Copy-paste από βινύλια

«Αν μου δώσεις άπαιχτο δίσκο του 1910-1920 θα τον επεξεργαστώ και θα γίνει σαν να είναι του 1980», λέει ο Νίκος Διονυσόπουλος. «Αν και πρέπει να ξέρουμε ότι άπαιχτος δίσκος δεν υπάρχει και πως υπάρχουν και δίσκοι που από γεννησιμιού τους είχαν προβλήματαόπως της εταιρείας Πανελλήνιον της Κυρίας Κούλας.

Υπάρχουν πάλι και περιπτώσεις που η ίδια η φωνή έβγαινε σαν παραμορφωμένη – όχι με ευθύνη των τραγουδιστών. Η φωνή της μοναδικής Μαρίκας Παπαγκίκα είναι- απ΄ τη “μάνα της”- “παραμορφωμένη” και κυρίως στα “ψηλά” της. Ποτέ δεν άκουσε η ίδια τη φωνή της καθαρή» υπογραμμίζει χαμογελώντας.

«Ο κάθε δίσκος αντιμετωπίζεται ως μοναδιαία περίπτωση και όλοι έχουν την ιδιαιτερότητά τους.

Και τώρα για την προσφορά της εφημερίδας “ΤΑ ΝΕΑ” με τα “Ρεμπέτικα” μπορεί να κάνω και μοντάζ παίρνοντας τα καλύτερα κομμάτια από κάθε παλιό αντίτυπο δίσκου» σημειώνει.

«Για να αξιολογήσεις πάντως το αποτέλεσμα, πρέπει να συνεκτιμήσεις πώς ήταν το πρωτότυπο που δούλεψες και πού απευθύνεται. Το τι ακούμε είναι και λίγο θέμα ψυχοακουστικής. Ο εξοικειωμένος αναζητάει τη λιγότερη αποθορυβοποίηση» καταλήγει και ρίχνει μια τελευταία πινελιά στη δεξαμενή των θησαυρών που διαχειρίζεται και αποκαθιστά.