Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβληµά σας η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!)

είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (µε ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδροµική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80 115 28 Αθήνα
«Ελεος! Δεν σας αντέχουµε πια. Η Αθήνα ψυχορραγεί»
Φοίβη

Μ’ αυτή τη φράση-κραυγή έκλεινε η εικαστικός (γνωστή µας από τα περίφηµα Φαγιούµ) Ευφροσύνη Δοξιάδη κείµενό της που δηµοσιοποίησε µέσω Τύπου, θεωρώντας πως µια πιθανή επανεκλογή της δηµαρχάρας µας «θα οδηγούσε την πόλη στον θάνατο».

«Το ιστορικό κέντρο», σηµειώνει, «που θα έπρεπε να είναι όχι µόνο η βιτρίνα της πόλης αλλά και ολόκληρης της χώρας, αντί για το πολιτιστικό πάρκο που όφειλε να είναι, έχει µετατραπεί σε απόλυτο εφιάλτη».

«Τέσσερις εξαθλιωµένες, όπως τις κατάντησαν, πλατείες (αλλοτινά στολίδια) περικλείουν ασφυκτικά το Μέγαρο του Δηµαρχείου». Και αναλογίζεται και απορεί πώς άραγε µπορεί η δηµαρχάρα «να κάθεται στον επίχρυσο θρόνο του, όταν το γραφείο του έχει µετατραπεί εδώ και χρόνια σε κέντρο του κύκλου της κόλασης».

Είκοσι µέτρα από κει, η στοά του Πρωτοδικείου γεµίζει από δεκάδες τραγικούς ηρωινοµανείς και η Πλατεία Οµονοίας έχει µετατραπεί σε απέραντη πασαρέλα από εµπόρους ναρκωτικών, βαποράκια.

Δεν σας ψήφισαν – απευθύνεται στη δηµαρχάρα η κυρία Δοξιάδη – «για να διοργανώνετε το τραγικό «φεστιβάλ» του Δήµου Αθηναίων στα Τουρκοβούνια ούτε για να καταντήσετε τον δηµοτικό σταθµό 9,84 κέντρο λαϊκής διασκέδασης και σταθµό άθλιας προπαγάνδας»!

Το περιβάλλον γύρω από την Αγία Ειρήνη, έργο του Λύσανδρου Καυταντζόγλου, σηµειώνει, «είναι απαράδεκτα παραµεληµένο από τον δήµο και γεµάτο εστίες µόλυνσης υπό τη µορφή περιφραγµένων µε λαµαρίνα νεοκλασικών που χρησιµοποιούνται ως αποχωρητήρια. Και τούρτες από κόπρανα ξαφνιάζουν δύο βήµατα από τον ιερό βράχο!».

Και καταλήγει βροντερά: «Μας έχετε καταντήσει να ζούµε µέσα σε µια αθλιότητα, ενώ πληρώνουµε τους υψηλότερους δηµοτικούς φόρους. Εχετε σπαταλήσει το δηµόσιο χρήµα µε τρόπους που προσβάλλουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Οι µεγαλοµανείς γιορτές σας έχουν αδειάσει τα ταµεία. Η Αθήνα, που θα έπρεπε να ανυψώνει το πνεύµα µας µε την εγγενή φυσική οµορφιά της, µας ντροπιάζει»… Αδικο έχει;


Γόβες κόκκινες δεκάποντες

Προς Φοίβη Αθηναίου, Πάρτε ένα άδειο κάδρο του νου σας και γεµίστε το µε την παρακάτω φωτογραφία.

Μια πανέµορφη κοπέλα, γύρω στα 30, µε καστανά µαλλιά, ντυµένη µε ένα στενό µαύρο φόρεµα. Για τον λαιµό επέλεξε τη λιτότητα, αφήνοντάς τον γυµνό από µπιχλιµπίδια. Στα χέρια µονάχα ένα µικρό ρολόι. Φορούσε κόκκινη δεκάποντη γόβα που τόνιζε τα µακριά της πόδια ως αντίδραση στο µαύρο που έντυνε το σώµα της. Τελειώνοντας την περιγραφή και κλείνοντας το εικονικό µας κάδρο, προσθέστε ένα αναπηρικό καροτσάκι στο οποίο κάθεται η κοπελιά µας.

Στιγµιαία αναρωτήθηκα γιατί να φορά στενό µαύρο φόρεµα αφού δύσκολα κάποιος δεν θα µπορούσε να δει πόσο καλά τονίζει τις γωνίες του κορµιού της. Οι απορίες µου συνεχίστηκαν… Γιατί να φορά ρολόι αφού ο χρόνος για εκείνη µετρά «αλλιώς»…

Γιατί να φορά δεκάποντες γόβες αφού δεν θα τις περπατήσει ποτέ… Τέλος, γιατί άραγε άφησε τον λαιµό της εκτεθειµένο και γυµνό;

Την παρατηρούσα όλο το βράδυ στο µαγαζί στο οποίο βρισκόµουν. Ενώ χόρευαν οι παρευρισκόµενοι έναν αργό χορό, ζήτησε από τον σύζυγό της να τη συνοδέψει. Ο άντρας της ανταποκρίθηκε αµέσως στο κάλεσµά της. Την έπιασε γερά από την µέση και τοποθέτησε τα πόδια της πάνω στα δικά του, για να ακολουθούν τα βήµατα µαζί.

Ολοι τους κοίταζαν επίµονα και ξαφνικά λύθηκαν όλες οι απορίες µου σε µια στιγµή… Επέλεξε στενό φόρεµα για να µας ξεφτιλίσει µε τη στενότητα που σκεφτόµαστε και τα στερεότυπα που µας στοιχειώνουν. Επέλεξε κόκκινες δεκάποντες γόβες για να µας δηλώσει πως το πάθος για τη ζωή έχει άλλα βήµατα και χρώµατα διαφορετικά! Επέλεξε να ‘χει γυµνό τον λαιµό της γιατί απλούστατα απολάµβανε να βλέπει τις γυναίκες που έπαιζαν µε τα χρυσαφικά τους στον λαιµό τους ως δήλωση µέγιστης αµηχανίας της γύµνιας τους. Οσο για το ρολόι, ο χρόνος πράγµατι µετρά «αλ λιώς» για όλους µας κάποια στιγµή που θα δοθεί µια «αφορµή». Ας το καταλάβουµε καλά και να εκτιµήσουµε αυτό που έχουµε!

Ετσι ακριβώς είναι η χώρα µας.

Μια πανέµορφη 30άρα κοπέλα σε αναπηρικό καρότσι που γλίτωσε από το ατύχηµα της χρεοκοπίας. Φανταστείτε αντί για φόρεµα την παράδοσή µας, αντί για κοσµήµατα τον ήλιο και τη θάλασσά µας, αντί για ρολόι την ιστορία µας, αντί για γόβες τις όµορφες γωνιές της Ελλάδας µας από την Κρήτη ώς τον Εβρο.

Ας την κρατήσουµε λοιπόν σφιχτά στην αγκαλιά µας προσφέροντας όχι έναν αλλά πολλούς «χορούς» και εµείς σε αυτήν ως αντάλλαγµα σε όλα όσα µας πρόσφερε απλόχερα τόσα χρόνια. Ισως είναι ο µόνος τρόπος να ξαναπερπατήσει µια µέρα… Δηµ. Τάραµας, ετών 30, όσες και οι διαφορετικές «θυσίες – χοροί» που θα µάθαινα για αυτή χώρα, µε σκοπό να τη βοηθήσω να ξεναπερπατήσει.

Αφιερωµένο, αγαπητέ Δηµήτρη: «Για σένανε, για σένανε κι απόψε θα µεθύσω / και στα σοκάκια τα παλιά / σάµπως να σ’ έχω αγκαλιά / µες στο θολό µου τ’ όνειρο / θα ξαναπερπατήσω» (Γιώργος Ζαµπέτας).


Σερνάµενοι, κουνάµενοι

Αγαπητή κυρία, Διαβάσατε την απίθανη είδηση πως οι επιστηµονικοί συνεργάτες των βουλευτών και ευρωβουλευτών θα πάρουν, εκτός από τις κανονικές αµοιβές τους που είναι 2.500-3.000 ευρώ τον µήνα, και έκτακτη αποζηµίωση µε βάση απόφαση του προέδρου της Βουλής;

Η έκτακτη αποζηµίωση αφορά το διάστηµα από τις 14 Οκτωβρίου 2009 έως τις 16 Ιουλίου 2010.

Αγνωστο παραµένει τι έκτακτη αποζηµίωση είναι αυτή σε µια περίοδο κατά την οποία οι υπόλοιποι εργαζόµενοι της χώρας δεινοπαθούν ή µένουν στον δρόµο δίχως δουλειά. Και να φανταστεί κανείς ότι πληρώνουµε όλοι το δηµοσιονοµικό έλλειµµα, το οποίο αφορά σε υπερβολές και σπατάλες στον δηµόσιο τοµέα!

Και για την ιστορία, κάθε βουλευτής και ευρωβουλευτής (συνολικά 322)

µπορεί να έχει µέχρι δύο επιστηµονικούς συνεργάτες και συνεπώς 644 πρόσωπα θα πάρουν αυτή την «παράξενη» αποζηµίωση. Λέτε να είναι επίδοµα… υπερκόπωσης για τους συµβούλους των βουλευτών µας;

Ελεος πια.

Με αγανάκτηση, Χρύσα Παχή Ας τους αφιερώσουµε και σ’ αυτούς τους «κουρασµένους», αγαπητή Χρύσα, όπως και σ’ εκείνους τους υπαλλήλους της Βουλής που έπαιρναν επιδόµατα «φακέλων» ή «συνεπούς άφιξης στην εργασία» (που όλα τα πλήρωνε ο έλληνας φορολογούµενος!), το άσµα του Στελάρα Καζαντζίδη: «Νιώθω µια κούραση βαριά / στο σώµα µου και στην καρδιά / και δε µου κάνει όρεξη / ούτε να κουβεντιάσω… / Με κατατρέξανε πολλοί / και µε ποτίσανε χολή, / τα πιο µεγάλα βάσανα / µου φόρτωσαν στον ώµο, / απελπισµένος σέρνοµαι / µέσα στον ψεύτη κόσµο».