Σκισµένες επαναφορές

Τελικά, Φοίβη µου αγαπηµένη, Αυτή η περίφηµη «Ολική επαναφορά Σαµαρά» συνετελέσθη ή δεν συνετελέσθη στις αυτοδιοικητικές εκλογές, όπως προανηγγέλθη;

Και κάτι ακόµη, εσύ που ξέρεις τα πολλά κι ο νους σου κατεβάζει (κι έχεις και τα νεύρα σου από οκτώ ετών), πώς γίνεται η περίφηµη ελληνική Αριστερά (φτου στον κόρφο µας!), που µας λέει τόσον καιρό πως κόπτεται για την κάθαρση, να φτάνει να εξαιρέσει σκανδαλωδώς από την παραποµπή σε δίκη δύο υπουργούς του «καταλληλότερου», βασικούς συντελεστές στην υπόθεση του Βαλτοπεδίου; Τι είδους ανίερη συµµαχία µε το «ακάθαρτο» είναι αυτή;

Με εκτίµηση, Τάκης Αναστόπουλος < Επειδή απευθύνεστε σε µια εκπολιτιστική κατά βάθος και κατά πλάτος στήλη µε πολιτικά ερωτήµατα, αγαπητέ Τάκη, δεν έχω παρά να σας παραπέµψω στην αεί ανθηρήν Ποίησην, που ξέρει και τα λέει όλα. Σας παραπέµπω λοιπόν, αντί απαντήσεως, στο γλαφυρό ποίηµα του Πέτρου Χρηστίδη από την ποιητική συλλογή «Σκυλί µαύρο»: «Η σκισµένη καπότα είναι άδεια. / Γεµιστήρας όπλου που εκπυρσοκρότησε / εναντίον ενός καλοσυνάτου εχθρού. / Η σκισµένη καπότα σηµαία / µιας επιτυχούς σεξουαλικής πορείας, / ενός αέναου πάθους που τυλίγεται επιµελώς, / σαν αγγουράκι του Βασιλόπουλου». (Μεταξύ µας, τώρα: όσον αφορά το δεύτερο ερώτηµά σας, φαντάζεστε πως η Αυτοκράτειρα του Περισσού θα άφηνε ποτέ πρώην υπουργούς που γνωρίζουν πολλά για τα επί…

καθάρσει να παραπεµφθούν και να ανοίξουν το στόµα τους; Κι αν πιάσουν και την κόκκινη αυτοκρατορία στο στόµα τους; Και τα οικονοµικά της; Τα οποία, αν θυµάστε, είχε απογορεύσει ρητώς σε όλους να τα πιάνουν στο στόµα τους, πόσω µάλλον να τα ελέγχουν).