Κουτσά στραβά

Το είπαν οι Μonty Ρython, το είπαν και τα Μακρινά Ξαδέλφια. Για όποιον δεν το κατάλαβε σ΄ αυτές τις δύσκολες εποχές: «μια φάρσα είναι η ζωή πολύ καλά στημένη/ κι ο θάνατος γελά και περιμένει/ ό,τι βαραίνει πέτα το και στη σκηνή υποκλίσου/ χαμογέλασε στο θεατή σου./ Σφύριξε χαρούμεναμπορείς/ δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής!/ Και αν σε κλείσει η τράπεζα μες στη φυλακή/ κάθε μέρα θα ΄ναι Κυριακή / μη σε νοιάζει όλα θα είναι πληρωμένα/ αχ, να με μαζεύανε κι εμένα./ Σφύριξε χαρούμενα- μπορείς/ δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής!» Δείτε, ας πούμε, τον Μπόνο και τους U2 του (και όλα τα μυστικά τους στην προδημοσίευση της σελ. 7). Εχετε κάτι σε πιο φωτεινή πλευρά της ζωής; Μια καριέρα διαρκώς στην ανηφόρα, σε περίοδο κρίσης το ακριβότερο θέαμα του κόσμου που θα δούμε και στην Αθήνα αρχές Σεπτεμβρίου. Και μην τους ακούτε. Δεν έχουν προπωληθεί όλα τα εισιτήρια.

Υπάρχουν και μάλιστα αρκετά.

Πρωτοτυπεί διεθνώς και σ΄ αυτό η Ελλαδίτσα, καθώς σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο φεύγουν τα εισιτήρια σαν ζεστό ψωμί μέσα σε ελάχιστες ώρες. Οταν όμως ετοιμάζεσαι να πεις το ψωμί ψωμάκι…

Και όμως. Μέσα στην κρίση κάποιοι τη βλέπουν τη φωτεινή πλευρά της ζωής. Και ανοίγουν νέα στέκια, γκαλερί και λοιπούς χώρους κοινωνικής συνάθροισης μετά τέχνης (μάρτυς το ρεπορτάζ στη σελ. 12). Γιατί δεν υπάρχουν μόνον τα αμέτρητα ξενοίκιαστα καταστήματα και διαμερίσματα… Αλήθεια, αυτά δεν την έχασαν την αξία τους με το ΔΝΤ; Μόνον οι άδειες των βυτιοφόρων Δημοσίας Χρήσεως την έχασαν; Και έχουν ποτέ οι των βυτιοφόρων πληρώσει φόρο γι΄ αυτά τα αμύθητα ποσά των 200.000 και 300.000 ευρώ στα οποία μεταπωλούσαν τις άδειες; Ή πώς τις αγόραζαν σ΄ αυτά τα ποσά δηλώνοντας εισόδημα μόνον 12.000, άντε 20.000 ευρώ τον χρόνο;

Οπως και οι ταξιτζήδες, που επίσης αγόραζαν τις άδειες έναντι 150.000

ευρώ (φορολογούνταν, άραγε, γι΄ αυτό το ποσό;).

Από την άλλη, πας να κοιτάξεις τη φωτεινή πλευρά ως ταπεινός Ελλην δημόσιος λειτουργός και, τσουπ, σου έρχεται ένα μαντίλι Ηermes με μερικά 500ευρα. Πού να τη δεις; Στην επιλογή του Ηermes; Κι όμως! Ας τα έστελναν σε υπαλλήλους οικονομικών υπουργείων.

Εκεί κάποιοι το ΄χουν. Τη βλέπουν τη φωτεινή πλευρά: στο ασορτί του Ηermes με το ταγιέρ της συζύγου (ίσως και της ερωμένης). Και το κρατάνε και το σινιέ.

Πώς νομίζετε πως έκαναν τους λογαριασμούς εκατομμυρίων- όπως και κάποιοι συνδικαλιστές; Κοιτώντας τη σκοτεινή πλευρά;

Δεν φταίνε για όλα η κρίση και τα μέτρα. Δεν είναι όλα σαν τη (γυναικεία!) σεξουαλική διάθεση που έρευνες λένε πως μειώθηκε με την ανασφάλεια των ασφαλιστικών μεταρρυθμίσεων- επί τα χείρω. Βέβαια, κάποτε ήταν αλλιώς. Δεν το έκρυβε η Ρόμι Σνάιντερ πως τον παράσερνε επανειλημμένα και κάθε μέρα στο κρεβάτι τον Αλέν Ντελόν, αντικείμενο τότε του πόθου των γυναικών της υφηλίου (όχι πως εκείνη δεν ήταν αντικείμενο πόθου των ανδρών). Αυτός ήταν έρωτας. Προς τη φωτεινή πλευρά της ζωής, ακόμη και με τα σκοτεινά σημεία της (όπως θα διαπιστώσετε από την επόμενη σελίδα).

Ερωτας είπαμε; Ακόμη κι όταν τελειώνει μπορείς να δεις τη φωτεινή πλευρά της ζωής. Να, σαν την Μπετ Μίντλερ στο «Κλαμπ των χωρισμένων γυναικών». Που έλεγε στην Γκόλντι Χόουν και την Ντάιαν Κίτον πώς ακριβώς θέλει να χειριστεί τον πρώην της: «Να τον καταστρέψω, να τον πλακώσω, να τον πατήσω κάτω κι έπειτα… ειρήνη σ΄ όλο τον κόσμο». Αν αυτό δεν είναι να βλέπεις τη ζωή από τη φωτεινή της πλευρά, τι είναι;

Υπάρχει και άλλη φωτεινή εκδοχή της ζωής μετά τον έρωτα: Μέσα στις φλόγες που εύχεσαι να τυλίξουν τα πάντα! Αυτή τη φωτεινή πλευρά έβλεπε και ο Σπύρος Ζαγοραίος όταν έγραφε και τραγουδούσε: «Φωτιά να πάρουν τα βουνά/ Κι οι κάμποι να βουλιάξουν/ Αφού εμείς χωρίσαμε/Ολα πια να ρημάξουν!/ Να ρίξει ο ουρανός σίδερα αναμμένα/ Κι ας κάψουνε και μένα/ Να πέσουν χίλιοι κεραυνοί/ Και πυρκαγιές ν΄ ανάψουν/ Αφού εμείς χωρίσαμε/Ολα πια να ρημάξουν».

koutsastraba@dolnet.gr