Οι «σκαλωσιές» της urban art

Πώς αλλάζει µια πόλη που γκριζάρει όλο και περισσότερο, σαν την Αθήνα; Με χρώµα και λίγο µεράκι.
Ή µε τα γκράφιτι των Carpe Diem που έχουν βαλθεί να αλλάξουν τη γύρω µας εικόνα
Γκράφιτι σηµαίνει δρόµος, επέµβαση στις µικρές και µεγάλες ακάλυπτες επιφάνειες της πόλης (κτίρια, µάντρες, µέσα µεταφοράς), ελευθερία έκφρασης, αντίσταση στην οµοιοµορφία.

Χρώµα και διάθεση επικοινωνίας. Μια τέχνη που άνθησε στα µεγάλα αστικά κέντρα της Δυτικής Ευρώπης και της Αµερικής και συνδέθηκε µε την κουλτούρα της urban art σαν ένα κοµµάτι µιας ευρύτερης τάσης που περιέχει µέσα της την ανατρεπτική ρίµα του χιπ-χοπ, την τέχνη των mc, το σκέιτινγκ, το µπρέικ ντανς. Οι καλλιτέχνες εδώ δεν έχουν ονόµατα, µόνο ψευδώνυµα – είναι και αυτό µέρος της µυθολογίας τους. Οπως µέρος της µυθολογίας τους είναι η γνωριµία µε νέες οµάδες (crews) από άλλες χώρες, η οµαδική δηµιουργία, η επικοινωνία. Ο Κυριάκος Ιωσηφίδης δεν έχει πιάσει πινέλο στη ζωή του αλλά ήταν εκείνος που µαζί µε τον Woozy (Βαγγέλη Χούρσογλου) είχαν το ’98 την ιδέα για ένα περιοδικό µε γκράφιτι που έγινε αφετηρία και για τη δηµιουργία µιας οµάδας (Carpe Diem). «Τo ένα έφερνε το άλλο», λέει ο Κυριάκος, «αλλά από την αρχή είχαµε το όνειρο να παρέµβουµε στην πόλη µε οργανωµένα project». Κι έτσι έγινε. Η πρώτη τους µεγάλη δουλειά ήταν η τοιχογραφία στον περίβολο του εργοστασίου «Ελαΐς» στην Πειραιώς το 2003 ενώ µέχρι τότε την τέχνη του mural την είχαµε δει σε δύο εργατικές πολυκατοικίες του Δήµου Ταύρου, δύο τοιχογραφίες στο αίθριο του Ινστιτούτου Γκαίτε στην Αθήνα, διάφορες τοιχογραφίες σε πόλεις της Ελλάδας. Τελευταία τους δραστηριότητα είναι και η έκδοση της σειράς λευκωµάτων «Μural Αrt», όπου συγκεντρώθηκαν τεχνικές, έργα, καλλιτέχνες απ’ όλον τον κόσµο. Στο project «Ζωγραφίζοντας προσόψεις» (καρπός της συνεργασίας τους µε την αναπτυξιακή εταιρεία του Δήµου Αθηναίων Α.Ε. «Πρόσοψη») η τεχνική είναι µεικτή, «συνδυασµός graffiti, street art και το παραδοσιακό murale» διευκρινίζει ο Κυριάκος. «Γιατί graffiti είναι απλώς µια υπογραφή πάνω σε έναν τοίχο».

Η διάθεση για διάλογο, η εµπιστοσύνη του κόσµου και γενικότερα η επαφή του µε την «τέχνη του σπρέι» δίνει στα µέλη της οµάδας όρεξη για νέες… σκαλωσιές.

ΙΝFΟ

Το λεύκωµα «Μural Αrt #3: Μurals on Ηuge Ρublic Surfaces Αround the World» κυκλοφορεί (στα αγγλικά) αυτές τις ηµέρες από τις Εκδ. Ρublikat

«Να δώσουµε στις γειτονιές διαφορετικό χαρακτήρα»

Ο Same είναι από τα βασικά µέλη των Carpe Diem. «Είναι µια τέχνη σε εξέλιξη» λέει. «Και λόγω Ιντερνετ η επικοινωνία είναι διαρκής». Κοντά στα 30 σήµερα, γραφίστας στο επάγγελµα, ξεκαθαρίζει ότι η αγάπη του για τους ανοιχτούς δρόµους και η ελευθερία έκφρασης που έχει αυτή η δραστηριότητα δεν συγκρίνονται µε τίποτα.

Παρ’ όλο που ως καλλιτέχνες δεν αµείβονται. «Είναι κάτι που θα το κάναµε ακόµα κι αν πληρώναµε από την τσέπη µας» λέει. «Και το κάναµε κάποτε».

Πόσω µάλλον σήµερα… Σήµερα που τελούν υπό την αιγίδα κάποιου φορέα, που έχουν την υποστήριξη του Δήµου, που δεν κινδυνεύουν να τους κυνηγήσουν τα όργανα της τάξης… «Ναι, αλλά κάνουµε και πράγµατα µόνοι µας» λέει ο Same. «Δεν έχω σταµατήσει να κάνω γκράφιτι, και το γκράφιτι έχει πάντα έναν βαθµό επικινδυνότητας».

Το όνειρό του για το αύριο; Πάντα σε σχέση µε τις οργανωµένες δουλειές που αναλαµβάνουν…

«Να µπορούµε να ζωγραφίσουµε όσο περισσότερους γκρίζους τοίχους γίνεται. Να µας το ζητούν πιο τακτικά και να µπορούµε να πούµε ότι δώσαµε έναν διαφορετικό χαρακτήρα σε πολλές γειτονιές».