Η κουλτούρα ως soft power

«Οι ΗΠΑ άσκησαν soft power στη σχέση τους με την Ελλάδα. Πολιτισμική διπλωματία δηλαδή για την προώθηση του επίσημου συστήματος αξιών, της κουλτούρας και των θεσμών της Αμερικής με σκοπό τη δημιουργία ενός ιδεολογικού κοινού τόπου για τη διευκόλυνση της επίτευξης συμμαχιών σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο» σημειώνουν οι Τσιμπούκη- Μαραγκού.

Και παρατηρούν ότι «το πρόγραμμα Fulbright λ.χ.

και τα ερευνητικάεκπαιδευτικά κονδύλια που το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ διοχέτευσε μετά τον Πόλεμο σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη διευκόλυναν μεν την ανάπτυξη της Ανώτατης Εκπαίδευσης στην Ελλάδα αλλά παρεμπόδισαν την αποσύνδεση της έννοιας “αμερικανική κουλτούρα” από την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ». Εκεί οφείλεται, λένε, η χρόνια τάση των νεοελλήνων να απαρνούνται και να υπεραπλουστεύουν τις πολιτισμικές συνδέσεις Ελλάδας- Αμερικής- κάτι το οποίο φιλοδοξεί να θεραπεύσει τούτο το βιβλίο. Οι συγγραφείς των κειμένων ακολουθούν προσέγγιση συγκριτική, αλλά αποφεύγουν την πολεμική, και λίγων η ματιά είναι κριτική. Μια επιλογή κατανοητή, αρκεί να μην κολακεύεται η αφέλεια του κοινού.