Οι πιο επικίνδυνοι Ελληνες

Σ.Κ.: Πιστεύετε πως οι «δεξιές» όλων των κομμάτων έχουνε κάνει ζημιά;

Μ.Γ.: Δεν θα τις πω «δεξιές». Εμένα μου είναι, εξίσου, αντιπαθής η δογματική, διαχρονικά, αντίληψη των πραγμάτων, όσο και οι υπερβολικά ευέλικτοι που δεν έχουν καμία αρχή.

Σ.Κ.: Σας καταλαβαίνω. Θα ήθελα να μιλήσουμε όμως λίγο και γι΄ αυτό το μετακινούμενο ποσοστό των ελλήνων ψηφοφόρων, που άπτεται αυτής της ιδιότητας, που είναι αυτό το παράξενο «ζώο», αυτό το 15% ώς 18%, που πότε βάζει το πράσινο, πότε το μπλε παλτό, ανάλογα με το μικροσυμφέρον του. Εγώ πιστεύω ότι αυτό το ποσοστό είναι ίσως οι πιο επικίνδυνοι Ελληνες.

Μ.Γ.: Δεν είναι επικίνδυνοι, έτσι γίνεται σε όλη την Ευρώπη. Αν το συζητήσουμε με ευρωπαϊκούς όρους, πρέπει να ομολογήσουμε ότι η Χριστιανοδημοκρατία έφτιαξε το κοινωνικό κράτος στην Ευρώπη. Δεν είναι δυνατόν να πιστεύουμε ότι Σοσιαλδημοκρατία και Κεντροδεξιά έχουν σήμερα, με τη νομισματική ένωση και την οικονομική διακυβέρνηση, μεγάλες διαφορές όσον αφορά στις πολιτικές τους. Μιλάω για εποχές ομαλότητας, σε εποχές κρίσης, δεν ξέρω, μπορεί να γίνονται ακραία πράγματα.

Επειτα μια μερίδα του κόσμου αυτού, επειδή λογαριάζουν τους εαυτούς τους ορθολογιστές, θεωρούν ότι μια κυβέρνηση που μένει πολύ στην εξουσία, διαφθείρεται.

Ξέρω πολλούς ανθρώπους που ψηφίζουν τους «απέναντι». Η εξουσία έχει τη δύναμη να διαφθείρει, η πολύ μεγάλη εξουσία μπορεί να διαφθείρει πάρα πολύ. Οχι όλους.

Σ.Κ. Μόλις έρθουνε τα λεφτά μπροστά τους, ορισμένοι κάτι παθαίνουνε. Χάνουνε την μπάλα…

Μ.Γ. Και γιατί να έρθουν μπροστά στα λεφτά, κύριε Κραουνάκη; Εγώ δεν θέλω να έρθω μπροστά στα λεφτά.