Με ακονισμένη ματιά

Αρκετά από τα κείμενα του βιβλίου αναφέρονται στη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία με μια ακονισμένη ματιά, εμπλουτισμένη από θεωρητικές μελέτες και από την άμεση, πολυετή τριβή με τα ίδια τα έργα: Οι «Σκέψεις για την ποιητική της μετάβασης» επιχειρούν τη συνανάγνωση του καβαφικού Ιουλιανού με τον Ιουλιανό του Καζαντζάκη· Το 10 του Καραγάτση διαβάζεται ως ευφυής χωρο-ταξική οργάνωση που προβάλλει την κωμικο-ηρωική διάσταση του μυθιστορήματος. Τα αντι-διηγήματα της Καίης Τσιτσέλη προσεγγίζονται αναλυτικά και ακριβοδίκαια- οφειλή σε μια συγγραφέα της οποίας η πρωτοποριακή γραφή ακόμη δεν έχει αποτιμηθεί επαρκώς.

«Ο έγκλειστος» παραπέμπει στη σκοτεινή Μαύρη Γαλήνη του Δ.Ν. Μαρωνίτη· «Το βέλος του χρόνου» φωτίζει την αλληγορική Ιστορία των μεταμορφώσεων του Γ. Πάνου, ενώ κείμενα της Κρανάκη, της Μιλλιέξ, του Χειμωνά υποστηρίζουν το δοκίμιο «Ανδρικός λόγος/ Γυναικείος λόγος». Το κέρδος του αναγνώστη επιστρέφοντας σε πολλά από αυτά τα κείμενα, που ενδεχομένως έχει διαβάσει, είναι πως τα ξαναβρίσκει αναπλαισιωμένα, συνδυασμένα με άλλα συγγενικά εξ αίματος ή εξ αγχιστείας (λογοτεχνικά ή κριτικοθεωρητικά κείμενα), οπότε η λειτουργική τους παρουσία έχει αυτόχρημα μετατοπιστεί, η προοπτική που ανοίγεται είναι νέα.