ΜΑΡΤΥΡΙΑ

Ο δημοσιογράφος Γιώργος Παπαστεφάνου ήταν εκεί. Και τις τρεις βραδιές. Και μας δίνει μια γεύση: «Θυμάμαι την έξαψη που είχαμε περιμένοντας την παράσταση αυτή. Ημασταν με την παρέα του Σπύρου Βραχωρίτη (σ.σ. του σημερινού σκηνοθέτη). Ηταν μια μέρα ηλιόλουστη. Κάναμε, όπως συνηθιζόταν τότε, μπάνιο στο Τολό. Αλλά στο θέατρο έπιασε μια καταρρακτώδης βροχή.

Θυμάμαι τις κυρίες με την κόμμωση λάχανο, της μόδας τότε, να τρέχουν να κρυφτούν- αξιολύπητο θέαμα. Ακουγα την Παξινού να λέει “c΄ est une trag die, c΄ est une trag die”. Είπαν τότε, που γράφανε πολλά για τον χαρακτήρα της Κάλλας, και το καλαμπούρι “ούτε ο Θεός δεν την θέλει”.

Πήγα ξανά την Τετάρτη. Θυμάμαι ακόμα τη στιγμή που βγήκε με τη χλαμύδα από τη δεξιά “κουίντα” καθώς κοιτάμε τη σκηνή, με τα χέρια ψηλά, και άρχισε να τραγουδάει. Νιώσαμε σαν να μας διαπερνάει ηλεκτρικό ρεύμα. Ηταν ο μύθος, ήταν η σκηνική της παρουσία, ήταν η φωνή της- όλα μαζί. Κι ας βρήκαν οι ειδικοί κάποια κόπωση στη φωνή της. Τότε “ανακαλύψαμε” και τη Μορφονιού. Ηταν θρίαμβος. Το ίδιο συνέβη και την Παρασκευή. Γιατί την Παρασκευή ξαναπήγα».