Γουρούνια και… γουρουνιές

Για τον νικαραγουανό-ισπανό συγγραφέα Ρουμπέν Νταρίο, η Ζορζ Σαντ υπήρξε απλώς μια ιδιότροπη γυναίκα. Υπογραμμίζει συχνά την προτίμησή της για τους χοίρους, και μ΄ αυτή επιδιώκει να την υποτιμήσει παρομοιάζοντάς την με κοινή αστή. Ταυτόχρονα, αφήνει εκ νέου υπαινιγμούς για τις σεξουαλικές της προτιμήσεις. Οπως γράφει ο γερμανός συγγραφέας Ερνεστ Χάινε στο διασκεδαστικό του διήγημαΤα γουρούνια της Μαρσάλα, τα γουρουνόπουλα τα εκτιμούσαν ιδιαίτερα οι Φοίνικες, στα πλοία των οποίων επέβαιναν πάντα ένα ή περισσότερα εν είδει ζωντανής πυξίδας, καθώς διαθέτουν μια εξαιρετική αίσθηση προσανατολισμού. Κυρίως μάλιστα τα θηλυκά. Για τις γουρουνιές που διέπρατταν μαζί τους οι ναυτικοί υπάρχουν πηγές, όπως διαπιστώνει ο Χάινε. Ο Ρουμπέν Νταρίο δεν μπορεί να ξεχάσει τις βρωμιές της Ζορζ Σαντ, ούτε για μια στιγμή. Ισως αυτό που τον ενοχλεί περισσότερο, ακόμα κι αν δεν το έχει πάρει είδηση, είναι ότι στην περίπτωση της βαρόνης Ντιντεβάν εκείνη ήταν που φέρθηκε σαν Φοίνικας ναυτικός: οι χοίροι ήταν ο Σαντό, ο Βινί, ο Μισέ, ο Μαλφίγ ή ακόμα και ο ίδιος ο Φρεντερίκ Σοπέν…