«Ποιος θα βρεθεί να µας δικάσει, µικρόν εµέ κι εσάς µεγάλον…»

Κυρία Φοίβη, Μπορώ να αφιερώσω ένα ποίηµα στην ηγεσία του ΥΠΠΟΤ και κυρίως στον κ. Τηλέµαχο Χυτήρη που είναι ποιητής;

Ισως αλλάξουν τον νόµο που διώχνει αρχαιολόγους και συντηρητές µε 10ετή προϋπηρεσία και δεν ξεκίνησαν µε µέσο. Αν είχαν µέσο, θα ήταν ήδη µόνιµοι. Είναι δυστυχώς οι απροστάτευτοι (ανταβατζήδευτοι) του συστήµατος που έµειναν απέξω για να βρίσκει να βολεύεται ο ζαχό.

Ιδού λοιπόν: «Α! κύριε, κύριε Μαλακάση / ποιος θα βρεθεί να µας δικάσει / µικρόν εµέ κι εσάς µεγάλον ίδια τον ένα και τον άλλον; / Τους τρόπους, το παράστηµά σας, το θελκτικό µειδίαµά σας / το monocle που σας βοηθάει να βλέπετε µόνο στο πλάι / και µόνο αυτούς να χαιρετάτε / όσοι µοιάζουν αριστοκράται / την περιποιηµένη φάτσα / την υπεροπτική γκριµάτσα / από τη µια µεριά να βάλει / της ζυγαριάς, κι από την άλλη / πλάστιγγα να βροντήσω κάτου / µισητό σκήνωµα, θανάτου / άθυρµα, συντριµµένο βάζον / εγώ, κύµβαλον αλαλάζον. Α! κύριε, κύριε Μαλακάση / ποιος τελευταίος θα γελάσει;» Στάθης Ζουρ. Λέτε, αγαπητέ… ποιητικέ Στάθη, να είναι όλοι «ανταβατζήδευτοι» οι συµβασιούχοι στο ΥΠΠΟΤ;

Κι εκείνοι που προσελήφθησαν µε τα βιογραφικά τους να φτάνουν από fax συγκεκριµένου υπουργού; Και οι της Μεσσηνίας που περιέργως όλοι επί υπουργίας Αντωνάκη του νυν «κατηγόρου» προσελήφθησαν; Και οι ανειδίκευτοι «άνεργοι του ΟΑΕΔ» που πληµµύρισαν τις εφορείες αρχαιοτήτων;