ΕΝΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΣΥΜΠΑΝ

Ναι, τα αδιαμεσολάβητα κείμενα του Κάρβερ είναι αξιανάγνωστα. Φτιάχνουν ένα νέο συγγραφικό σύμπαν: με έμφαση όχι στον υπαινιγμό αλλά στη ρεαλιστική λεπτομέρεια. Ωστόσο αυτό που έκανε τον Κάρβερ διάσημο και τον κατέταξε στο κλειστό κλαμπ των μεγάλων μαστόρων ήταν το μαχαίρι του επιμελητή του.

Ο επιμελητής Λις πετσοκόβει το αρχικό κείμενο.

Αν αντικρύσουμε δύο διηγήματα, οι λέξεις μιλούν μόνες τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το διήγημα «Where is everyone» («Ο καφετζής και ο καταφερτζής» στην πετσοκομμένη έκδοση και στην παλιά μετάφραση του Τζώρτζη / «Μα πού έχουν πάει όλοι;» στη νέα μετάφραση, στην έκδοση με την εκδοχή του συγγραφέα). Στο συγκεκριμένο διήγημα ο επιμελητής Λις είχε κόψει το 78% του αρχικού κειμένου.

Με το μαχαίρι του επιμελητή:
«Αυτός ο Ρος, λοιπόν, περνούσε την ώρα του επισκευάζοντας διάφορα πράγματα, τώρα που δεν είχε πραγματική εργασία. Είχα δει όμως το σπίτι του απ΄ έξω. Ενα χάλι και μισό. Ολο το σκουπιδαριό. Δύο ερείπια Πλύμουθ στην αυλή του.

Στα πρώτα στάδια της ιστορίας τους, η γυναίκα μου ισχυριζόταν πως ο τύπος μάζευε αμάξια αντίκες. Αυτά ήταν τα λόγια της “αμάξια αντίκες”. Αλλά ήταν απλώς σκέτα σαράβαλα».

(σελ 24, 69 λέξεις) Οπως το έγραψε ο Κάρβερ:

«Τώρα πια που δεν δούλευε κανονικά στη βιομηχανία διαστημοπλοίων, περνούσε την ώρα του επισκευάζοντας διάφορα πράγματα. Είχα δει όμως το σπίτι του απέξω. Ενα χάλι και μισό, με κάθε λογής παλιοσυσκευές και εξαρτήματα, που δεν επρόκειτο ποτέ ξανά να πλύνουν, να μαγειρέψουν ή να παίξουν όλα αυτά αραδιασμένα στο ανοιχτό γκαράζ και στο δρομάκι του και στην μπροστινή του αυλή. Είχε ακόμα και κάτι σαραβαλιασμένα αυτοκίνητα που του άρεσε να τα σκαλίζει. Στα πρώτα σημάδια της σχέσης τους η γυναίκα μου μού είχε πει ότι “μάζευε αυτοκίνητα αντίκες”. Ετσι μου είχε πει.

Είχα δει μερικά απ΄ αυτά τα αμάξια παρκαρισμένα μπροστά στο σπίτι του, περνώντας αποκεί με το δικό μου αμάξι, προσπαθώντας να δω ό,τι μπορούσα. Παλιά σαράβαλα του ΄50 και του ΄60, με σκισμένα καθίσματα».

(σελ. 25, 129 λέξεις)