Η εκδίκηση της Σιμόν

Ηταν η εποχή του πολέμου στην Αλγερία και μια σειρά διανοουμένων επεξεργάστηκε μια διακήρυξη κατά της γαλλικής κατοχής της αποικίας, υπέρ της ανεξαρτησίας της Αλγερίας, ενάντια στον αιματηρό πόλεμο. Ονομάστηκε η διακήρυξη των 121, από τον αριθμό των προσωπικοτήτων που την υπέγραψαν. Ο Μοντάν δεν ήταν ανάμεσά τους. Η γυναίκα του, που μοιραζόταν τα πάντα μαζί του, ιδίως στην πολιτική, δεν του το είπε από το τηλέφωνο. Αυτός εξαγριώθηκε.

Ομως αγαπιόντουσαν και συνέχισαν μαζί. Συνέχισαν μαζί ακόμη και αφότου χώρισαν. Η Σιμόν το έγραψε στις αναμνήσεις της, προβλέποντας αυτό που επρόκειτο να συμβεί: «Πιστεύω ότι μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι εάν ο Μοντάν ερωτευόταν μια κοπέλα νέα και όμορφη με την οποία θα επιθυμούσε ειλικρινά να ξαναφτιάξει τη ζωή του, δηλαδή να ξυπνάει με αυτήν σε ένα κρεβάτι που δεν θα ήταν το δικό της, αλλά και των δύο, πιστεύω ότι αν αυτό συνέβαινε, η εν λόγω κοπέλα θα είχε λίγο από εμένα, σε όποιο σημείο του σπιτιού της κι αν βρισκόταν, παρότι εγώ δεν θα είχα πατήσει ποτέ το πόδι μου σε αυτό».

Η Σιμόν πέθανε το 1985. Ο Ιβ το 1991. Ηταν ανδρόγυνο μέχρι τον θάνατό της και μέχρι τον δικό του παρέμεινε χήρος. Μολονότι είχε ήδη κάνει την εμφάνισή της στη ζωή του μια νέα κοπέλα και μολονότι ο τραγουδιστής- ηθοποιός είχε αποκτήσει μια κόρη μαζί της.

Και σήμερα, σε ένα από τα πιο γνωστά κοιμητήρια στον κόσμο, το Περ Λασέζ του Παρισιού, βρίσκεται ο κοινός τάφος του ζευγαριού Μοντάν- Σινιορέ. Η Μέριλιν βρίσκεται θαμμένη σε μια εσοχή, μόνη, σε ένα μικρό νεκροταφείο του Γουέστγουντ, στο Χόλιγουντ. Πέθανε χωρίς να καταφέρει να μάθει μέχρι ποιο σημείο η Σιμόν δεν τη μίσησε ποτέ και πόσο συγκινούσε τον Μοντάν η ανάμνησή της.