Το µπαρ-βαγόνι σερβίρει θέατρο

Γυναικείες εξοµολογήσεις «κρυφακούν» οι επιβάτες-θεατές καθώς απολαµβάνουν το ποτό τους, στη νέα παράσταση της Τατιάνας Λύγαρη στο «Τρένο στο Ρουφ»
Στο µπαρ-βαγόνι ενός τρένου, οι δύο σερβιτόρες έχουν φέτος πολλή δουλειά. Από τη µία εξυπηρετούν τους δεκάδες πελάτες και από την άλλη πρέπει να φέρουν εις πέρας δέκα διαφορετικούς ρόλους και να εξοµολογηθούν τα προβλήµατα της σύγχρονης γυναίκας. Ολα αυτά στο «Τρένο στο Ρουφ» µε αφορµή τη νέα παράσταση του έργου «Το γαϊδουροκαλόκαιρο» της Λούσι Μορίς.

Το παλιό ξύλινο φορτηγό βαγόνι, το οποίο αποτελεί τον χώρο υποδοχής των θεατών, χρησιµοποιείται για πρώτη φορά ως θεατρική σκηνή από την Τατιάνα Λύγαρη. Ταυτόχρονα δεν χάνει την κύρια λειτουργία του ως µπαρ, καθώς οι θεατές έχουν τη δυνατότητα να παραγγείλουν ποτό στις δύο ηθοποιούς-σερβιτόρες κατά τη διάρκεια της παράστασης.

Τη στιγµή, δηλαδή, που εκείνες µοιράζονται µαζί τους τις ιστορίες δέκα διαφορετικών γυναικών… Τι θα συµβεί όµως, όταν ένα ήσυχο κυριακάτικο απόγευµα η µηχανή του καπουτσίνο σπάσει;

Η υπόθεση του κειµένου, που πρωτοανέβηκε το 1996 στο Λονδίνο, διαδραµατίζεται στο καφέ ενός σιδηροδροµικού σταθµού. «Ηθελα εδώ και χρόνια να χρησιµοποιήσω το Wagon-Βar ως θεατρική σκηνή. Αναζητούσα το κατάλληλο έργο µέχρι που βρήκα “Το γαϊδουροκαλόκαιρο”», λέει στα «ΝΕΑ» η Τατιάνα Λύγαρη.

«Το έργο αφορά τη θέση της γυναίκας στις δυτικές κοινωνίες. Στην επιφάνεια βγαίνουν οι αδυναµίες, οι φοβίες και οι νευρώσεις των γυναικών. Φυσικά, πίσω απ’ όλες τις ιστορίες κρύβεται ένας άνδρας» εξηγεί η σκηνοθέτιδα, ηθοποιός και ιδρύτρια του «Τρένου στο Ρουφ».

Επειτα από διαδροµή 14 χρόνων, το πρωτοποριακό «Τρένο» έχει αποκτήσει νέα βαγόνια και φανατικούς θαυµαστές που επιλέγουν θέατρο ή µουσική µαζί µε φαγητό ή ποτό. «Η τιµή του εισιτηρίου µειώθηκε φέτος στα 20 ευρώ – για το Wagon-Βar στην τιµή περιλαµβάνεται και το ποτό», λέει η Τατιάνα Λύγαρη.

Στο Θεατρικό Βαγόνι (Παιδική Σκηνή) παρουσιάζεται η παιδική παράσταση «Μυστήριο στο Τούνδρα Εξπρές», ένα έργο κοµµένο και ραµµένο για τον χώρο που υπογράφει ο Πέτρος Χατζόπουλος. Η Τατιάνα Λύγαρη σκηνοθετεί µια παράσταση για την απληστία, την αγάπη και την αλήθεια µε πρωταγωνιστή τον σκίουρο-ντετέκτιβ Κορνήλιο Κρικ και την αλλοπαρµένη πυγολαµπίδα βοηθό του, Μάρθα.

«Το κολιέ της Ελένης» της Καρόλ Φρεσέτ ανεβαίνει για δεύτερη χρονιά στις 12 Νοεµβρίου, από την Τατιάνα Λύγαρη (η οποία και παίζει στην παράσταση µαζί µε τους Βαγγέλη Ρόκκος, Ανατολή Αθανασιάδου). Ενώ τον Φεβρουάριο παρουσιάζεται το έργο «Ποιος ανακάλυψε την Αµερική;» της Χρύσας Σπηλιώτη, σε σκηνοθεσία του Δηµήτρη Ιωάννου.

Στο διατηρητέο Μουσικό Βαγόνι του περίφηµου Οrient Εxpress του 1924 ζωντανεύει η ατµόσφαιρα και το ύφος της δεκαετίας του ‘60 µε τη µουσική παράσταση «Βερµούτ songs», σε µουσική επιµέλεια του Μηνά Ι. Αλεξιάδη και σκηνοθεσία της Τατιάνας Λύγαρη, από 5 Νοεµβρίου. Οι 33 θεατές έχουν την ευκαιρία να δειπνήσουν στο διάλειµµα της παράστασης. Ενώ στον ίδιο χώρο από τον Φεβρουάριο και κάθε Κυριακή αρχίζει ο «Δ’ Κύκλος Λογοτεχνικών Συναντήσεων στο Τρένο στο Ρουφ».

ΙΝFΟ

«Το γαϊδουροκαλόκαιρο» στο Wagon-Βar της ΑµαξοστοιχίαςΘεάτρου «Το Τρένο στο Ρουφ» (Σιδηροδροµικός Σταθµός Ρουφ, επί της οδού Κωνσταντινουπόλεως, τηλ. 210-5298.922)
από απόψε στις 21.30. Εισιτήρια µε ποτό:
20 και 16 (φοιτητικό)
ευρώ

Ιδιωτικές παραστάσεις σε 12 κουπέ

Ενα καινούργιο βαγόνι (Νew Wagon) θα προστεθεί στον συρµό από τον Μάιο. Δώδεκα νέοι καλλιτέχνες παρουσιάζουν ο καθένας σ’ ένα από τα 12 κουπέ του βαγονιού τη δική τους «ιδιωτική» παράσταση για 5-6 θεατές. Οσοι σκηνοθέτες, µουσικοί, video artists, εικαστικοί, χορογράφοι ενδιαφέρονται, µπορούν να καταθέσουν τη δική τους ιδέα έως τον Ιανουάριο. «Ο κόσµος δεν ξαφνιάζεται πια εύκολα. Είναι έτοιµος για όλα.

Οι καλλιτέχνες συναγωνίζονται για το ποιος θα κάνει την πιο πρωτοποριακή παράσταση», λέει στα «ΝΕΑ» η Τατιάνα Λύγαρη. Τα τελευταία χρόνια έχει εξελιχθεί σε µόδα το ανέβασµα παραστάσεων… µετά ποτού και φαγητού, καθώς και η αναζήτηση διαφορετικών χώρων, όπως πλατείες, τουαλέτες και εστιατόρια. «Με ιντριγκάρει το καλό θέατρο. Μια παράσταση µε µοντέρνα σκηνοθετική µατιά, που δεν µυρίζει ναφθαλίνη. Το θέατρο, µε την “κλασική” µορφή, εκείνη του κλειστού χώρου, δεν θα σβήσει. Αντιθέτως. Η πρωτοπορία µπορεί να είναι και ένας δρόµος επιστροφής σε πιο “προφυλαγµένους” χώρους όπου η σκηνή διαχωρίζεται από την πλατεία» σχολιάζει η σκηνοθέτιδα και ηθοποιός.