Το πανηγύρι της κατσαρόλας

Μια µάχη διεξάγεται στην τηλεόραση υπό τους ισχυρούς κροταλισµούς των κουταλοµάχαιρων
«Ενας Βενετός δόγης παντρεύτηκε τον 11 ο αιώνα µιαν Ελληνίδα πριγκίπισσα, στο βυζαντινό περιβάλλον της οποίας χρησιµοποιούσαν ήδη το πιρούνι, εργαλείο άγνωστο στις αυλές της Δύσης». Σύµφωνα µε κείµενο της εποχής, «έφερε την τροφή στο στόµα χρησιµοποιώντας δυο χρυσές φουρκέτες µε δυο δόντια εκάστη». Προκλήθηκε φοβερό σκάνδαλο στη Βενετία, «ο νεωτερισµός λογιάστηκε για σηµάδι τόσο εξεζητηµένης εκλέπτυνσης της συµπεριφοράς, ώστε η δόγησσα µε τη βυζαντινή καταγωγή δέχθηκε τις δριµύτατες επιπλήξεις των ιερωµένων, οι οποίοι επέσυραν επάνω της τη θεία οργή. Λίγο αργότερα προσβλήθηκε από µια ανίατη ασθένεια και ο άγιος Βοναβεντούρας δεν δίστασε να δηλώσει πως ήταν εκδήλωση θεϊκης τιµωρίας». (Σ.σ. Ν. Ελιάς, «Η εξέλιξη του Πολιτισµού», Νεφέλη)

Οσο συναρπαστικό είναι το κοµµάτι του ανθρώπινου πολιτισµού που ξετυλίγεται γύρω από την υπόθεση του φαγητού, τόσο ανατριχιαστική είναι η βαρβαρότητα µε την οποία αντιµετωπίζεται αυτό το πολύτιµο, πολιτισµικό οικοδόµηµα από ριάλιτι µαγειρικής, όπου άγνωστοι άνθρωποι µεταξύ τους συναντιούνται για να κουτσοµπολέψουν ο εις τον άλλον µε πρόσχηµα το φαγητό ή αναγνωρισµένοι µαέστροι των κουταλοµάχαιρων επιβάλλουν µε βρισίδια και τσαµπουκάδες την κουζινική πειθαρχία σε χαβαλέδες εστιάτορες, που προφανώς µέχρι να δεχθούν την µποτρινική επιφοίτηση δουλεύουν τους πελάτες τους σερβίροντάς τους µπαγιάτικα.

Το ένα, το πρώτο, το ριάλιτι «Κάτι ψήνεται» επανέκαµψε στον Αlpha, µε νέα επεισόδια, που θα µπορούσαν να είναι τα ίδια τα περσινά τα οποία προβάλλονται από την αρχή. Μια οµάδα παντελώς αγνώστων, µε µοναδική ένδειξη την αδυναµία τους στο κουταλοπίρουνο τα άφθονα παραπανίσια κιλά, συναντιούνται, ανταλλάσσουν κάτι κοινότοπα, από πού είσαι, τι δουλειά κάνεις, σαβουρώνουν και χωρίζουν το ίδιο άγνωστοι όπως την πρώτη στιγµή που συναντήθηκαν. «Θάβουν» τον οικοδεσπότη µπροστά στην κάµερα, ενώ εκείνος σερβίρει το φαγητό που µαγείρεψε για άγνωστούς του παλεύοντας µε φούρνους και κατσαρόλες για το δεκάλεπτο της δηµοσιότητας. Την εποµένη θά ‘ρθει η σειρά του να «θάψει» αυτός τον επόµενο που θα µαγειρέψει για την οµήγυρη των αγνώστων ή να σκαλίσει προσωπικά αντικείµενα του οικοδεσπότη στην κρεββατοκάµαρά του. Θεωρείται απαραίτητο το εν λόγω τελετουργικό-σπονδή στην «κατινιά» ως χαρακτηριστικό των ανθρώπινων σχέσεων κατά την φτηνιάρικη προσέγγιση του ριαλιτζίδικου τραπεζώµατος.

Εκφυλισµός, αν µη τι άλλο, ενός πολιτισµού, που θάβεται κάτω από την παχιά, λιπώδη σκόνη µιας τηλεοπτικής µαγειρικής που γίνεται άλλοθι για να ξεσπάσει εκείνη η φωτογενής κανιβαλική επιθετικότητα, που ο τηλεοπτικός δεινοσαυρισµός θεωρεί ιδανική τηλεόραση για κοινωνίες της κρίσης. Και υποτίθεται ότι ο πολιτισµός του φαγητού και κυρίως της συµπεριφοράς στο τραπέζι είναι η απώθηση του κανιβαλικού ενστίκτου.

Ωστόσο, αυτό το ακατάπαυστο πανηγύρι της αχνιστής κατσαρόλας ουδεµία σχέση έχει µε την πραγµατική λειτουργία της τροφής, την ικανοποίηση των αισθήσεων, την έκφραση τρυφερότητας και ιδίως την έκφραση σεβασµού και ψυχικής καλλιέργειας, τόσο από εκείνον που µαγειρεύει όσο και από τους καλεσµένους που γεύονται την τροφή.


Σε κλίµα πολεµικής αντιπαράθεσης

Προς επίρρωσιν του κανιβαλικού κλίµατος, που ξεδιπλώνεται µε άλλοθι το φαγητό, το ζεύγος µαγειρισσών, Βέφα και κόρη, εµφανίζονται στην «Πρωινή Μελέτη» για να επιτεθούν στο «Μaster chef» του Μega, που δεν δίνει συνταγές στις νοικοκυρές να µαγειρέψουν, ενώ η εµφάνιση του Μποτρίνι στης Μενεγάκη αποκαλύπτει κλίµα πολεµικής αντιπαράθεσης µεταξύ δυο ριάλιτι του Αlpha, του δικού του και της δακρύβρεχτης, µαγειρικής συναισθηµάτων του «Πάµε πακέτο» της Χατζηβασιλείου, για το ποιο θεωρείται από το κανάλι περισσότερο δυνατό για να αντιπαρατεθεί στο σίριαλ «Το νησί» που θα προβάλλει το Μega τις Δευτέρες.

Δηλητηριασµένα από πάθη και κόντρες τα τηλεοπτικά πιάτα, που από υψηλή τέχνη κατάντησαν τρόπαια πολέµου. Γιατί πόλεµος ήταν αυτό που ξέσπασε στην κουζίνα λαϊκού µεζεδοπωλείου, που υποτίθεται ανέλαβε ο Μποτρίνι (φωτογραφία δεξιά) να εξευγενίσει και να εκσυγχρονίσει στην πρεµιέρα της νέας σεζόν. Με τον εστιάτορα να σπάει πιάτα, το γκαρσόνι να βρίζει, να ζητάει τα λεφτά που του χρωστάει ο επιχειρηµατίας, τον Μποτρίνι να βρίζει ακόµη χειρότερα κι εκεί ανάµεσα από τα «µπιπ» και τα ξεκατινιάσµατα να αναδύεται, υποτίθεται, χάρη στις δικές του συµβουλές για οργάνωση και µια συνταγή για ψαροκεφτέδες, από αυτές που εξαφανίζουν τη γεύση του ψαριού στο αλεύρι και το τηγανόλαδο – η ιδανική µορφή ενός οργανωµένου συνοικιακού εστιατορίου.