[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Φως, περισσότερο φως!

Ζηλεύω αυτούς που αντιµετωπίζουν τον Σεπτέµβριο στις κρύες και σκοτεινές χώρες της Ευρώπης. Αν έχουν µελαγχολία ξέρουν ότι οφείλεται στην έλλειψη φωτός. Δεν είναι η επιστροφή από τις διακοπές, δεν είναι η ναυτία µπροστά στις επαναλήψεις των κοινοτοπιών από εκεί που περιµένουν κάτι πρωτότυπο, δεν είναι ότι οι αποφάσεις που πήραν το καλοκαίρι εξαφανίζονται καθώς γυρίζουν στη ρουτίνα τους.

Οχι, είναι το φως που λείπει, γι’ αυτό τους πιάνει µελαγχολία. Το πράγµα είναι πολύ σοβαρό, και οι γιατροί στις κρύες, βόρειες και σκοτεινές χώρες που έχουν πολυτελείς ανθρώπους και πολυτελή προβλήµατα να αντιµετωπίσουν, κατέληξαν στο συµπέρασµα ότι οι γυναίκες είναι πιο ευαίσθητες σε αυτή την κατάσταση. Ισως το σκέφτηκαν µέσα στο κατακαλόκαιρο, ίσως το σκέφτηκαν τους προηγούµενους χειµώνες, πάντως τελικά ανακάλυψαν ότι η θεραπεία είναι απλή: φως, περισσότερο φως! Παίρνετε µια λάµπα και κάθεστε από κάτω. Δεν χρειάζονται άλλες αποφάσεις και αλλαγές ριζικές της ζωής σας. Δεν χρειάζεται να αγωνίζεστε να χωρέσετε στη µέρα σας τα καινούργια ενδιαφέροντα, που δεν χωράνε. Δεν χρειάζεται να εφαρµόσετε τα σχέδιά σας και να τηρήσετε τις υποσχέσεις που δώσατε στον εαυτό σας. Δεν χρειάζεται καν να σας πιάνει απελπισία αν όλα όσα φαίνονταν απλά από µακριά γίνονται απολύτως εξωπραγµατικά από κοντά. Δεν χρειάζεται θέα, πράσινο, καθαρός αέρας, βαθιές ανάσες, γυµναστική, περπάτηµα στη φύση, κι άλλα τέτοια δαπανηρά και ανοικονόµητα. Μόνο φως χρειάζεται. Λίγη ηλιοθεραπεία παραπάνω και η µελαγχολία περνάει. Αυτά για τις γυναίκες των βορείων, κρύων, και σκοτεινών χωρών, είπαµε. Για µας εδώ δεν ξέρω. Εχουµε πολύ φως, και υποψιάζοµαι ότι φταίνε άλλα πράγµατα. Αλλά επειδή δεν νοµίζω ότι θα µπορέσει η φθινοπωρινή κι έστω φωτεινή µελαγχολία να απασχολήσει κανέναν στα σοβαρά, µήπως να χρησιµοποιήσουµε κι εµείς τις λάµπες;