Και πολλά κεράσια και μεγάλο καλάθι

ΤΟ ΜΟΝΟ που χρειάζεται μερικές φορές είναι να δώσεις λίγο περισσότερο ένταση στον ήχο. Εύκολο. Με τις μηχανές να δουλεύουν στο φουλ και καύσιμα όλο και πιο πολλές νέες κυκλοφορίες- κεράσια στο καλάθι, έχω κρατήσει στην άκρη μουσικές για μαρμελάδα…

Γλύκα, μελαγχολία και από τα CD που λειώσαμε στο σπίτι: Του John Grant το «Queen of Denmark». Ο Τζον Γκραντ έπαιζε με τους Czars. Αλλά όταν οι τσάροι έπαψαν να απασχολούν την Ιστορία, ο Γκραντ άφησε το Ντένβερ, παρότι είχε πράγματα να κάνει, και συνέχισε μόνος. Με το πιάνο και την τύχη, κάποιου είδους τύχη να τον ακολουθεί στη Νέα Υόρκη, όπου συνάντησε τους Μidlake. Αν κάποια στιγμή σε είχε συγκινήσει ο Σκοτ Γουόκερ (τους Μidlake τους είχε συγκινήσει) αποκλείεται να μη σταματούσες να ακούσεις. Στο «Queen of Denmark», o John Grant τους έχει μαζί του, και φτιάχνει ένα ποίημα- με την πιο καλή έννοια του όρου.

Μουσικός συνειρμός. Αν μη τι άλλο, τα αντανακλαστικά δουλεύουν. Ρhosphorescent (δηλαδή ο Μάθιου Χουκ) με αρμονίες και μελωδίες που πήρε από τους κήπους των 60s και φύτεψε με μίνιμαλ ντιζάιν γκάρντενινγκ κανόνες στα ποπ/φολκ τραγούδια του. Αν πετύχεις τον καλό τραγουδοποιό, σε ρούφηξε σαν μουσικοτουρμπίνα. «Τίποτε δεν κλάπηκε (αγάπησέ με ανόητα)», λέει το τραγούδι.. Κι ακόμη καλύτερα όλο το άλμπουμ: « Ηere΄s to take it easy ». Και έτσι όπως εξελίσσεται, το Ι don΄t care if there΄s cursing γίνεται εμμονή.

Σε τελική ανάλυση, ψυχραιμία. Αυτή τη σεζόν, θα βγάλω στον αφρό ψύχραιμες μουσικές και φουρτουνιασμένες εμπνεύσεις. Και το ανάποδο κάνει. Εξω έχει πέσει συννεφιά και τα πρώτα φτερνίσματα. Μέσα παίζουν Τhe Slummers (που είναι βασικά ο Νταν Στιούαρτ και ο Τζέι Ντι Φόστερ) το «Love the Αmateur», με όλη τη vintage γκαρνταρόμπα στον ήχο τους από «americana» μέχρι Rolling Stones, και τις παλιές Green on Red ρίζες τους. Είναι το πρώτο τους CD, σαν Slummers. Οπου κάπου σημειώνουν: love never stops. Είναι σίγουρο, παντού κρύβεται ένας hippy. www.mariamarkouli.blogspot.com