Σκόρπια διαμάντια

] Αν εξαιρέσουμε τα λαμπιόνια και τις γιρλάντες των χριστουγεννιάτικων καταστημάτων (που φέτος άναψαν μέσα στην καλοκαιρινή ντάλα του Νοέμβρη), τίποτα δεν φαίνεται να… σκάει και να λάμπει αυτή την εποχή στο δισκογραφικό στερέωμα.

] Ομως με λίγη καλή θέληση όλα γίνονται. Μάλλον, με λίγη προσοχή. ] Τραγούδια που μπορεί να περάσουν απαρατήρητα, έξυπνες διασκευές, στίχοι με νόημα, στίχοι που ίσως να μην προλάβουν να μπουν στα ραδιόφωνα, επανεκτελέσεις.

] Επανεκτέλεση. «Γλάρος» (μουσική- στίχοι Βάσως Αλαγιάννη)

από τη Γλυκερία. Το τραγούδι έχει τη σφραγίδα του Μανόλη Λιδάκη, αλλά του έδωσε νέα ταυτότητα η Γλυκερία στο CD των Ζήκα/ Αλαγιάννη «Η Αγάπη είναι ελεύθερη». Γλυκερία, ανεπανάληπτη. Το ίδιο ισχύει και για το «Απόψε σιωπηλοί» στο ίδιο CD.

] Στίχος. Να σε βρει πρωί πρωί με κίνηση στην Κηφισίας. Και αντί να βρίζεις, να γελάς. «Α De Ρotes» σε ρέγκε, σκα ρυθμούς. «Μες στο υποβρύχιo» το πρώτο τους CD, «Στη Μαλαισίνα» το πιο γνωστό κομμάτι, όμως στο «Βρε δεν πηδάς που δεν πηδάς, δεν πας για κάνα ψάρεμα…» είναι ό,τι πρέπει για να τραντάξεις το όχημα απ΄ το γέλιο. Το φινάλε επίσης ξεκαρδιστικό με το «Οικολογικό».

] Διασκευή: Domani noi partiamo con la nave (αύριο φεύγουμε με το πλοίο…). Και πού πάμε; Οοοο Μύκονο και Σαντορίνη. Με την Ευσταθία να μας λικνίζει με την «Κρουαζιέρα» (Β. Γερμανός), αλλά σε άπταιστα Ιταλικά από το τελευταίο της CD «Είναι πολύ καλό παιδί».

] Συναντήσεις: Το κλαρίνο σε όλες του τις αποχρώσεις. Στο κομμάτι «Νερό», απαλός, διάφανος ήχος που ρέει εντός σου με την ηρεμία κελαριστού νερού. Κλαρίνο από τον Μάνο Αχαλινωτόπουλο, πιάνο από τον Σταύρο Λάντσια, βιολοντσέλο από τον Γιώργο Καλούδη. Από τον δίσκο του Αχαλινωτόπουλου «Ζωπυρείν».

] Αναμνήσεις: «Σ΄ ένα συνέδριο οι θεοί αποφασίσανε τη γη να κάνουν κόλαση/ και τα μυαλά τα θεϊκά στον κόσμο στέλνουν ξαφνικά, μια τηλεόραση». Με την υπέροχη φωνή του Ανδρεάτου και μουσικές Δημήτρη Παπαδόπουλου- για να πάμε κατευθείαν σε… αντρικό τραγούδι, Ζabeta΄s style. Ολο το CD («Ψυχή που δεν αμάρτησε ποτέ της δεν αγιάζει») έχει το άρωμα λαϊκού περασμένων δεκαετιών.

] Αthena. Οχι αυτή που έχει το Σύνταγμα και το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Η άλλη, η Ανδρεάδη (Αθηνά). «Ρeeling Αpples» (το δεύτερο προσωπικό της CD) σε δικούς της στίχους, μουσικές, ερμηνεία. Σαν ένα μεγάλο τραγούδι με φολκ κιθαρίτσα. Και ωραία η φωνή! (Θα τη δούμε στο Βadminton στις 27/11). ] Ατύχημα. «Ο Γιάννης λυπάται, φοβάται/ κοιμάται καμιά φορά/ πάνω στο τιμόνι, που τον πληρώνει…». Δημήτρης Λάμπος, στίχοι, μουσικές, ερμηνεία. «Μη σε φοβίσει η αγέλη» (πρώτο του CD). Να τον θυμάστε…