Νεκρανάσταση Βισκόντι

Η καλύτερη επιλογή της εβδομάδας και μέσα στις πρώτες του ερχόμενου χειμώνα ομιλεί ιταλικά. Δηλαδή «Ιo Soni L΄ Αmore», «Είμαι ο έρωτας» και την υπογράφει ένας καλλιτέχνης με το όνομα Λούκα Γκουαντανίνο που η αισθητική του μοιάζει με Λουκίνο Βισκόντι του 2010!

Εντοάρντο Ρέκι. Τον υποδύεται ο αειθαλής Γκαμπριέλε Φερτσέτι, πρωταγωνιστής στην «Περιπέτεια» του Μικελάντζελο Αντονιόνι. Εχει σημασία αυτό. Ο ιδρυτής και ιδιοκτήτης μιας θηριώδους υφαντουργίας στο Μιλάνο. Στην τελετή των γενεθλίων του ονοματίζει τον γιο του και τον εγγονό του μοναδικούς κληρονόμους της θηριώδους περιουσίας του. Ο βασιλιάς πεθαίνει, ζήτω ο βασιλιάς. Εμα Ρέκι. Την υποδύεται η Τίλτνα Σουίντον. Η περίπτωσή της μοιάζει από μακριά με την Κίμ Νόβακ στον «Δεσμώτη του ιλίγγγου» του Αλφρεντ Χίτσκοκ. Η Εμα, ρωσικής καταγωγής με το όνομα Κατίς, είναι η σύζυγος του Τανκρέτι κληρονόμου της αυτοκρατορίας των Ρέκι.

ΑΝΤΟΝΙΟ ΜΠΙΖΚΑΛΙΑ. Τον υποδύεται ο Εντοάρντο Γκαμπριελίνι. Η περίπτωσή του μοιάζει με τον ανώνυμο επισκέπτη στο «Θεώρημα» του Παζολίνι. Εισβάλλει στη μεγαλοαστική οικία, κουμαντάρει τον υιό Ρέκι και με τη γοητεία του ρίχνει στο κρεβάτι την Εμα Ρέκι.

ΕΝΤΟΑΡΝΤΟ ΡΕΚΙ ΤΖΟΥΝΙΟΡ. Τον υποδύεται ο πανέμορφος και μελαγχολικός Φλάβιο Παρέντι. Η περίπτωσή του θυμίζει τον «Αθώο» του Λουκίνο Βισκόντι. Ανιδιοτελής και αφοσιωμένος. Δεν θέλει να πουληθεί η βιομηχανία αλλά ταυτόχρονα δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος μιας τόσο μεγάλης οικονομικής μονάδας .

ΕΛΙΖΑΜΠΕΤΑ ΡΕΚΙ. Την υποδύεται η Αλμπα Ρόρβαχερ. Η εγγονή τού (ας πούμε) Ανιέλι. Η πρώτη ρωγμή στη χαλύβδινη προστασία της φαμίλιας. Της αρέσουν τα κορίτσια, όχι τ΄ αγόρια. Στο διάολο η περιουσία.

FΙΝΙΤΟ. Μετά τον θάνατο του padre padrone Εντοάρντο Ρέκι μπαίνουν σε λειτουργία φυγόκεντρες δυνάμεις και η οικογένεια οδηγείται στην αποσύνθεση και τη διάλυση. Η εγγονή παραβιάζει την αυστηρή ηθική. Ο πατέρας ξεπουλάει τη βιομηχανία σε κάποιον αμερικανοϊνδό. Η Εμα στην αγκαλιά ενός μάγειρα. Ο εγγονός μόνος ανυπεράσπιστος και ευάλωτος. Το τέλος μιας αυτοκρατορίας. Η αρχή του τέλους της ευρωπαϊκής ευημερίας.

ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΑ ΟΠΕΡΑ. Ολα- πρόσωπα, ρούχα, ντεκόρ – φίνα. Από μετάξι. Η ερμηνεία της Τίλντα Σουίντον σε λεπτές αποχρώσεις και ημιτόνια. Η καλύτερή της στιγμή. Η νεοσυμφωνική μουσική υπόκρουση του Τζον Ανταμς κολλημένη στη σάρκα της σκηνοθεσίας!

Να το δω;

Σαν να βλέπεις τη «Λάμψη» σε σενάριο και σκηνοθεσία Λουκίνο Βισκόντι!