Η βασική πεντάδα
ΤΣΑΡΛΙ ΜΠΡΑΟΥΝ
«Το αγόρι με το στρογγυλό κεφάλι» γεννήθηκε στις 2 Οκτωβρίου του 1950. Στην αρχή ήταν χαμογελαστός, αλλά στη συνέχεια ταυτίστηκε με τους μελαγχολικούς «λούζερ». Δεν θα μπορέσει ποτέ να γίνει καλός στο μπάσκετ, αλλά θα τα καταφέρει καλύτερα ως ένας αρχετυπικός αμερικανός ήρωας που πιστεύει κρυφά στον εαυτό του. «Λένε ότι τα αντίθετα έλκονται», ομολογεί για τη Μικρή Κοκκινομάλλα. «Ωραία! Αυτή είναι τα πάντα κι εγώ ένα τίποτα. Πόσο πιο αντίθετοι να γίνουμε;». ΣΑΛΙ ΜΠΡΑΟΥΝ
Η μικρότερη αδερφή του Τσάρλι εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη ζωή του στις 23 Αυγούστου του 1959. Τον έχει ανάγκη για να την προστατεύει από τους νταήδες του σχολείου και για να της γράφει τις ασκήσεις. Στο σχολείο είναι η σταρ των σαρδάμ. Είναι ερωτευμένη με τον Λάινους και μπαίνει στο γήπεδο μόνο όταν την προσκαλεί αυτός.
ΛΑΪΝΟΥΣ ΒΑΝ ΠΕΛΤ
Εμφανίστηκε τον Σεπτέμβριο του 1954 ως ανήλικος νευρωτικός διανοούμενος, που πιάνεται από την κουβερτούλα του για να μη χαθεί μέσα στον κόσμο. Νιώθει σιγουριά μόνο όταν τη σφίγγει επάνω του (και ακόμη καλύτερα, όταν παράλληλα πιπιλίζει και το δάχτυλό του- πράγμα που, όπως λέει, απαιτεί ύψιστη αυτοσυγκέντρωση). Ισως ο πιο ταλαιπωρημένος ήρωας εξαιτίας των μαρτυρίων στα οποία συχνά τον υποβάλλει η αδελφή του, η Λούσι.
ΛΟΥΣΙ ΒΑΝ ΠΕΛΤ
Από τον Μάρτιο του 1952, οπότε πρωτοεμφανίστηκε σε καρέ, μιλάει δυνατά, λιγώνεται μπροστά στον καθρέφτη της και βάζει τα δυνατά της για να κάνει τη ζωή του Τσάρλι Μπράουν και του Σνούπι κόλαση. Εχει δαγκώσει τη λαμαρίνα με τον «πέρα βρέχει» Σρέντερ κι αυτό προφανώς παίζει τον ρόλο του.
ΣΝΟΥΠΙ
Εμφανίζεται στην τρίτη συνέχεια της σειράς, 4 Οκτωβρίου του 1950, αλλά κερδίζει το όνομα με το οποίο έγινε διάσημος στις 10 Νοεμβρίου. Στα πρώτα δέκα χρόνια έχει μάλλον τον ρόλο «κομπάρσου» δίπλα στο αφεντικό του, Τσάρλι Μπράουν, αλλά από το 1960 και μετά κάνει δεύτερη καριέρα. Το 1966 στέκεται στα δυο του πόδια και αργότερα κερδίζει τον ρόλο του δικηγόρου και του αεροπόρου. Ουσιαστικά αρχίζει να γίνεται βασικός ήρωας στις αρχές του 1970- εποχή που, σύμφωνα με τους ειδικούς, συμπίπτει με την αρχή της παρακμής.














