Οι καλοί πεθαίνουν νέοι

Οι καλοί πεθαίνουν νέοι
Δ.Δ.

Με σφίξιµο στην καρδιά και έναν κόµπο στον λαιµό.

Οπως όλοι στον κόσµο του Σινεµά. Από το Σάββατο το πρωί όταν διαδόθηκε ο θάνατος του φίλου Γιώργου Τζιώτζιου. Το πρώτο πράγµα πουµου ήρθε στον νου είναι έναµότο των παλιών καουµπόικων ταινιών. Οι καλοί πεθαίνουν νέοι. Ηταν πενήντα έξι, είχε πολύ δρόµοµπροστά του και σε κάθε περασµά του έβαζε κι ένα λιθαράκι. Παντού. Και στην κριτική και στη διανοµή. Επιλογέςµε κριτήρια ποιοτικά.

Ανήσυχος και πολλές φορές πρωτοπόρος. Από τη Θεσσαλονίκη,µε σπουδές στη Νοµική και στο Μονπελιέ της Γαλλίας. Υστερα κριτικός της «Οθόνης» (της συµπρωτεύουσας) καιµετά στην Αθήνα, όπου άνθησε. Ο άνθρωπος που ίδρυσε το περιοδικό «Σινεµά» και δηµιούργησε το ετήσιο φεστιβάλ Νύχτες Πρεµιέρας. Μισά από τα σηµερινά παιδιά της κριτικής του σινεµά είναι δικά του. Τον θυµάµαι στα φεστιβάλ των Καννών να τουςµαζεύειµετά την τελευταία προβολή στις δέκα το βράδυ γύρω από ένα τραπέζι σε ένα ιταλικό εστιατόριο και καταβροχθίζοντας µακαρονάδες να κουβεντιάζουνµε τις ώρες για κάποια ταινία. Οµως οµπαγάσας ήταν ανήσυχος και γι’ αυτό δεν βολευόταν. Εγκαταλείπει την κριτική και µπαίνει στην κινηµατογραφική διανοµή, πιστεύοντας ακράδαντα ότιµια καλή ταινίαµπορεί να συνθέσει ποιότηταµε εισιτήρια. Είχε δίκιο. Και το απέδειξε. Και στη Νέα Κινηµατογραφική του Γ. Σκούρα. Και στην Προοπτική του Π. Μητρόπουλου. Και στην Οdeon του Μ. Κριεζία. Και στην Ρlaytime της Αudiovisual. Και στη Rosebud του στενού φίλου του Ζ. Παναγιωτίδη.

Και στη Νutopia, την τελευταία εταιρεία που έφτιαξε παρέαµε τον Τ. Βερέµη. Πλήθος ταινιών που υµνήθηκαν από τη διεθνή και την ελληνική κριτική ήταν από δικές του επιλογές. Αρκετέςµε ρίσκο.

Ονειρό του, όπωςµου έλεγε, να βρει κάποιον «τρελό» επιχειρηµατία για να φτιάξουν έναµικρό multiplex καλών ταινιών, το «αντίπαλον δέος» στα ποπ κορν. Α ρε Γιώργο. Κανείς,µα κανείς δεν κερδίζει τηµάχηµε τον θάνατο. Θα τα πούµε για τελευταία φορά σήµερα το απόγευµα στις 4.30 στο Νεκροταφείο Χαλανδρίου. Φίλε,µια φράση απόµια ταινία που στοίχειωσε τα όνειράµας, Τhe Long Goodbye!

Τελευταίο αντίο
Δ.Ν.Μ.

Σχεδόν όλος ο καλλιτεχνικός κόσµος και πλήθος θαυµαστών και φίλων αποχαιρέτησαν το Σάββατο τη Δούκισσα. Τηµεγάλη κυρία του λαϊκούµας τραγουδιού που κηδεύτηκεµε ένα παρατεταµένο χειροκρότηµα κάτω από ένανµουντό ουρανό στο Α’ Νεκροταφείο. Πλήθος κόσµου, συνεργάτες, µουσικοί, άνθρωποι του τραγουδιού και του θεάτρου και, βέβαια, η πολυαγαπηµένη της οικογένεια (οι δύο γιοι της) σιγοτραγούδησαν τηµεγάλη της επιτυχία «Ανθρωποι είµαστε» καθώς την αποχαιρετούσαν. Και ήταν όλοι εκεί. Οι στενοί συνεργάτες της σε πάλκα και δισκογραφία, ο αγαπηµένος τηςµπουζουξής Δηµήτρης Χιονάς, ο Γιώργος Κοινούσης, ο Τάκης Μουσαφίρης, ο Γιάννης Καραµπεσίνης, ο Μιχάλης Μενιδιάτης, ο Γιώργος Κατσαρός, ο Σταµάτης Κόκοτας, ο Γιώργος Γερολυµάτος (πουµαζί συνεργάστηκαν στις τελευταίες εµφανίσεις της στην Πλάκα), θρύλοι της παλιάς φρουράς του τραγουδιού όπως η Καίτη Γκρέυ, η Μαρινέλλα, η Μαίρη Λίντα, η Γιώτα Γιάννα, η γενιά του ’70 όπως η Κατερίνα Στανίση, η Πίτσα Παπαδοπούλου, η Τζένη Βάνου αλλά και οι Φίλιππος Νικολάου, Γιάννης Φλωρινιώτης, Μπέσσυ Αργυράκη, Γιώργος Καµπουρίδης, Λιζέτα Νικολάου, Φαίδων Λιονουδάκης, ο σολίστας του µπουζουκιού Δηµήτρης Στεργίου, ο χορευτής Φώτης Μεταξόπουλος, η Ζωζώ Σαπουντζάκη, η Αννα Φόνσου, ο επιχειρηµατίας Στηβ Κακέτσης, ο στιχουργός Βασίλης Παπαδόπουλος κ.ά.