Μουσική

Αντίο στον βασιλιά Σολοµώντα
Της Μαρίας Μαρκουλή

Αφησε τον χρυσό θρόνο του ο «εστεµµένος» της σόουλ για να τραγουδάει µε τη βαριά χαρακτηριστική φωνή του τραγούδια όπως το «Cry to me» πάνω από τα σύννεφα…

Μέσα σε ένα αεροπλάνο µε το οποίο ερχόταν από το Λος Αντζελες στο αεροδρόµιο του Αµστερνταµ, χθες νωρίς το πρωί, σταµάτησε να χτυπάει η καρδιά του Σόλοµον Μπερκ.

Στα 70 του χρόνια αφήνει πίσω τα τραγούδια του, τη µεγάλη φωνή του, την προσωπικότητα και όλα αυτά που χαρακτήριζαν τον «βασιλιά της σόουλ».

Αφησε την τελευταία του πνοή στο αεροδρόµιο Σκίπχολ του Αµστερνταµ, όπου πήγαινε για να δώσει ακόµη µία συναυλία την ερχόµενη Τρίτη στο Ρaradiso Club, τα ειστιτήρια της οποίας είχαν όλα εξαντληθεί.

Οποιος τον έχει δει στη σκηνή ή τον έχει ακούσει να τραγουδάει έχει ζήσει την εµπειρία «Σόλοµον Μπερκ». Ως πρώην ιερέας, αντιµετώπιζε µε πίστη κάθε τραγούδι και τη µουσική σαν το οξυγόνο του.

Τον χαρακτήριζαν πρώτα «βασιλιά της σόουλ», έπειτα «βασιλιά του ροκ εν ρολ» και «µεγαλύτερο σόουλ τραγουδιστή όλων των εποχών» όχι άδικα, αφού – αν και δεν απέκτησε τη φήµη του Τζέιµς Μπράουν – είχε τον δικό του τρόπο να ερµηνεύει τα µπλουζ, τα γκόσπελ, τη σόουλ και το ροκ κι έβαζε τη σφραγίδα του σε κάθε ήχο.

Ο Σόλοµον Μπερκ έβγαινε στη σκηνή – τα τελευταία χρόνια σαν βασιλιάς στον θρόνο αφού δυσκολευόταν να σταθεί όρθιος και να τραγουδήσει – µε την κάπα και το χρυσό µπαστούνι του και κατάφερνε µε το πρώτο κιόλας τραγούδι να ξεσηκώνει τον κόσµο, να χορεύει και να τραγουδάει µαζί του.

Δεν θα ξεχάσω τη συναυλία του στο Ηρώδειο, όπου µοίραζε τριαντάφυλλα σε όλες τις κοπέλες που ανέβαιναν στη σκηνή ενόσω τραγουδούσε τις µεγάλες του επιτυχίες. Ηθελε ο κόσµος να περνάει καλά, είχε έρθει για να µοιραστεί τη µουσική µε το κοινό του.

Επέστρεψε στην Αθήνα, στο Φεστιβάλ του Κοsmos στο Γουδή πρόπερσι, µε το εκτόπισµα πάντα του µεγάλου καλλιτέχνη και µε µπόλικη σόουλ στις βαλίτσες του.

Ο Μπερκ βέβαια δεν ήταν µόνο η φωνή, η µουσική του και η σκηνική παρουσία του. Ξεκίνησε ως ιερέας στη Φιλαδέλδφεια των Ηνωµένων Πολιτειών Αµερικής όπου είχε γεννηθεί. Αργότερα είχε τη δική του εκποµπή µε gospel µουσική στο ραδιόφωνο. Και ενώ η µουσική του καριέρα απογειωνόταν, δεν εγκατέλειψε ποτέ το γραφείο τελετών που είχε.

Πίσω του τώρα αφήνει 21 παιδιά και πάνω από 60 εγγόνια. Και τα πολλά τραγούδια που έχουν αγαπηθεί. Το «Cry to me», επιτυχία από τη δεκαετία του ’60, όπως και το «Εverybody needs somebody to love» που έγραψε και ηχογράφησε το 1964 και ηχογράφησαν σχεδόν αµέσως και οι Rolling Stones.

Το «Τonight’s the night »και το «Got to get you off my mind», ανάµεσα στις πολλές επιτυχίες του. Ο Μπερκ άλλωστε ήταν και από τους πρώτους καλλιτέχνες της Αtlantic και είχε τη δική του µεγάλη συµβολή στον ήχο που καθόρισε τη θρυλική εταιρεία.

Ο Μπερκ ξεκίνησε ως ιερέας στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ και αργότερα απέκτησε ραδιοφωνική εκποµπή µε γκόσπελ

Image.ashx?c=16113237&r=0&p=0&t=0&q=100&v=1&s=1

Με τον Ντίλαν, τον Γουέιτς, τον Μόρισον

Ακόµη ένα νεώτερο κοινό γνώρισε καλύτερα τον βασιλιά της σόουλ Σόλοµον Μπερκ, όταν το 2002 κυκλοφόρησε το άλµπουµ του «Don’t give up on me», µε τραγούδια που είχαν γράψει ειδικά γι’ αυτόν ο Μποµπ Ντίλαν, ο Ελβις Κοστέλο, ο Βαν Μόρισον, ο Τοµ Γουέιτς και άλλοι. Ενώ λίγο αργότερα έκανε το «Νashville», επίσης ένα σπουδαίο άλµπουµ, αυτήν τη φορά κάντρι. «Οσο έχω ανάσα µέσα µου θα τραγουδάω» δήλωνε πρόσφατα στην αγγλική «Τelegraph». Και στο Αµστερνταµ, όπου πήγαινε να δώσει µια συναυλία, «ήταν στον δρόµο για να διαδώσει το µήνυµα της αγάπης όπως πάντα ήθελε να κάνει» έγραφαν χτες στο σάιτ τα παιδιά του, αποχαιρετώντας τον «βασιλιά» Σόλοµον.