Φοίβη Αθηναίου
Μερικοί απελπισµένοι φυτεύουν ευρώ και τα ποτίζουν, µήπως βλαστήσουν και γίνουν εκατόευρα. Κάπως σαν τον Ευρυσθέα, που ήθελε σώνει και καλά τα χρυσά µήλα των Εσπερίδων. Το θέµα είναι όµως πού θα βρεις έναν Ηρακλή να σου τα φέρει...
Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβληµά σας η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!)
είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (µε ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδροµική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80 115 28 Αθήνα
Το ΚΘΒΕ δεν πρωτοπορεί
Φοίβη
Διάβαζα το χθεσινό ρεπορτάζ των «ΝΕΩΝ» σε διπλανές σελίδες, για την ωραία πρωτοβουλία του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος να δίνει θεατρικές παραστάσεις κατ οίκον σε ανθρώπους ηλικιωµένους ή µε κινητικά προβλήµατα, και σκέφτηκα ότι αυτό το έργο κάπου το έχω ξαναδεί. Αφού έσπασα το κεφάλι µου για πολλή ώρα, θυµήθηκα: ανάλογος θεσµός υπάρχει όχι µόνο σε Λονδίνο και Νέα Υόρκη, όπως έλεγε το ρεπορτάζ, αλλά και στην Ηπειρωτική Ευρώπη. Οταν µια χώρα – µέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης παρουσιάζει αυτή τη φορά όχι κινητικά αλλά µαθησιακά ή άλλα προβλήµατα προσαρµογής, τότε οι Βρυξέλλες στέλνουν ολόκληρο θίασο για µαθήµατα κατ οίκον. Πώς να µειώσετε το έλλειµµα, πώς να αυξήσετε τα έσοδα, πώς να µην πτωχεύσετε κ.ο.κ. Συνήθως πρόκειται για τραγωδία.
Ολλανδικό Βατοπέδι
Αγαπητή Φοίβη, Τρόµαξα πραγµατικά, διαβάζοντας (εφηµερίδα «Rerheinischer Μerkur» – Ρήνιος Ερµής, σε ελεύθερη µετάφραση Ταχυδρόµος του Ρήνου, στη Βόννη) ότι και στην Ολλανδία υπάρχουν «Βατοπεδινοί». Σε ρεπορτάζ για την Ολλανδία αναφέρονται έρευνες και εφαρµογές σχετικά µε το κυριότερο πρόβληµα της χώρας, τη στάθµη του νερού. Είναι γνωστό ότι το ένα τρίτο της χώρας βρίσκεται κάτω από το όριο της θάλασσας. Στην περιοχή αυτή βρίσκονται και οι κυριότερες πόλεις (Χάγη, Ρότερνταµ, Αµστερνταµ, Γκρόνινγκεν). Κατασκευάζονται επί χρόνια κτίρια πάνω στο νερό. Οι επιστήµονες υπολογίζουν ότι µέχρι το τέλος του αιώνα το νερό θ ανέβει κατά 130 εκατοστά, ενώ στην αρχή υπολόγιζαν 65 εκατοστά. Τεράστια προβλήµατα δηλαδή για τη χώρα, διότι δεν είναι µόνον αυτό της κατοικίας, αλλά µεταξύ άλλων και της γεωργίας. Για τους Ολλανδούς φυσικά, η ζωή πάνω στο νερό δεν είναι κάτι το καινούργιο. Ο υπεύθυνος ενός τέτοιου προγράµµατος, ο αρχιτέκτονας Κoen Οlthuis, πουλά σπίτια µε τιµή 3.500-4.000 ευρώ το τετραγωνικό µέτρο.
Τρόµαξα όµως όταν διάβασα ότι στην τιµή συµπεριλαµβάνεται και το «οικόπεδο» (εννοεί το νερό γύρω από το σπίτι). Λέτε να υπάρχει τίποτε το κοινό µεταξύ των Ολλανδών και των δικών µας; Αν και λίγο δύσκολο το βλέπω, γιατί ενώ οι πρώτοι χτίζουν και ζουν επάνω στα νερά οι δικοί µας βούλιαξαν χωρίς καν να δοκιµάσουν να σταθούν όρθιοι.
Σας χαιρετώ φιλικά, Χρίστος Τσαχπίνης – Καβαλιώτης, Γερµανία Αυτοί χτίζουν πάνω στο νερό, εµείς πάνω στην άµµο. Μεταξύ µας, κάτι µου λέει ότι αυτοί θα καταφέρουν να συνεχίσουν να επιπλέουν. Εµείς µέχρι τώρα χρησιµοποιούσαµε την άµµο και για να χτίζουµε, αλλά και για να στρουθοκαµηλίζουµε.
Πόσα βγάζουν τα φορτηγά ;
Αγαπητή Φοίβη Οι ουσιαστικά πληττόµενοι από τα σηµερινά (αλλά αναπόφευκτα) νέα µέτρα, όπως οι χαµηλοσυνταξιούχοι και χαµηλόµισθοι κ.ά., δεν προβαίνουν σε βίαιες και αντικοινωνικές αντιδράσεις. Τα διάφορα «boys», όµως, των «golden» καταστάσεων πιστεύουν ότι έχουν τη δύναµη να περιφρονούν τον απλό πολίτη, και, σηκώνοντας το χειρόφρενο, να παραλύουν όλη τη χώρα, στους δύσκολους αυτούς καιρούς για την πατρίδα µας.
Μήπως θα µπορούσατε, περεµπιπτόντως, να µας ενηµερώσετε για τα ετήσια εισοδήµατα ενός φορτηγατζή; (Γιατί των λιµενικών τα µάθαµε!).
Ανάµεσα στους νεολογισµούς, που έχει εφεύρει η πολυµήχανη κοινωνία µας (όπως: «µίζα», «φακελάκι», «διορισµός απ το παράθυρο», «ηµέτεροι», κ.ά.)
υπάρχει και ο όρος «κλειστό επάγγελµα». Δεν υπάρχει χώρα, όχι µόνο στην Ευρώπη, αλλά σ όλη την υφήλιο, που να ισχύει αυτό το είδος επαγγέλµατος! Αλλά δεν φταίνε αυτοί, φταίει ο Πρωθυπουργός και η κυβέρνηση, που τους ανέχονται (παρά την πανελλήνια κατακραυγή), τους «χαϊδεύουν» και δεν παίρνουν σκληρά µέτρα, για να τους «κόψουν τον αέρα», µήπως και καταλάβουν ότι πρέπει, κάποτε, η Ελλάδα να γίνει ευρωπαϊκή χώρα!
Καλό καλοκαίρι! Φιλικά, Μάρα Σ. – Κηφισιά Πόσα ακριβώς βγάζει ένας ιδιοκτήτης φορτηγού δεν γνωρίζω, φαντάζοµαι άλλωστε ότι εξαρτάται από την κατηγορία του οχήµατος και από το είδος της δραστηριότητας. Εντούτοις είναι βέβαιο πως τα χρήµατα είναι πολλά και πως οι παλιές άδειες έχουν αποσβεστεί – και όχι µόνο µία φορά.
Τώρα για τα κλειστά επαγγέλµατα: δεν είναι εντελώς ελληνικό φαινόµενο, υπήρχαν και αλλού. Μόνο που τα περισσότερα, στις προηγµένες χώρες, έχουν πια ανοίξει.
Φυσικά στην Κεντρική Ευρώπη τα πράγµατα έχουν πάρει άλλη τροπή. Τα φορτηγά ανήκουν συνήθως σε µεγάλες εταιρείες ή, αν δεν ανήκουν τα φορτηγά, ανήκουν πάντως τα κοντέινερ που σέρνουν. Γι αυτό και πολλές φορές έχει άλλη πινακίδα το βασικό όχηµα (µπροστά) και άλλη το βαγόνι πίσω. Το θέµα είναι ότι µπορεί η πίσω πινακίδα να είναι γερµανική ή γαλλική και η µπροστινή πολωνική. Γιατί οι εταιρείες αυτές – κι εδώ είναι η άλλη πλευρά του νοµίσµατος – χρησιµοποιούν κυρίως πολωνούς οδηγούς και φορτηγά, που είναι φτηνότερα. Αλλά έτσι, υποτίθεται, ότι τουλάχιστον πέφτουν οι τιµές των προϊόντων. Αν δεν µεσολαβήσει, βέβαια, άλλη συντεχνία µεσαζόντων.














