαναγυρνά σ΄ αυτήν, αν έχει άλλη διέξοδο».