«Κριτικοί, αποτυχημένοι μπινέδες»

Στα χρόνια της Κατοχής ειδικότερα, ο Καραγάτσης τροφοδοτεί τον Καββαδία με τσιγάρα και κονιάκ, και φροντίζει να του δοθεί το 1941 το δίπλωμα τηλεγραφητή- η ειδικότητα-διαβατήριο με την οποία θα ναυτολογηθεί από το 1945. «Δεν έχω άλλον άνθρωπο στη γης από σένα, που να με αγαπάει και να με καταλαβαίνει» του εξομολογείται. Αλλά και ο Καββαδίας από την πλευρά του, που παίρνει μέρος στην Αντίσταση από τις γραμμές του ΚΚΕ, θα μεσολαβήσει στον ΕΛΑΣ κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών (μαζί με τον ηθοποιό Γιώργο Παππά), προκειμένου να μη συλληφθεί ο Καραγάτσης, και να μη σταλεί στα Κρώρα της Βοιωτίας (όπως συνέβη με τον Εμπειρίκο που συνελήφθη από την ΟΠΛΑ ως ταξικός εχθρός και βίωσε μια εικονική εκτέλεση πριν δραπετεύσει). Αργότερα ο Καββαδίας θα καλλιεργήσει και μια φιλία με τη γυναίκα του φίλου του, τη ζωγράφο Νίκη Καραγάτση, στην οποία θα μιλά για την εσωτερική δύναμη των χρωμάτων και για ζωγράφους που τον συγκινούν. Και το 1953, γράφει στον «αδελφό Δημήτρη» με αφορμή το ημιαυτοβιογραφικό μυθιστόρημά του Ο μεγάλος ύπνος που προκάλεσε ψυχρά σχόλια:

«Τίποτα δεν μπορεί να με κάνει να κλάψω. Ο Καραγάτσης μονάχα. Ασ΄ τους να λένε. Οι κριτικοί είναι αποτυχημένοι μπινέδες».